چگونه غول‌های سخت‌افزاری دنیا از شبکه‌های اجتماعی برای فروش بیشتر استفاده می‌کنند؟

در دنیای امروز که رقابت بر سر میلی‌مترها و هرتزهاست، شناخت استراتژی‌های بازاریابی دیجیتال برای هر علاقه‌مند به تکنولوژی یا فعال حوزه کسب‌وکار ضروری است. در این مقاله قصد داریم بررسی کنیم که چگونه غول‌های سخت‌افزاری دنیا از شبکه‌های اجتماعی برای فروش بیشتر استفاده می‌کنند و چگونه این برندها از یک تولیدکننده قطعات بی‌روح به لایف‌استایل‌های جذاب تبدیل شده‌اند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا ویدئوی جعبه‌گشایی یک کارت گرافیک جدید میلیون‌ها بازدید می‌خورد یا چرا انویدیا (NVIDIA) و اپل (Apple) در توییتر و ردیت این‌قدر فعال هستند؟ در این نوشتار، لایه‌های پنهان این بازی بزرگ تبلیغاتی را با هم مرور می‌کنیم.

۱. تغییر پارادایم از کاتالوگ به محتوای تعاملی

در گذشته، غول‌های سخت‌افزاری مانند اینتل (Intel) یا ای‌ام‌دی (AMD) محصولات خود را از طریق بنرهای تبلیغاتی و کاتالوگ‌های خشک در مجلات تخصصی معرفی می‌کردند. اما امروزه، آن‌ها متوجه شده‌اند که سخت‌افزار دیگر یک کالای صرفاً صنعتی نیست، بلکه بخشی از هویت کاربران است. شبکه‌های اجتماعی این فرصت را فراهم کرده‌اند تا برندها به جای لیست کردن مشخصات فنی (Specs)، داستان خلق کنند. آن‌ها به جای اینکه بگویند پردازنده ما چند هسته دارد، نشان می‌دهند که با این پردازنده چه دنیای شگفت‌انگیزی در یک بازی یا یک نرم‌افزار مهندسی خلق می‌شود. این تغییر رویکرد باعث شده تا مخاطبان به جای مشتری، به هوادار (Fan) تبدیل شوند که داوطلبانه محتوای برند را بازنشر می‌کنند.

تعامل دوطرفه، کلید اصلی این تحول است. وقتی ایسوس (ASUS) در صفحه رسمی خود از کاربران می‌پرسد که رنگ مورد علاقه‌شان برای کیبورد بعدی چیست، در واقع در حال انجام یک تحقیق بازار بزرگ در لباس یک پست معمولی است. این نوع محتوا باعث می‌شود کاربر احساس کند در فرآیند تولید نقش دارد. غول‌های سخت‌افزاری با استفاده از قابلیت‌هایی نظیر نظرسنجی‌ها (Polls) و کامنت‌ها، نبض بازار را در دست می‌گیرند. آن‌ها آموخته‌اند که گوش دادن به صدای مشتری در توییتر بسیار ارزان‌تر و موثرتر از استخدام تیم‌های بزرگ مشاوره است. این پیوند نزدیک میان سازنده و مصرف‌کننده، وفاداری به برند را به سطحی می‌رساند که با هیچ تبلیغ تلویزیونی قابل دستیابی نیست.

۲. قدرت یوتیوب در اعتمادسازی فنی

یوتیوب به موتور محرک فروش قطعات کامپیوتری و گجت‌ها تبدیل شده است. غول‌های سخت‌افزاری با ارسال محصولات خود پیش از عرضه رسمی به یوتیوبرهای تکنولوژی (Tech Tubers)، جریان بزرگی از تقاضا ایجاد می‌کنند. بررسی‌های عمیق، تست‌های بنچمارک (Benchmark) و مقایسه‌های رودررو در یوتیوب، اعتباری به محصول می‌دهند که خود شرکت هرگز نمی‌توانست به تنهایی ایجاد کند. این برندها می‌دانند که اگر یک بررسی‌کننده مستقل مثل «لاینوس تک تیپس» (Linus Tech Tips) از محصول آن‌ها تعریف کند، فروش آن تضمین شده است. آن‌ها حتی با پذیرش نقدهای تند، نشان می‌دهند که به کیفیت خود اطمینان دارند و آماده بهبود هستند.

