بزرگان تاریخ که قربانی بیماریهای درمانپذیر امروز شدند – آثار ادبی و هنری فاخر بیشتر یا مصیبت بیشتر؟!
هنوز علیرغم پیشرفت دانش مرگ را گریزی نیست و آنچه فعلا مطرح است افزایش طول عمر و کیفیت آن و نیز حوزه متفاوت جاودانگی دیجیتال است. اما دستکم درمانکنونی میتوانستند طول عمر بسیاری از بزرگان را در دههها پیش افزایش دهند یا اصلا باعث شوند بیماری اصلی باعث مرگ آنها مانند سل به کلی درمان شود.
مشخص نیست که افزوده شدن این سالیان به طول عمر آن چه تحولاتی در جامعه ما ایجاد میکرد. در حالی که شما ممکن است در رویای پیدایش دهها اثر ادبی نانوشته افتاده باشید باید بگویم که همین درمانها به صورت بالقوه میتوانستند در دسترس آدمهای شرور و خودکامهها هم قرار بگیرند و در این صورت شاید جنگها و مصیبتهای بیشتری هم رخ میداد یا شاید هم جلوه کردن برخی از نویسندگان و شهرا در گرو باز شدن فضا بعد از رفتن دیگری بود.
تغییری کوچک در دنیای گذشته مطابق داستانهای علمی تخیلی و اثر پروانهای میتواند تغییری بزرگ در حال حاضر ایجاد کند. چه رسد به افزایش سالها به طول عمر دهها و صدها نفر آدم شناختهشده دههها پیش!
(تصویر شاخص از آن آنتون چِخوف است که در 44 سالگی و اوج پختگی به خاطر بیماری سل درگذشت و یکی از دریغهای شخصی من جوانمرگ شدن او (البته طبق معیارهای کنونی امید به زندگی) است.)
جان کیتس (John Keats): جان کیتس، شاعر انگلیسی و یکی از برجستهترین شاعران دوران رمانتیک، در سال 1821 به علت بیماری سل درگذشت. او در سن 25 سالگی از دنیا رفت و اشعارش تأثیر عمیقی بر ادبیات انگلیسی داشت. کیتس از دوران جوانی با این بیماری دستوپنجه نرم میکرد و نهایتاً در رم، ایتالیا، درگذشت.
درمان کنونی بیماری سل: بیماری سل که توسط باکتری مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (Mycobacterium tuberculosis) ایجاد میشود، امروزه با آنتیبیوتیکهایی مانند ایزونیازید، ریفامپین، اتامبوتول و پیرازینامید درمان میشود. همچنین برنامههای پیشگیری و واکسیناسیون (BCG) به طور گستردهای برای کنترل این بیماری به کار گرفته میشوند.
فریدریش شیلر (Friedrich Schiller): فریدریش شیلر، شاعر، نمایشنامهنویس و فیلسوف آلمانی، در سال 1805 به دلیل بیماری سل درگذشت. آثار او به ویژه در زمینه تئاتر و شعر، از جمله “ویلهلم تل” و “عشق و فریب”، تأثیر بسزایی بر ادبیات آلمانی داشت.
آنتون چخوف (Anton Chekhov): آنتون چخوف، نویسنده و نمایشنامهنویس مشهور روسی، در سال 1904 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر داستانهای کوتاه و نمایشنامههایی همچون “باغ آلبالو” و “سه خواهر” شهرت دارد و تأثیر زیادی بر ادبیات روسیه و جهان داشته است.
امیلی برونته (Emily Brontë): امیلی برونته، نویسنده انگلیسی و خالق رمان “بلندیهای بادگیر”، در سال 1848 به علت بیماری سل درگذشت. او در سن 30 سالگی از دنیا رفت و تنها همین یک رمان از او باقی مانده که به یکی از شاهکارهای ادبیات انگلیسی تبدیل شده است.
هنری دیوید ثورو (Henry David Thoreau): هنری دیوید ثورو، نویسنده و فیلسوف آمریکایی، در سال 1862 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر آثار فلسفی و طبیعتنگرانهاش مانند “والدن” و “نافرمانی مدنی” شناخته میشود و تأثیر عمیقی بر جنبشهای مدنی و محیطزیستی داشته است.
