لوگوی گوگل برای گرامیداشت پنجاهمین سال «لِگو»

چه کسی آن مکعب‌های پلاستیکی رنگین در هم فرورونده را فراموش
کرده است؟!

 LEGO.jpg

امسال پنجاه سال از زمانی که نخستین بار کودکان دنیا با این
بازی آشنا شدند، می‌گذرد و گوگل به همین مناسبت امروز لوگوی اختصاصی برای آجرهای
«لگو»، درست کرده است:

 lego08.gif

لگو، شرکتی که این آجرهای دوست‌داشتنی را نخستین بار به صورت
مدرن و امروزی درست کرد، در سال ۱۹۳۲ به وسیله یک نجار دانمارکی به نام «اوله کیرک
کریستیانسن» بنا نهاده شد. Lego برگرفته از واژه دانمارکی leg godt است که «خوب
بازی کردن» معنی می‌دهد. این کلمه به معنای گردهم آوری و جفت کردن هم است.

ایده ساختن قطعات و مکعب مستطیل‌هایی که با در هم فرو رفتن آنها
بتوان چیز جدیدی درست کرد، تازه نبود. از قرن نوزدهم قطعات چوبی تولید می شدند که
همین کار را انجام می‌دادند. اما تنها پسر کریستیانسن بزرگ بود که توانست پتانسیل
لگو را در بازار پیشبینی کند. او توانست مشکلات فنی تولید لگو را حل کند و ماده
مناسب برای تولید آنها بیابد و سرانجام در ۲۸ ژانویه سال ۱۹۵۸ حق انحصاری تولید
آنها را ثبت کند.

قطعات لگو با دقت زیادی و با خطایی در حد کمتر از ۲ میکرومتر
تولید می‌شوند، طوری که لگوهایی که تولید شده در سال ۱۹۶۳ می توانند با لگویی که
امسال تولید شده، جفت شوند و از هر یک میلیون لگو، تنها ۱۸ عدد استاندارد لازم را
ندارند.

از سال ۱۹۶۳ به بعد، لگوها از ماده‌ای به نام ABS
یا acrylonitrile butadiene styrene تولید می‌شوند.

هر سال ۲۰ میلیارد آجر لگو ساخته می‌شود، به عبارت دیگر به هر
یک ساکنان ۶ میلاردی کره زمین، می‌تواند ۶۲ عدد آجر لگو برسد.

باز کردن / بستن تمام نظرات
  • پاسخ حمید رضا(کاغذ پاره)

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۱۲:۰۲ ق.ظ

    مطلب جالبی بود من که خودم دلیلش را نمی دونستم.ممنون

  • پاسخ محمد

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۱:۰۶ ق.ظ

    خلاقیت گوگل همیشه قابل تقدیر بوده است.
    وبلاگ جالبی دارید
    باعث افتخار من است تبادل لینک با شما

  • پاسخ نبی

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۳:۳۶ ق.ظ

    ما بهشون میگفتیم “خونه سازی”
    خیلی ازشون خاطره دارم.
    خیلی بیشتر از ۶۲ دونه هم داشتم ! ;) هیچوقت دعوا هایی که به خاطر تقسیم اونها با برادرم داشتم فراموش نمیکنم که گاهی به قصد کشت همدیگه رو میزدیم! آخه فقط یه دونه “پنجره” داشتیم که همیشه سر همون دعوا بود!
    خونه بدون پنجره که نمیشد! میشد؟
    یادش بخیر!

  • پاسخ عرفان

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۲:۱۴ ب.ظ

    عکس جالبی بود !

    مطلب هم مفید و …

    موفق باشید.
    عرفان

  • پاسخ مریم - صندوقچه

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۲:۱۵ ب.ظ

    یادش بخیر بازی با کارتون پر از لگوی بجا مانده از برادرانم همیشه جزو جذاب ترین بازیها برای من بود. در مورد دقت لگو چیزی نمی دونستم . ممنون. آدمکهاش همیشه منو یاد تن تن می انداخت نمیدونم چرا.

  • پاسخ مهتاب

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۴:۲۸ ب.ظ

    برای سومین عید هستی یه جعبه ی بزرگ لگو خریدم و فکر می کنم بهترین هدیه ای بود که بهش دادم . باهاشون چیزهایی خلق می کنه که من از دیدنشون سیر نمیشم …

  • پاسخ حسام

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۹:۳۹ ب.ظ

    یادش به خیر
    البته اونهایی که ما داشتیم ایرانی بود و به زور جامیرفت بعدش هم لق میزد
    ما هم میگفتیم (خونه سازی)

  • پاسخ علیرضاآقائی راد

    بهمن ۹م, ۱۳۸۶ ، ۱۰:۱۲ ب.ظ

    سلام
    ممنون از پست جذابت.من از کودکی ام ۲ تا خاطرهء فراموش نشدنی دارم:۱/الفی اتکینز_۲/لگو
    شادباشی!

  • پاسخ امیر

    بهمن ۱۰م, ۱۳۸۶ ، ۴:۰۶ ق.ظ

    منکه هنوز که هنوزه بعده ۲۵ سال هنوز میشینم با بچه ها با این لوگوها بازی می کنم.
    جالب بود مرسی

  • پاسخ مهر

    بهمن ۱۲م, ۱۳۸۶ ، ۱۱:۱۹ ق.ظ

    خیلی جالب بود!
مرسی!

  • پاسخ سارا-با

    بهمن ۱۳م, ۱۳۸۶ ، ۱۱:۱۰ ب.ظ

    :) هر سال نفری ۶۲ قطعه! چه جالب… وقتی به تعداد آدم‌هایی که لگو ندارند فکر می‌کنی تراکمش معنی می‌یابد!

  • پاسخ پــــــاپـــــیـــــون

    اردیبهشت ۲۳م, ۱۳۸۷ ، ۱۰:۵۲ ب.ظ

    خیلی خیلی جالب بود
    ممنون

نظر دهید

- لطف کنید و در کامنت‌هایتان تنها در مورد همین پست مطلب بنویسید، اگر مطلبتان چیز دیگری است، از فرم تماس استفاده کنید.
- لطفا پینگلیش ننویسید.
- برای نمایش یک آواتار از خودتان در وبلاگ من و همچنین دیگر وبلاگ‌ها به سایت گراواتار بروید.