علاوه بر این، خود شرکت‌ها نیز کانال‌های یوتیوبی قدرتمندی راه‌اندازی کرده‌اند. آن‌ها در این کانال‌ها ویدئوهای آموزشی، پشت صحنه طراحی محصولات و مصاحبه با مهندسان ارشد خود را منتشر می‌کنند. این کار باعث می‌شود برند «انسانی‌تر» به نظر برسد. وقتی کاربر می‌بیند که چه دقتی در طراحی سیستم خنک‌کننده یک لپ‌تاپ ریزر (Razer) به کار رفته، راحت‌تر پول گزاف آن را پرداخت می‌کند. یوتیوب فضایی است که در آن مشخصات فنی پیچیده به زبان ساده ترجمه می‌شود و کاربر با اطمینان کامل از اینکه این قطعه دقیقاً چه نیازی از او را برطرف می‌کند، به سمت درگاه پرداخت هدایت می‌شود. یوتیوب عملاً به کاتالوگ زنده و تعاملی غول‌های سخت‌افزاری تبدیل شده است.

۳. اینستاگرام و جادوی زیبایی‌شناسی سخت‌افزار

اینستاگرام ویترین تجملاتی غول‌های سخت‌افزاری است. در این پلتفرم، دیگر خبری از نمودارهای پیچیده نیست؛ همه چیز درباره «زیبایی» (Aesthetics) است. برندهایی مثل لاجیتک (Logitech) یا کورسیر (Corsair) با استفاده از عکاسی حرفه‌ای، محصولات خود را به عنوان بخشی از یک دکوراسیون رویایی نشان می‌دهند. استفاده از نورپردازی‌های RGB در عکس‌ها، سخت‌افزار را از یک تکه پلاستیک و فلز به یک اثر هنری تبدیل می‌کند. آن‌ها با هشتگ‌های محبوبی مثل #SetupWars یا #GamingSetup کاربران را تشویق می‌کنند تا عکس‌های میز کار خود را با محصولات آن‌ها به اشتراک بگذارند. این کار باعث تولید حجم عظیمی از محتوای تولید شده توسط کاربر (UGC) می‌شود که بهترین تبلیغ رایگان است.

استوری‌های اینستاگرام نیز ابزاری برای ایجاد عجله در خرید (FOMO) هستند. رونمایی‌های سریع، تخفیف‌های ۲۴ ساعته و لینک‌های مستقیم خرید (Shopping Tags) باعث می‌شود که فاصله بین «دیدن» و «خریدن» به حداقل برسد. غول‌های سخت‌افزاری با استفاده از اینفلوئنسرهای سبک زندگی (Lifestyle) که لزوماً متخصص تکنولوژی نیستند، محصولات خود را به بازارهای جدیدی می‌برند. مثلاً نشان می‌دهند که یک لپ‌تاپ مک‌بوک (MacBook) چقدر در دست یک بلاگر سفر زیبا به نظر می‌رسد. این استراتژی باعث می‌شود سخت‌افزار به یک کالای مد (Fashion Item) تبدیل شود که مردم نه فقط برای کارایی، بلکه برای پرستیژ اجتماعی آن را می‌خرند و در شبکه‌های اجتماعی خود به نمایش می‌گذارند.

۴. مدیریت جوامع در ردیت و دیسکورد

ردیت (Reddit) و دیسکورد (Discord) سنگرهای اصلی غول‌های سخت‌افزاری برای ارتباط با حرفه‌ای‌ترین کاربرانشان هستند. در ساب‌ردیت‌های تخصصی، نمایندگان برندها به صورت مستقیم با کاربران گفتگو می‌کنند، به سوالات پاسخ می‌دهند و حتی مشکلات فنی آن‌ها را حل می‌کنند. این حضور بی‌واسطه باعث ایجاد یک «جامعه» (Community) وفادار می‌شود. وقتی انویدیا در ساب‌ردیت خود به انتقادات درباره قیمت‌گذاری کارت‌های گرافیک پاسخ می‌دهد یا برای رفع باگ درایورها از کاربران فیدبک می‌گیرد، نوعی دموکراسی در بازاریابی را به نمایش می‌گذارد که به شدت برای کاربران جذاب است. این فضاها جایی هستند که شایعات داغ شروع می‌شوند و برندها از این شایعات برای سنجش واکنش بازار استفاده می‌کنند.