فرانز کافکا (Franz Kafka): فرانز کافکا، نویسنده چک، در سال 1924 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر داستانهای کوتاه و رمانهایی مانند “مسخ” و “محاکمه” مشهور است و آثارش به عنوان نمونههای برجستهای از ادبیات مدرن و اگزیستانسیالیسم شناخته میشوند.
فرانسوا-رنه دو شاتوبریان (François-René de Chateaubriand): فرانسوا-رنه دو شاتوبریان، نویسنده و سیاستمدار فرانسوی، در سال 1848 به دلیل بیماریهای مزمن از جمله عفونتهای ناشی از سل درگذشت. او به خاطر آثارش در زمینه رمانتیک و ادبیات سفرنامهنویسی مشهور است.
مارسل پروست (Marcel Proust): مارسل پروست، نویسنده فرانسوی، در سال 1922 به علت بیماری ذاتالریه که از عفونتهای مرتبط با سل ناشی شده بود، درگذشت. او به خاطر اثر بزرگش “در جستجوی زمان از دست رفته” شناخته میشود که یکی از مهمترین آثار ادبی قرن بیستم است.
جین آستن (Jane Austen): جین آستن، نویسنده انگلیسی، در سال 1817 درگذشت، احتمالا به دلیل بیماری ادیسون که در آن زمان نمیتوانست درمان شود. آثار او مانند “غرور و تعصب” و “عقل و احساس” هنوز هم از محبوبترین آثار ادبیات جهان هستند.
درمان کنونی بیماری ادیسون: بیماری ادیسون که به نقص در تولید هورمونهای آدرنال گفته میشود، امروزه با هورموندرمانی جایگزین، مانند هیدروکورتیزون و فلودروکورتیزون، مدیریت میشود. همچنین مراقبتهای پزشکی منظم و پایش وضعیت بیمار به بهبود کیفیت زندگی کمک میکند.
شارلوت برونته (Charlotte Brontë): شارلوت برونته، نویسنده انگلیسی و خالق رمان “جین ایر”، در سال 1855 به علت بیماری ذاتالریه درگذشت. او یکی از سه خواهر نویسنده برونته بود و آثارش تأثیر بسزایی بر ادبیات قرن نوزدهم داشت.
درمان کنونی بیماری ذاتالریه: ذاتالریه یا پنومونی که معمولاً به علت عفونتهای باکتریایی، ویروسی یا قارچی ایجاد میشود، امروزه با استفاده از آنتیبیوتیکها، ضدویروسها یا ضدقارچها و همچنین مراقبتهای حمایتی مانند تجویز مایعات و اکسیژن درمان میشود.
ویکتور هوگو (Victor Hugo): ویکتور هوگو، نویسنده و شاعر فرانسوی، در سال 1885 به علت بیماری ذاتالریه درگذشت. او به خاطر آثار معروفی مانند “بینوایان” و “گوژپشت نوتردام” شناخته میشود که تأثیر عمیقی بر ادبیات و فرهنگ فرانسه و جهان داشتهاند.
لوئیس کارول (Lewis Carroll): لوئیس کارول، نویسنده انگلیسی و خالق اثر معروف “آلیس در سرزمین عجایب”، در سال 1898 به علت بیماری ذاتالریه درگذشت. او همچنین به عنوان یک ریاضیدان و منطقدان شناخته میشود.
آن برونته (Anne Brontë): آن برونته، نویسنده انگلیسی و خواهر کوچکتر شارلوت و امیلی برونته، در سال 1849 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر رمانهایی مانند “اگنس گری” و “مستأجر وایلدفل هال” شناخته میشود.
جورج اورول (George Orwell): جورج اورول، نویسنده و روزنامهنگار انگلیسی، در سال 1950 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر آثار معروفش مانند “1984” و “مزرعه حیوانات” شناخته میشود که تأثیر عمیقی بر ادبیات و سیاست قرن بیستم داشتهاند.
آرتور شوپنهاور (Arthur Schopenhauer): آرتور شوپنهاور، فیلسوف آلمانی، در سال 1860 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر آثار فلسفیاش مانند “جهان همچون اراده و تصور” شناخته میشود و تأثیر زیادی بر فلسفه اگزیستانسیالیسم و پساساختارگرایی داشته است.
لوئی پاستور (Louis Pasteur): لوئی پاستور، شیمیدان و میکروبیولوژیست فرانسوی، در سال 1895 به علت عوارض سکته مغزی و بیماریهای مرتبط درگذشت. او به خاطر کشفیات مهمی در زمینه پاستوریزاسیون و واکسنها شناخته میشود.
