عنوان بلوک
چرا برخی صبح بیشترین تمرکز و بازده فکری دارند و برخی در عصر؟
اینکه برخی افراد صبح زود با ذهنی شفاف و متمرکز کار میکنند و برخی دیگر تا عصر به اوج بازده فکری نمیرسند، یک تفاوت ساده سلیقهای نیست. این تفاوت به شکلی عمیق با زیستشناسی مغز، تنظیم زمان در بدن و تجربه زیسته هر فرد گره خورده است. پرسش اینکه چرا…
چرا بعد از غذا خوردن، تمرکز ذهنی کاهش مییابد؟
تقریبا همه این تجربه را میشناسند. بعد از غذا خوردن، ذهن دیگر آن تیزی قبل را ندارد، تمرکز سختتر میشود و انجام کارهای فکری سنگین به تعویق میافتد. این افت تمرکز ذهنی بعد از غذا خوردن فقط یک حس شخصی یا تنبلی نیست، بلکه واکنشی واقعی در بدن و مغز…
- سینما و تلویزیون
چگونه فیلم بعضیها داغشو دوست دارن (Some Like It Hot) بیلی وایلدر خط قرمزهای هالیوود را جابهجا کرد؟
در سال ۱۹۵۹، زمانی که هالیوود هنوز تحت سیطره سختگیرانه «کد تولید» (Production Code) بود، بیلی وایلدر (Billy Wilder) جرات کرد تا کمدیای بسازد که نهتنها هویت و جنسیت را به بازی میگرفت، بلکه با یکی از ساختارشکنانهترین دیالوگهای تاریخ سینما به پایان میرسید. فیلم «بعضیها داغشو دوست دارن» (Some…
چرا بعضی افراد با دیدن ارتفاع دچار سرگیجه میشوند، حتی بدون خطر واقعی؟
دیدن ارتفاع برای بعضی افراد فقط یک منظره نیست، بلکه تجربهای بدنی و فوری است که با سرگیجه، لرزش در پاها یا حس کشیده شدن به پایین همراه میشود. این واکنش گاهی آنقدر واقعی است که فرد تصور میکند تعادلش را از دست داده، حتی وقتی کاملا ایمن ایستاده است.…
- سینما و تلویزیون
انفجار در مرزِ هنر و تکنیک؛ رازهای مگویِ سکانس افتتاحیه اورسن ولز در «نشانی از شر»
در تاریخ پرفرازونشیب سینما، لحظاتی وجود دارند که مرز میان هنر و مهندسی در آنها محو میشود. سکانس افتتاحیه فیلم «نشانی از شر» (Touch of Evil) محصول ۱۹۵۸، به کارگردانی اورسن ولز (Orson Welles)، دقیقاً یکی از همین لحظات است. تصور کنید دوربینی که روی یک جرثقیل (Crane) عظیم سوار…
- سینما و تلویزیون
جادوی تالار رقص؛ چگونه دیو و دلبر مرزهای انیمیشن را برای همیشه جابهجا کرد؟
در سال ۱۹۹۱، زمانی که دنیای انیمیشن هنوز در قلمرو نقاشیهای دستی و دوبعدی محصور بود، کمپانی دیزنی با اکران «دیو و دلبر» (Beauty and the Beast) نهتنها یک افسانه قدیمی را احیا کرد، بلکه انقلابی تکنولوژیک به پا کرد که لرزه بر اندام استودیوهای رقیب انداخت. سکانس رقص بل…
- سینما و تلویزیون
شورش در سلفسرویس؛ چرا فیلم خانه حیوانات (Animal House) هنوز نماد رهایی است؟
در اواخر دهه ۷۰ میلادی، زمانی که هالیوود میان درامهای جدی و بلاکباسترهای نوپا در نوسان بود، فیلم «خانه حیوانات» (Animal House) محصول ۱۹۷۸ مانند یک بمب ساعتی در قلب فرهنگ عامه منفجر شد. این فیلم نهتنها ژانر کمدی دانشگاهی را به تنهایی پیریزی کرد، بلکه به مانیفستی برای تمام…
- سینما و تلویزیون
معمای فیلم غریزه اصلی و جنجال محو شدن شکار و شکارچی با بازیهای شارون استون و مایکل داگلاس
در تاریخ سینمای نئونوآر (Neo-noir)، کمتر لحظهای به اندازه سکانس بازجویی در فیلم «غریزه اصلی» (Basic Instinct) محصول ۱۹۹۲، توانسته است چنین موجی از شوک، تحسین و جنجالهای حقوقی به راه بیندازد. پل ورهوفن (Paul Verhoeven) با این فیلم نهتنها ژانر تریلر را بازتعریف کرد، بلکه شخصیتی را به جهان…
چرا ذهن شبها سناریوهای بدبینانه میسازد؟
ذهن انسان در شب رفتاری متفاوت از روز دارد، رفتاری که برای بسیاری آشناست اما توضیحدادنش ساده نیست. همان ذهنی که در طول روز با کار، گفتوگو و تصمیمهای منطقی پیش میرود، شبها به سمت سناریوهای بدبینانه و تصویرسازیهای نگرانکننده کشیده میشود. سؤال این نیست که آیا این تجربه طبیعی…
- سینما و تلویزیون
نام من اینیگو مونتویا است؛ کالبدشکافی عمیقترین انتقام در فیلم فیلم «عروس شاهزاده» (The Princess Bride)
در پهنه بیکران سینمای دهه ۸۰، فیلم «عروس شاهزاده» (The Princess Bride) محصول ۱۹۸۷، به عنوان گوهری درخشان میدرخشد که مرزهای میان کمدی، رمانس و حماسه را در هم نوردیده است. اما در میان تمام شخصیتهای رنگارنگ این افسانه، هیچکدام به اندازه «اینیگو مونتویا» (Inigo Montoya) با بازی مندی پتینکین،…
- سینما و تلویزیون
سقوط بر روی ماشه؛ چرا پل رودخانه کوای فراتر از یک فیلم جنگی است؟
در تاریخ سینمای کلاسیک، کمتر اثری توانسته است مانند «پل رودخانه کوای» (The Bridge on the River Kwai) محصول سال ۱۹۵۷، مرزهای میان شرافت، وظیفهشناسی و جنون را چنین هنرمندانه به تصویر بکشد. دیوید لین (David Lean) با اقتباس از رمان پییر بول، داستانی را روایت میکند که در ظاهر…
- سینما و تلویزیون
به من نگو شرلی؛ چگونه لزلی نیلسن و فیلم هواپیما قواعد کمدی را بازنویسی کردند؟
در تاریخ سینما، لحظاتی وجود دارند که مرز بین ژانرها به کلی فرو میریزد و تماشاگر با چیزی روبرو میشود که پیش از آن غیرممکن به نظر میرسید. فیلم «!Airplane» (هواپیما!) محصول سال ۱۹۸۰، دقیقاً همان نقطه عطفی است که کمدی نقیضه (Parody) را از حاشیه به متن اصلی هالیوود…