دیسکورد اما فضایی صمیمی‌تر و سریع‌تر فراهم می‌کند. غول‌های سخت‌افزاری با ایجاد سرورهای رسمی، محیطی برای گیمرها و طراحان فراهم می‌کنند تا در آن با هم معاشرت کنند. آن‌ها در این سرورها ایونت‌های آنلاین برگزار می‌کنند، نسخه‌های بتای نرم‌افزارها را به اعضا می‌دهند و از آن‌ها می‌خواهند که در مورد محصولات جدید نظر بدهند. این کار باعث می‌شود کاربر احساس کند عضو یک «باشگاه اختصاصی» است. فروش در دیسکورد به صورت مستقیم نیست، بلکه از طریق ایجاد یک رابطه عاطفی عمیق صورت می‌گیرد. کاربری که ساعت‌ها در سرور دیسکورد یک برند با دیگران وقت گذرانده، در هنگام خرید قطعه جدید، بدون شک به سراغ همان برند خواهد رفت چون حس می‌کند آن برند بخشی از خانواده دیجیتال اوست.

۵. اینفلوئنسر مارکتینگ؛ ارتش مخفی برندها

استراتژی همکاری با اینفلوئنسرها توسط غول‌های سخت‌افزاری به سطحی از پیچیدگی رسیده که مرز بین تبلیغ و محتوای عادی را از بین برده است. آن‌ها دیگر فقط به سراغ غول‌های یوتیوب نمی‌روند؛ بلکه با میکرو-اینفلوئنسرهایی که در حوزه‌های خاص مثل «برنامه‌نویسی»، «طراحی سه‌بعدی» یا «استریم بازی‌های نایاب» فعالیت می‌کنند، قرارداد می‌بندند. این افراد به دلیل داشتن مخاطبان بسیار هدفمند، نرخ تبدیل (Conversion Rate) بسیار بالاتری دارند. غول‌های سخت‌افزاری محصولات خود را در محیط واقعی زندگی این افراد قرار می‌دهند تا نشان دهند که این قطعات واقعاً در گردش کار حرفه‌ای‌ها تاثیرگذار هستند. این نوع تبلیغ غیرمستقیم، مقاومت ذهنی مخاطب در برابر خرید را به شدت کاهش می‌دهد.

برندها همچنین از سیستم‌های همکاری در فروش (Affiliate Marketing) استفاده می‌کنند. وقتی یک اینفلوئنسر لینکی را در دیسکریپشن ویدئو یا بیوی اینستاگرام خود می‌گذارد، درصدی از فروش را دریافت می‌کند. این کار انگیزه‌ای دوچندان به تولیدکنندگان محتوا می‌دهد تا با خلاقیت بیشتری محصولات را معرفی کنند. غول‌های سخت‌افزاری با مانیتورینگ دقیق این لینک‌ها، متوجه می‌شوند که کدام سبک محتوا بیشترین فروش را ایجاد کرده است. آن‌ها حتی گاهی چالش‌هایی در تیک‌تاک یا اینستاگرام به راه می‌اندازند (مثلاً چالش اسمبل کردن کامپیوتر در کمترین زمان) که باعث می‌شود هزاران کاربر با هشتگ برند، ویدئو بسازند. این ارتش خودجوش محتواساز، برند را در صدر ترندهای شبکه‌های اجتماعی نگه می‌دارد بدون اینکه هزینه گزافی برای تولید محتوای استودیویی پرداخت شود.

۶. استفاده از واقعیت افزوده (AR) در فروش

یکی از تکنولوژی‌های نوظهوری که غول‌های سخت‌افزاری در شبکه‌های اجتماعی به کار گرفته‌اند، واقعیت افزوده (Augmented Reality) است. برندهایی مثل سامسونگ (Samsung) یا اپل فیلترهایی در اینستاگرام و اسنپ‌چت ایجاد می‌کنند که به کاربر اجازه می‌دهد محصول را به صورت سه‌بعدی در اتاق خود ببیند. مثلاً شما می‌توانید با موبایل خود ببینید که یک مانیتور ۳۴ اینچ منحنی سامسونگ روی میز کار فعلی‌تان چه فضایی اشغال می‌کند و آیا با دکوراسیون شما همخوانی دارد یا خیر. این تجربه تعاملی، تردیدهای مربوط به ابعاد و ظاهر فیزیکی کالا را از بین می‌برد و نرخ بازگشت کالا (Return Rate) را به شدت کاهش می‌دهد.