درمان کنونی سکته مغزی: سکته مغزی امروزه با روشهای مختلفی از جمله تجویز داروهای ضد انعقاد، درمانهای فیزیکی و توانبخشی، و در مواردی جراحی درمان میشود. همچنین پیشگیری از طریق مدیریت فشار خون، کلسترول و دیابت نقش مهمی در کاهش خطر سکته مغزی دارد.
توماس هاردی (Thomas Hardy): توماس هاردی، نویسنده و شاعر انگلیسی، در سال 1928 به علت بیماری ذاتالریه درگذشت. او به خاطر رمانهایی مانند “تس از خانواده دوربرویل” و “جود گمنام” شناخته میشود.
الیزابت بارت براونینگ (Elizabeth Barrett Browning): الیزابت بارت براونینگ، شاعر انگلیسی، در سال 1861 به علت بیماریهای مزمن و احتمالا عفونتهای ریوی درگذشت. او به خاطر اشعار عاشقانهاش و تأثیرش بر شعر رمانتیک انگلیسی شناخته میشود.
فلیکس مندلسون (Felix Mendelssohn): فلیکس مندلسون، آهنگساز و موسیقیدان آلمانی، در سال 1847 به علت سکته مغزی درگذشت. او یکی از برجستهترین آهنگسازان دوره رمانتیک بود و آثار مهمی مانند “کنسرتو ویولن” و “سمفونی ایتالیا” را خلق کرد.
فریدریش نیچه (Friedrich Nietzsche): فریدریش نیچه، فیلسوف آلمانی، در سال 1900 به علت عوارض ناشی از بیماریهای عصبی و روانی، که ممکن است به سیفلیس مربوط بوده باشد، درگذشت. آثار او تأثیر زیادی بر فلسفه مدرن و پستمدرن داشتهاند.
درمان کنونی سیفلیس: سیفلیس که توسط باکتری ترپونما پالیدوم ایجاد میشود، امروزه با آنتیبیوتیکهایی مانند پنیسیلین درمان میشود. تشخیص زودهنگام و درمان به موقع میتواند از عوارض جدی این بیماری جلوگیری کند.
آلکساندر پوشکین (Alexander Pushkin): آلکساندر پوشکین، شاعر و نویسنده روس، در سال 1837 در اثر جراحات ناشی از دوئل درگذشت. او به عنوان پدر ادبیات روسیه شناخته میشود و آثارش همچنان تاثیرگذار هستند.
ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe): ادگار آلن پو، نویسنده و شاعر آمریکایی، در سال 1849 به علت شرایط نامعلومی درگذشت که احتمالاً به بیماریها و مشکلات مرتبط با الکل یا بیماریهای عفونی مرتبط بوده است. او به خاطر داستانهای کوتاه و اشعارش مانند “کلاغ” و “قلب افشا” مشهور است.
درمان کنونی بیماریهای ناشی از اعتیاد الکل: درمان مشکلات ناشی از مصرف الکل شامل سمزدایی، مشاوره و رواندرمانی، و استفاده از داروهای ضد اعتیاد مانند دیسولفیرام و نالترکسون است.
لویی براون (Louise Braille): لویی براون، مخترع سیستم بریل برای نابینایان، در سال 1852 به علت بیماری سل درگذشت. او با ابداع سیستم بریل، تحولی بزرگ در آموزش و ارتباطات نابینایان ایجاد کرد.
جان استوارت میل (John Stuart Mill): جان استوارت میل، فیلسوف و اقتصاددان انگلیسی، در سال 1873 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر آثار فلسفیاش مانند “آزادی” و “فایدهگرایی” مشهور است.
آنا آخماتووا (Anna Akhmatova): آنا آخماتووا، شاعر روس، در سال 1966 به علت مشکلات قلبی و عفونی درگذشت. او به خاطر اشعارش که از تجربیات شخصی و تاریخی الهام گرفته بودند، شناخته میشود.
درمان کنونی مشکلات قلبی: مشکلات قلبی امروزه با داروهای مختلف، تغییر سبک زندگی، جراحیها و روشهای مداخلهای مانند آنژیوپلاستی و استنتگذاری درمان میشوند.
