دست نوشتههای قرون وسطایی که پاره شده بودند و در پیکره کتابهای دیگر برای صحافی پنهان بودند با فناوری جدید دوباره زبان باز میکنند!
لیلیان هلمن، نمایشنامهنویس، در پنتیمنتو، جلد دوم خاطراتش، نوشته: «رنگ قدیمی روی بوم، با بالا رفتن عمرش، گاهی شفاف میشود. وقتی این اتفاق میافتد، در برخی عکسها میتوان خطوط اصلی را دید: درختی از میان لباس زنانه خودنمایی میکند، کودکی راه را برای سگ باز میکند، یک قایق بزرگ دیگر در دریای آزاد نیست.»
هفت سال پیش، اتفاقی مشابه با هزاران کتاب قدیمی، مربوط به قرن ۱۵ تا ۱۹ شروع شد. با این حال، خود «سن» این مجلدات را مجبور به افشای اسرار خود نکرد… حداقل نه مستقیم.
این کار با طیفسنجی فلورسانس پرتو ایکس ماکرو (MA-XRF) و تلاش اریک کواکل، مورخ کتابی ممکن شد که این نظریه را مطرح کرد که این فناوری ممکن است تکههای نسخههای خطی قرون وسطایی را که در صحافیهای جدیدتر پنهان شدهاند، آشکار کند، همانطور که قبلاً لایههای پنهان رنگ را روی بومهای استاد قدیمیآشکار کرده بود.
این «کتابخانه پنهان» عجیب چگونه به وجود آمد؟
هنگامی که دست نوشتهها با دست کپی میشدند، کتابها اشیای بسیار ارزشمندی بودند، اما همانطور که کواکل در وبلاگ کتابهای قرون وسطی خود اشاره میکند، بعد پیدایش صنعت چاپ، هزاران و هزاران نسخه خطی قرون وسطی پاره شدند، تکه تکه شدند، جوشانده شدند، سوزانده شدند. صفحات آنها به عنوان کاغذ توالت، سفتکننده لباسها، نشانکها، و پشتیبانی صحافی برای کتابهای چاپی فشرده شد.
این عمل به قدری رایج بود که صحافیهای نزدیک به ۱۵۰ کتاب چاپ شده اولیه در کتابخانه حقوقی ییل حاوی قطعاتی از نسخههای خطی قرون وسطی است.
ممکن است تصور شود که این کتابها ممکن است از نظر ادبی ارزش بالایی نداشته باشند، اما از نظر کواکل آنها «مسافران زمان، سرگردان در جعبههای چرمی با داستانهای بزرگ و مهم برای گفتن هستند.»
در واقع، با توجه به اینکه متون کلاسیک و قرون وسطی غالباً فقط به صورت تکه تکه به دست ما میرسند، داستانهای زیادی ناگفته باقی ماندهاند.
حداقلاش این است که یک قطعه کتاب به شما میگوید که یک متن خاص در یک مکان خاص در زمان خاصی در دسترس بوده است. پس از قرنها آنها از تاریکی به در آمدهاند.
چند خط از یک کتاب اغلب برای شناسایی آن و همچنین مکان و زمان کلی ایجاد آن کافی است.
برخی صحافان برشهایی به کتابهای قدیمی زده اند که ستونهای متن چپ و راست رو به دو قسمت کرده و هر قسمت به جایی رفته! گویی میدانند چگونه محققان آینده را به بهترین نحو ناامید کنند. تشخیص اینکه این نقل قولهای نافرجام از چه آثاری میآیند میتواند یک کابوس باشد. د
قبل از آزمایشهای فناوری پیشرفته کواکل در دانشگاه لیدن، محققان مدرن مجبور بودند خود را به تصادفات محدود کنند، مانند زمانی که مثلاً ستون فقرات یک کتاب قدیمی ترک میخورد و محتویات درون آن را آشکار میکند.
به نظر میرسد طیف سنجی فلورسانس اشعه ایکس ماکرو برای تشخیص آهن، مس و روی جوهرهای قرون وسطایی در زیر لایهای از کاغذ یا پوسته توانا باشد..
تولید یک اسکن خوانا از آنچه در زیر ستون فقرات یک جلد نهفته است، میتواند به ۲۴ ساعت زمان نیاز داشته باشد، و پیشنهادی پرهزینه و زمانبر است.
با وجود هزاران مورد از این صحافی که در مجموعههایی به بزرگی کتابخانه بریتانیا و Bodleian آکسفورد ، بابد در انتظار کشفهای جدید ماند.
مطالب مرتبط