این فیلترهای AR فراتر از نمایش فیزیکی عمل می‌کنند. برخی برندها فیلترهایی می‌سازند که قطعات داخلی یک سخت‌افزار را به صورت لایه‌لایه نشان می‌دهد. کاربر می‌تواند با کلیک روی بخش‌های مختلف یک لنز دوربین سونی (Sony)، متوجه شود که عدسی‌ها چگونه حرکت می‌کنند تا فوکوس انجام شود. این نوع آموزش بصری در قالب سرگرمی، ارزش افزوده بزرگی برای برند ایجاد می‌کند. شبکه‌های اجتماعی به دلیل در دسترس بودن دوربین موبایل، بهترین بستر برای اجرای این سناریوها هستند. غول‌های سخت‌افزاری با سرمایه‌گذاری روی AR، تجربه خرید آنلاین را به تجربه لمس کالا در فروشگاه فیزیکی نزدیک‌تر کرده‌اند و این موضوع تاثیر مستقیمی بر افزایش اعتماد و در نهایت فروش نهایی دارد.

۷. کمپین‌های زمان‌بندی شده و ایجاد هایپ (Hype)

غول‌های سخت‌افزاری استاد ایجاد عطش در مخاطب هستند. آن‌ها از شبکه‌های اجتماعی برای اجرای کمپین‌های «قطره‌چکانی» اطلاعات استفاده می‌کنند. هفته‌ها قبل از عرضه یک کارت گرافیک جدید یا یک گوشی پرچمدار، تیزرهای کوتاه چند ثانیه‌ای منتشر می‌کنند که فقط بخشی از بدنه یا یک ویژگی خاص را نشان می‌دهد. این کار باعث می‌شود در ردیت و توییتر موجی از گمانه‌زنی‌ها و بحث‌ها شکل بگیرد. هایپ (Hype) ایجاد شده در شبکه‌های اجتماعی، نوعی تقاضای انباشته ایجاد می‌کند که باعث می‌شود در روز اول عرضه، تمامی موجودی انبار در چند دقیقه به فروش برسد. این برندها از الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی برای داغ ماندن بحث‌ها استفاده می‌کنند.

استراتژی «شمارش معکوس» در استوری‌ها و پست‌ها، حس فوریت (Urgency) ایجاد می‌کند. وقتی برندی مثل تسلا (Tesla) یا شیائومی (Xiaomi) اعلام می‌کند که فقط تعداد محدودی از یک محصول خاص با حکاکی مخصوص در دسترس است، شبکه‌های اجتماعی منفجر می‌شوند. آن‌ها همچنین از رویدادهای زنده (Live Streams) در یوتیوب و توییچ برای رونمایی استفاده می‌کنند تا هزاران نفر به صورت همزمان شاهد معرفی محصول باشند. چت زنده در کنار این ویدئوها، حس حضور در یک گردهمایی بزرگ را به کاربر می‌دهد. این فشار روانی مثبت که در بستر شبکه‌های اجتماعی ساخته می‌شود، منطق خرید را تحت‌الشعاع قرار داده و احساسات کاربر را برای تصاحب جدیدترین تکنولوژی دنیا تحریک می‌کند.

۸. تحلیل داده‌های اجتماعی برای طراحی محصول

شبکه‌های اجتماعی برای غول‌های سخت‌افزاری تنها ابزار فروش نیستند، بلکه بزرگترین آزمایشگاه تحقیق و توسعه (R&D) جهان محسوب می‌شوند. بخش بازاریابی این شرکت‌ها با استفاده از ابزارهای شنود اجتماعی (Social Listening)، تمامی گفتگوهای مربوط به برند خود و رقبا را رصد می‌کنند. اگر در توییتر ترندی شکل بگیرد که کاربران از صدای زیاد فن‌های یک برند خاص شکایت دارند، تیم مهندسی در نسل بعدی محصول حتماً روی این موضوع متمرکز خواهد شد. این واکنش سریع به خواسته‌های بازار که از دل شبکه‌های اجتماعی استخراج شده، باعث می‌شود محصولات بعدی دقیقاً همان چیزی باشند که مشتری منتظرش است.

علاوه بر این، تحلیل داده‌ها به برندها کمک می‌کند تا متوجه شوند چه ویژگی‌هایی «بی‌اهمیت» هستند و می‌توان آن‌ها را حذف کرد تا قیمت کاهش یابد. غول‌های سخت‌افزاری با آنالیز کامنت‌های ردیت می‌فهمند که مثلاً کاربران حرفه‌ای بیشتر به «دقت رنگ مانیتور» اهمیت می‌دهند تا «طراحی پایه آن». این اطلاعات ارزشمند که به رایگان از سوی کاربران تولید می‌شود، ریسک شکست محصولات جدید را به حداقل می‌رساند. در واقع، شبکه‌های اجتماعی مرز بین تیم طراحی و مصرف‌کننده نهایی را از بین برده‌اند. برندی که بتواند سریع‌تر این داده‌ها را تحلیل و در خط تولید اعمال کند، سهم بیشتری از بازار را از آن خود خواهد کرد. این یک چرخه هوشمندانه از فروش، دریافت بازخورد و تولید محصول بهتر است.