جک لندن (Jack London): جک لندن، نویسنده آمریکایی، در سال 1916 به علت نارسایی کلیه و احتمالاً عفونتهای مرتبط درگذشت. او به خاطر رمانهایی مانند “آوای وحش” و “سپید دندان” شناخته میشود.
درمان کنونی نارسایی کلیه: نارسایی کلیه امروزه با دیالیز، داروها و در موارد شدید پیوند کلیه درمان میشود. مراقبتهای پزشکی منظم و پایش وضعیت بیمار نیز نقش مهمی در مدیریت این بیماری دارند.
پرسی بیش شلی (Percy Bysshe Shelley): پرسی بیش شلی، شاعر انگلیسی، در سال 1822 در اثر غرقشدن در دریا درگذشت. او به خاطر اشعار عاشقانه و فلسفیاش مانند “اوزیماندیاس” و “آدونیس” شناخته میشود.
توماس ولف (Thomas Wolfe): توماس ولف، نویسنده آمریکایی، در سال 1938 به علت بیماری سل درگذشت. او به خاطر رمانهایش مانند “نگاه کن، فرشته، نگاه کن” و “زمان و رودخانه” مشهور است.
مودیستو موسورگسکی (Modest Mussorgsky): مودیستو موسورگسکی، آهنگساز روس، در سال 1881 به علت بیماریهای ناشی از مصرف زیاد الکل درگذشت. او به خاطر آثار موسیقی کلاسیکاش مانند “شب بر فراز کوهستان عریان” و “تصاویر در یک نمایشگاه” شناخته میشود.
جرج الیوت (George Eliot): جرج الیوت، نویسنده انگلیسی، در سال 1880 به علت بیماریهای کلیوی و عفونتهای مرتبط درگذشت. او به خاطر رمانهایی مانند “میدلمارچ” و “آدام بید” شناخته میشود.
چارلز باودلر (Charles Baudelaire): چارلز باودلر، شاعر فرانسوی، در سال 1867 به علت بیماری سیفلیس درگذشت. او به خاطر مجموعه اشعار “گلهای بدی” مشهور است که تأثیر عمیقی بر ادبیات فرانسه و جهان داشتهاند.
پل ورلن (Paul Verlaine): پل ورلن، شاعر فرانسوی، در سال 1896 به علت بیماریهای مرتبط با الکل و عفونتها درگذشت. او به همراه آرتور رمبو یکی از برجستهترین شاعران سمبولیسم فرانسه بود.
آلبر کامو (Albert Camus): آلبر کامو، نویسنده و فیلسوف فرانسوی، در سال 1960 در اثر تصادف رانندگی درگذشت. او به خاطر آثارش مانند “بیگانه” و “طاعون” که تأثیر عمیقی بر فلسفه اگزیستانسیالیسم داشتند، مشهور است.
ونسان ون گوگ (Vincent van Gogh): وینسنت ون گوگ، نقاش هلندی، در سال 1890 به علت خودکشی که ممکن است به دلیل افسردگی و بیماریهای روانی بود، درگذشت. آثار او اکنون به عنوان شاهکارهای هنر پستامپرسیونیسم شناخته میشوند.
درمان کنونی افسردگی و بیماریهای روانی: افسردگی و بیماریهای روانی امروزه با داروهای ضد افسردگی، مشاوره و رواندرمانی، و در موارد شدیدتر درمانهای الکتروشوک درمان میشوند.
اوسکار وایلد (Oscar Wilde): اوسکار وایلد، نویسنده و نمایشنامهنویس ایرلندی، در سال 1900 به علت مننژیت که ممکن است ناشی از عفونتهای ناشی از سیفلیس بوده باشد، درگذشت. او به خاطر نمایشنامهها و رمانهایی مانند “تصویر دوریان گری” مشهور است.
درمان کنونی مننژیت: درمان اصلی برای مننژیت سیفیلیسی، تجویز آنتیبیوتیکها است. پنیسیلین G بهترین و مؤثرترین داروی مورد استفاده برای این نوع عفونت است. درمان با پنیسیلین G به صورت داخل وریدی (IV) به مدت 10 تا 14 روز انجام میشود. برای افرادی که به پنیسیلین حساسیت دارند، درمان با داکسیسایکلین یا تتراسایکلین ممکن است تجویز شود، هرچند پنیسیلین همچنان بهترین گزینه است.
الکساندر همیلتون (Alexander Hamilton): الکساندر همیلتون، یکی از پدران بنیانگذار ایالات متحده آمریکا، در سال 1804 در اثر جراحات ناشی از دوئل با آرون بر درگذشت. او نقش مهمی در تأسیس سیستم مالی آمریکا و نویسندگی بسیاری از مقالات فدرالیست داشت.
چارلز داروین (Charles Darwin): چارلز داروین، طبیعتشناس انگلیسی و بنیانگذار نظریه تکامل، در سال 1882 به علت بیماریهای قلبی و عوارض ناشی از بیماریهای مزمن درگذشت. او به خاطر کتابش “منشاء انواع” مشهور است که تأثیر عمیقی بر علم زیستشناسی داشته است.
درمان کنونی بیماریهای قلبی: مشکلات قلبی امروزه با داروهای مختلف، تغییر سبک زندگی، جراحیها و روشهای مداخلهای مانند آنژیوپلاستی و استنتگذاری درمان میشوند.
مری شلی (Mary Shelley): مری شلی، نویسنده انگلیسی و خالق رمان “فرانکنشتاین”، در سال 1851 به علت بیماری تومور مغزی درگذشت. او به خاطر خلق یکی از برجستهترین آثار ادبی گوتیک شناخته میشود.
درمان کنونی تومور مغزی: تومورهای مغزی امروزه با استفاده از جراحی، پرتودرمانی و شیمیدرمانی درمان میشوند. پیشرفتهای تکنولوژیکی نیز به بهبود دقت و کارایی این روشها کمک کرده است.
توماس هاکسلی (Thomas Huxley): توماس هاکسلی، بیولوژیست انگلیسی و مدافع سرسخت نظریه تکامل داروین، در سال 1895 به علت بیماریهای قلبی و کلیوی درگذشت. او به خاطر مشارکتهای علمی و دفاعیات قویاش از نظریه تکامل شناخته میشود.
جان لاک (John Locke): جان لاک، فیلسوف انگلیسی و یکی از برجستهترین فلاسفه دوران روشنگری، در سال 1704 به علت مشکلات مزمن سلامتی از جمله آسم و عفونتهای ریوی درگذشت. او به خاطر آثارش در زمینه فلسفه سیاسی و معرفتشناسی شناخته میشود.
درمان کنونی آسم: آسم امروزه با استفاده از داروهای ضد التهابی، برونکودیلاتورها و مراقبتهای پزشکی منظم مدیریت میشود. جلوگیری از محرکها و کنترل علائم نیز نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد.
دیوید هیوم (David Hume): دیوید هیوم، فیلسوف و مورخ اسکاتلندی، در سال 1776 به علت بیماریهای گوارشی و احتمالا سرطان روده بزرگ درگذشت. او به خاطر آثار فلسفیاش در زمینه تجربهگرایی و شکگرایی مشهور است.
درمان کنونی سرطان روده بزرگ: سرطان روده بزرگ امروزه با استفاده از جراحی، شیمیدرمانی، پرتودرمانی و درمانهای هدفمند درمان میشود. تشخیص زودهنگام از طریق غربالگری میتواند به بهبود نتایج درمان کمک کند.
ولادیمیر لنین (Vladimir Lenin): ولادیمیر لنین، رهبر انقلاب بلشویکی روسیه و بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی، در سال 1924 به علت سکته مغزی درگذشت. او نقش مهمی در تاریخ قرن بیستم و تحولات سیاسی روسیه داشت.
چه بسا اگر آسپرین در دوره او، داروی در دسترسی بود، او دچار سکتههای مکرر ایکسمیک نمیشد.
آلکساندر بل (Alexander Bell): آلکساندر گراهام بل، مخترع و دانشمند اسکاتلندی-آمریکایی که به خاطر اختراع تلفن شناخته میشود، در سال 1922 به علت بیماری دیابت درگذشت.
درمان کنونی دیابت: دیابت امروزه با استفاده از داروها، انسولین، رژیم غذایی مناسب و فعالیت بدنی مدیریت میشود. کنترل سطح قند خون و پایش منظم نیز نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی بیماران دارد.
پیوتر چایکوفسکی (Pyotr Tchaikovsky): پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، آهنگساز روسی، در سال 1893 به علت بیماری وبا درگذشت. او به خاطر آثار موسیقی کلاسیکاش مانند “دریاچه قو” و “فندقشکن” مشهور است.