۹. نقش میم‌ها (Memes) در بازاریابی سخت‌افزار

شاید در ابتدا خنده‌دار به نظر برسد، اما «میم‌ها» (Memes) به یکی از جدی‌ترین ابزارهای بازاریابی غول‌های سخت‌افزاری تبدیل شده‌اند. برندی که بتواند با زبان شوخی کاربران نسل جدید (Gen Z) ارتباط برقرار کند، برنده میدان است. وقتی مایکروسافت (Microsoft) با میم‌هایی که کنسول ایکس‌باکس سری ایکس را به یخچال تشبیه می‌کردند همراه شد و واقعاً یک یخچال به آن شکل تولید کرد، یکی از موفق‌ترین کمپین‌های تاریخ شبکه‌های اجتماعی را رقم زد. این کار نشان‌دهنده روحیه انتقادپذیری و هوش بالای برند است. غول‌های سخت‌افزاری با بازنشر میم‌های ساخته شده توسط کاربران، خود را برندی «باحال» و مردمی نشان می‌دهند که با فضای اینترنت بیگانه نیست.

استفاده از طنز در توییتر توسط اکانت‌های رسمی برندها، باعث افزایش شدید نرخ تعامل می‌شود. برندهایی مثل «اپرا جی‌اکس» (Opera GX) که یک مرورگر گیمینگ است، بخش بزرگی از شهرت خود را مدیون توییت‌های طنزآمیز و میم‌های دست‌اولش است. این استراتژی باعث می‌شود برند در ذهن مخاطب ماندگار شود، حتی اگر در آن لحظه نیازی به خرید نداشته باشد. وقتی زمان خرید فرا می‌رسد، کاربر به صورت ناخودآگاه به سراغ برندی می‌رود که با آن خاطره خوشی دارد و لبخندی بر لبانش نشانده است. میم‌ها راهی برای عبور از سدهای دفاعی ذهن در برابر تبلیغات سنتی هستند و غول‌های سخت‌افزاری به خوبی این زبان جدید بین‌المللی را آموخته‌اند.

۱۰. خدمات پس از فروش در ویترین عمومی

شبکه‌های اجتماعی نحوه ارائه خدمات پس از فروش (Customer Service) را برای غول‌های سخت‌افزاری دگرگون کرده‌اند. در گذشته، یک مشتری شاکی باید ساعت‌ها پشت خط تلفن منتظر می‌ماند، اما امروز با یک توییت تند و تگ کردن برند، سریعاً پاسخ دریافت می‌کند. برندها می‌دانند که یک کامنت منفی بی‌پاسخ در یک پست پربازدید، می‌تواند به اعتبار آن‌ها لطمه جدی بزند. بنابراین، تیم‌های ویژه‌ای برای پاسخگویی سریع در شبکه‌های اجتماعی مستقر کرده‌اند. حل مشکلات کاربران در فضای عمومی، نه تنها آن مشتری را وفادار می‌کند، بلکه به هزاران نفر دیگر که آن گفتگو را می‌بینند ثابت می‌کند که برند نسبت به مسئولیت‌هایش متعهد است.

برخی غول‌های سخت‌افزاری حتی فراتر رفته و اکانت‌های اختصاصی برای پشتیبانی فنی (مثل @AppleSupport) ایجاد کرده‌اند. آن‌ها در این اکانت‌ها ویدئوهای کوتاه آموزشی برای حل مشکلات رایج منتشر می‌کنند. این کار باعث کاهش فشار روی مراکز تماس و افزایش رضایت کاربران می‌شود. از سوی دیگر، برندها از شبکه‌های اجتماعی برای اطلاع‌رسانی در مورد فراخوان‌های اصلاحی (Recalls) یا آپدیت‌های امنیتی مهم استفاده می‌کنند. شفافیت در برخورد با نواقص سخت‌افزاری در شبکه‌های اجتماعی، برخلاف تصور قدیمی، باعث افزایش اعتماد می‌شود؛ چرا که کاربران ترجیح می‌دهند با شرکتی کار کنند که اشتباهاتش را می‌پذیرد و در ملاء عام برای حل آن‌ها تلاش می‌کند.