درمان کنونی وبا: وبا که توسط باکتری ویبریو کلرا ایجاد میشود، امروزه با استفاده از محلولهای آبرسانی خوراکی و آنتیبیوتیکها درمان میشود. پیشگیری از طریق بهبود شرایط بهداشتی و واکسیناسیون نیز نقش مهمی در کنترل این بیماری دارد.
آلفرد نوبل (Alfred Nobel): آلفرد نوبل، شیمیدان و مخترع سوئدی که به خاطر اختراع دینامیت و تأسیس جایزه نوبل شناخته میشود، در سال 1896 به علت بیماری قلبی درگذشت.
پل سزان (Paul Cézanne): پل سزان، نقاش پستامپرسیونیست فرانسوی، در سال 1906 به علت ذاتالریه درگذشت. او به خاطر تأثیرش بر هنر مدرن و آثار برجستهای مانند “کوه سنت ویکتور” شناخته میشود.
هانس کریستین آندرسن (Hans Christian Andersen): هانس کریستین آندرسن، نویسنده دانمارکی و خالق بسیاری از داستانهای مشهور مانند “جوجه اردک زشت” و “ملکه برفی”، در سال 1875 به علت بیماری سرطان کبد درگذشت.
درمان کنونی سرطان کبد: سرطان کبد امروزه با استفاده از جراحی، شیمیدرمانی، پرتودرمانی و درمانهای هدفمند درمان میشود. تشخیص زودهنگام و درمان به موقع میتواند به بهبود نتایج درمان کمک کند. هر چند که میزان موفقیت درمان و یقای بیمار به میزان پیشرفته بودن بیماری بستگی دارد.
چارلز دیکنز (Charles Dickens): چارلز دیکنز، نویسنده انگلیسی و خالق آثار معروفی مانند “داستان دو شهر” و “آرزوهای بزرگ”، در سال 1870 به علت سکته مغزی درگذشت.
آدولف وون بایر (Adolf von Baeyer): آدولف وون بایر، شیمیدان آلمانی و برنده جایزه نوبل شیمی در سال 1905، در سال 1917 به علت بیماری ذاتالریه درگذشت.
آلبرت اینشتین (Albert Einstein): آلبرت اینشتین ، فیزیکدان نظری و برنده جایزه نوبل فیزیک، در سال 1955 به علت نارسایی قلبی درگذشت. او به خاطر نظریه نسبیت و تأثیر عمیقش بر علم فیزیک شناخته میشود.
درمان نارسایی قلبی شامل ترکیبی از تغییرات سبک زندگی، داروها و در موارد شدید، روشهای مداخلهای یا جراحی است. داروهای اصلی مورد استفاده شامل مهارکنندههای آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE)، مسدودکنندههای گیرنده آنژیوتانسین (ARBs)، بتابلوکرها، دیورتیکها و آنتاگونیستهای آلدوسترون هستند. تغییرات سبک زندگی نیز شامل محدودیت مصرف نمک، کاهش وزن، ترک سیگار و فعالیت بدنی منظم است. در برخی موارد، دستگاههای مکانیکی مانند دفیبریلاتور کاشتنی (ICD) یا دستگاه کمک بطنی (VAD) و در نهایت پیوند قلب ممکن است ضروری باشد. پایش منظم و همکاری با تیم پزشکی برای مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران ضروری است.
آلکساندر فلیمنگ (Alexander Fleming): آلکساندر فلیمنگ، پزشک و میکروبشناس اسکاتلندی که پنیسیلین را کشف کرد، در سال 1955 به علت سکته قلبی درگذشت. کشف او انقلابی در درمان عفونتهای باکتریایی ایجاد کرد.
درمان کنونی سکته قلبی: سکته قلبی امروزه با استفاده از داروهای ضد انعقاد، استاتینها، تغییرات سبک زندگی و در مواردی آنژیوپلاستی و جراحی بایپس عروق کرونر درمان میشود.
امیل زولا (Émile Zola): امیل زولا، نویسنده و خبرنگار فرانسوی، در سال 1902 به علت مسمومیت با مونوکسید کربن درگذشت. او به خاطر رمانهایش که به واقعگرایی و ناتورالیسم پرداختهاند، شناخته میشود.
درمان مسمومیت با مونوکسید کربن: مسمومیت با مونوکسید کربن با انتقال فوری فرد به هوای تازه و استفاده از اکسیژن خالص درمان میشود. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به درمان با اکسیژن پرفشار باشد.
فلورانس نایتینگل (Florence Nightingale): فلورانس نایتینگل، بنیانگذار پرستاری مدرن، در سال 1910 به علت نارسایی قلبی درگذشت. او به خاطر اصلاحات در بهداشت و مراقبتهای پزشکی در جنگ کریمه شناخته میشود.
جرج واشنگتن کارور (George Washington Carver): جرج واشنگتن کارور، دانشمند و مخترع آمریکایی، در سال 1943 به علت کمخونی و سوءتغذیه درگذشت. او به خاطر تحقیقاتش در زمینه کشاورزی و استفاده از بادامزمینی مشهور است.
درمان کنونی کمخونی: کمخونی امروزه با استفاده از مکملهای آهن، ویتامینها، تغییرات رژیم غذایی و در موارد شدیدتر تزریق خون درمان میشود. هر چند که کمخونی علل متفاوتی دارد و نخست باید علت کمخونی شناخته شود و بعد متناسب با آن درمان انجام شود.
زیگموند فروید (Sigmund Freud): زیگموند فروید، روانکاو اتریشی و بنیانگذار روانکاوی، در سال 1939 به علت سرطان دهان درگذشت. او به خاطر نظریاتش در زمینه ناخودآگاه و روانکاوی شناخته میشود.
درمان کنونی سرطان دهان: سرطان دهان امروزه با استفاده از جراحی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی و درمانهای هدفمند درمان میشود. تشخیص زودهنگام و درمان به موقع میتواند به بهبود نتایج کمک کند.
ویلیام باتلر ییتس (William Butler Yeats): ویلیام باتلر ییتس، شاعر و نمایشنامهنویس ایرلندی، در سال 1939 به علت نارسایی قلبی درگذشت. او به خاطر اشعارش که از اسطورهها و فرهنگ ایرلند الهام گرفتهاند، مشهور است.
نیکولا تسلا (Nikola Tesla): نیکولا تسلا، مخترع و مهندس برق صربستانی-آمریکایی، در سال 1943 به علت بیماری قلبی درگذشت. او به خاطر دستاوردهایش در زمینه برق متناوب و اختراعات برقی شناخته میشود.
فرانسیس اسکات کی فیتزجرالد (F. Scott Fitzgerald): فرانسیس اسکات کی فیتزجرالد، نویسنده آمریکایی و خالق رمان “گتسبی بزرگ”، در سال 1940 به علت حمله قلبی درگذشت.
امیلی دیکنسون (Emily Dickinson): امیلی دیکنسون، شاعر آمریکایی، در سال 1886 به علت بیماری کلیوی درگذشت. او به خاطر اشعارش که پس از مرگش منتشر شدند، شناخته میشود.
درمان کنونی بیماری کلیوی: بیماریهای کلیوی امروزه با استفاده از داروها، دیالیز و در موارد شدیدتر پیوند کلیه درمان میشوند.
رالف والدو امرسون (Ralph Waldo Emerson): رالف والدو امرسون، نویسنده و فیلسوف آمریکایی، در سال 1882 به علت ذاتالریه درگذشت. او به خاطر آثار فلسفی و ادبیاش که به تأثیرات طبیعت و خوداتکایی پرداختهاند، مشهور است.
لئون تولستوی (Leo Tolstoy): لئون تولستوی، نویسنده روس و خالق آثار بزرگی مانند “جنگ و صلح” و “آنا کارنینا”، در سال 1910 به علت ذاتالریه درگذشت.
هنری جیمز (Henry James): هنری جیمز، نویسنده آمریکایی و خالق رمانهایی مانند “دور از جنون” و “تصویری از یک بانو”، در سال 1916 به علت سکته مغزی درگذشت.
آگوست رنوار (Auguste Renoir): آگوست رنوار، نقاش امپرسیونیست فرانسوی، در سال 1919 به علت ذاتالریه درگذشت. او به خاطر نقاشیهایش که صحنههای زندگی روزمره را به تصویر میکشند، شناخته میشود.
رابرت لویی استیونسن (Robert Louis Stevenson): رابرت لویی استیونسن، نویسنده اسکاتلندی و خالق آثار معروفی مانند “جزیره گنج” و “دکتر جکیل و آقای هاید”، در سال 1894 به علت بیماری سل درگذشت.