۱۱. فروش مستقیم از طریق فروشگاه‌های شبکه‌های اجتماعی

قابلیت خرید مستقیم (Social Commerce) تحولی بزرگ در فروش غول‌های سخت‌افزاری ایجاد کرده است. اکنون اینستاگرام، تیک‌تاک و حتی پینترست دارای پلتفرم‌های داخلی فروش هستند. کاربر در حین تماشای ویدئوی معرفی یک هدفون جدید سنهایزر (Sennheiser)، می‌تواند با دو کلیک و بدون خروج از اپلیکیشن، آن را بخرید. این کار «اصطکاک خرید» را حذف می‌کند. هرچه مراحل بین دیدن کالا و پرداخت وجه کمتر باشد، احتمال خرید تکانه‌ای (Impulse Buying) بیشتر می‌شود. غول‌های سخت‌افزاری با اتصال دیتابیس موجودی انبار خود به شبکه‌های اجتماعی، همواره اطلاعات دقیقی از قیمت و موجودی را به کاربران نشان می‌دهند.

علاوه بر این، برگزاری لایوهای فروش (Live Shopping) در پلتفرم‌هایی مثل تیک‌تاک، به شدت در حال رشد است. در این لایوها، یک مجری محصول را تست می‌کند، به سوالات آنی بینندگان پاسخ می‌دهد و کدهای تخفیف مخصوصی را ارائه می‌کند که فقط در مدت زمان لایو معتبر هستند. این روش که ترکیبی از سرگرمی و فروش است، در بازارهای آسیایی غوغا کرده و به سرعت در غرب نیز در حال گسترش است. غول‌های سخت‌افزاری با استفاده از این روش، می‌توانند در یک ساعت هزاران قطعه را به فروش برسانند. این سطح از دسترسی مستقیم به جیب مشتری، پیش از این هرگز در تاریخ بازاریابی سخت‌افزار سابقه نداشته است و نشان‌دهنده قدرت بی‌حدوحصر ادغام شبکه‌های اجتماعی با تجارت الکترونیک است.

۱۲. آینده بازاریابی سخت‌افزار در متاورس

با حرکت به سمت وب ۳ و متاورس (Metaverse)، غول‌های سخت‌افزاری در حال آماده‌سازی خود برای شکلی کاملاً جدید از تعامل هستند. برندهایی مثل انویدیا با پروژه «اومنی‌ورس» (Omniverse) و ان‌ف‌تی‌های اختصاصی، در حال ایجاد فضاهای مجازی هستند که کاربران می‌توانند در آن‌ها سخت‌افزارهای مورد علاقه خود را به صورت دیجیتالی داشته باشند یا در محیط‌های سه‌بعدی با مهندسان دیدار کنند. در آینده نزدیک، شبکه‌های اجتماعی به جای صفحات دوبعدی، به فضاهای سه‌بعدی تبدیل می‌شوند که شما می‌توانید با آواتار خود وارد فروشگاه مجازی انویدیا شوید، یک کارت گرافیک را از قفسه بردارید، آن را از نزدیک بررسی کنید و سپس سفارش نسخه فیزیکی آن را بدهید.

این آینده شامل همکاری‌های نزدیک بین سازندگان سخت‌افزار و پلتفرم‌های بازی مثل فورتنایت (Fortnite) یا روبلاکس (Roblox) نیز می‌شود. غول‌های سخت‌افزاری با ساختن پوسته‌ها (Skins) یا ابزارهای برنده‌دار در داخل این بازی‌ها، از سنین پایین روی ذهن مخاطبان اثر می‌گذارند. کودکی که در بازی محبوبش از یک لپ‌تاپ الین‌ویر (Alienware) برای انجام ماموریت‌ها استفاده می‌کند، در آینده نیز به این برند وفادار خواهد بود. بازاریابی در متاورس دیگر فقط درباره فروش یک محصول نیست، بلکه درباره ایجاد یک «تجربه زیسته» با برند است. غول‌های سخت‌افزاری که امروز در شبکه‌های اجتماعی پیشرو هستند، بدون شک حاکمان بلامنازع این فضاهای مجازی در دهه آینده خواهند بود.

سوالات متداول

دکتر علیرضا مجیدی

پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»

دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!

دربارهٔ علیرضا مجیدی در یک پزشک