ریچارد واگنر (Richard Wagner): ریچارد واگنر، آهنگساز آلمانی و یکی از برجستهترین آهنگسازان اپرا، در سال 1883 به علت سکته قلبی درگذشت. او به خاطر آثار موسیقیاییاش مانند “رینگ نیبلونگ” مشهور است.
روبرت شومان (Robert Schumann): روبرت شومان، آهنگساز آلمانی و یکی از برجستهترین آهنگسازان دوره رمانتیک، در سال 1856 به علت عوارض ناشی از بیماریهای روانی و سیفلیس درگذشت.
توماس مان (Thomas Mann): توماس مان، نویسنده آلمانی و برنده جایزه نوبل ادبیات، در سال 1955 به علت تصلب شرایین و بیماری قلبی ناشی از آن درگذشت. او به خاطر رمانهایش مانند “کوه جادویی” و “مرگ در ونیز” شناخته میشود.
درمان کنونی تصلب شرایین: تصلب شرایین امروزه با استفاده از داروها، تغییرات سبک زندگی، جراحی و روشهای مداخلهای مانند آنژیوپلاستی درمان میشود.
ویلهلم کنراد رونتگن (Wilhelm Conrad Röntgen): ویلهلم کنراد رونتگن، فیزیکدان آلمانی و کاشف اشعه ایکس، در سال 1923 به علت سرطان روده درگذشت.
ژان-ژاک روسو (Jean-Jacques Rousseau): ژان-ژاک روسو، فیلسوف، نویسنده و آهنگساز فرانسوی، در سال 1778 به علت سکته مغزی درگذشت. او به خاطر آثار فلسفیاش که به تفکرات اجتماعی و سیاسی پرداختهاند، مشهور است.
آلدوس هاکسلی (Aldous Huxley): آلدوس هاکسلی، نویسنده انگلیسی و خالق رمان “دنیای قشنگ نو”، در سال 1963 به علت سرطان حنجره درگذشت.
درمان کنونی سرطان حنجره: سرطان حنجره امروزه با استفاده از جراحی، پرتودرمانی، شیمیدرمانی و درمانهای هدفمند درمان میشود.
هارت کرین (Hart Crane): هارت کرین، شاعر آمریکایی، در سال 1932 به علت خودکشی که ممکن است به دلیل مشکلات روانی و افسردگی بود، درگذشت. او به خاطر اشعارش که از مدرنیسم و تجربههای شخصی الهام گرفتهاند، شناخته میشود.
درمان کنونی افسردگی و بیماریهای روانی: افسردگی و بیماریهای روانی امروزه با داروهای ضد افسردگی، مشاوره و رواندرمانی، و در موارد شدیدتر درمانهای الکتروشوک درمان میشوند.
سارا تیزدیل (Sara Teasdale): سارا تیزدیل، شاعر آمریکایی، در سال 1933 به علت خودکشی که به دلیل افسردگی و مشکلات روانی بود، درگذشت. او به خاطر اشعار عاشقانه و احساسبرانگیزش شناخته میشود.
آنتوان دو سنتاگزوپری (Antoine de Saint-Exupéry): آنتوان دو سنتاگزوپری، نویسنده و خلبان فرانسوی و خالق رمان “شازده کوچولو”، در سال 1944 در یک مأموریت پروازی در جنگ جهانی دوم ناپدید شد و به احتمال زیاد کشته شد.
جان اشتاینبک (John Steinbeck): جان اشتاینبک، نویسنده آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، در سال 1968 به علت نارسایی قلبی درگذشت. او به خاطر رمانهایی مانند “خوشههای خشم” و “موشها و آدمها” شناخته میشود.
ارنست همینگوی (Ernest Hemingway): ارنست همینگوی، نویسنده آمریکایی و برنده جایزه نوبل ادبیات، در سال 1961 به علت خودکشی که به دلیل مشکلات روانی بود، درگذشت. او به خاطر سبک نوشتاری ساده و مستقیمش و آثار معروفی مانند “پیرمرد و دریا” شناخته میشود.
تلاش ما برای کم کردن میزان موارد خودکشی، نشانههای تهدیدکننده مبادرت یک شخص به خودکشی، داردروانی و رواندرمانی ادامه دارد. اما در مورد بسیاری از مردم و نیز بزرگان، تا زمان خودکشی هنوز هم مداخلهای صورت نمیگیرد.
مطالب مرتبط
