جنون فیلمبینی یا حقیقت؟ پرونده گوایلیم هیوز و رکورد افسانهای تماشای ۲۸ هزار فیلم
تماشای فیلم برای بسیاری از ما یک سرگرمی جذاب برای پایان هفته است، اما برای برخی دیگر، سینما فراتر از یک تفریح و به یک شیوه زندگی تبدیل میشود. چندی پیش، رسانهها خبر درگذشت مردی را منتشر کردند که نامش به عنوان یکی از پرکارترین تماشاگران فیلم در تاریخ ثبت شده است. گوایلیم هیوز (Gwilym Hughes)، مردی که بخش عمدهای از عمر خود را در تاریکی سالنهای سینما یا مقابل صفحه تلویزیون گذراند، با ثبت رکوردی خیرهکننده، شگفتیساز شد. در این مقاله میخواهیم بررسی کنیم که آیا واقعاً تماشای این تعداد فیلم در طول یک عمر امکانپذیر است و چگونه این اشتیاق بیحدومرز، ریشه در یک ترامای دوران کودکی داشته است. با ما همراه باشید تا نگاهی عمیق به زندگی این خوره فیلم افسانهای بیندازیم.
فهرست مطالب
- ۱. روانشناسی سینه فیلیا و مرز میان سرگرمی و وسواس
- ۲. خبر درگذشت رکورددار تماشای فیلم در بیبیسی
- ۳. برنامه روزانه تماشای فیلم و اولین تجربههای سینمایی هیوز
- ۴. دوران سخت بیماری در کودکی و پناه بردن به جهان تخیل
- ۵. تحول تکنولوژی و چالش اثبات رکورد در گینس
- ۶. محاسبات ریاضی و محدودیتهای فیزیکی تماشای ۲۸ هزار فیلم
- ۷. بازتاب رسانهای عشق به سینما و پدیده آرشیو شخصی
- ۸. میراث معنوی خورههای فیلم در عصر استریم و فضای مجازی
💡مختصر و مفید
گوایلیم هیوز، نقاش بازنشسته ولزی، با تماشای بیش از ۲۸ هزار فیلم تا سال ۲۰۰۸، نام خود را به عنوان یکی از رکوردداران تماشای فیلم مطرح کرد. او که تماشای فیلم را به طور جدی از دوران طولانی بستری بودنش در کودکی آغاز کرده بود، به طور میانگین هفتهای ۱۴ فیلم تماشا میکرد. علاقه اصلی او با فیلم «معادن شاه سلیمان» در سال ۱۹۵۳ شکل گرفت و فیلم محبوبش «لورنس عربستان» بود. اگرچه اثبات دقیق چنین رکوردی در کتاب گینس با چالشهای مستندسازی همراه است، اما زندگی او نمونهای بینظیر از عشق به سینما و هنر هفتم به شمار میرود.
روانشناسی سینه فیلیا و مرز میان سرگرمی و وسواس
سینه فیلیا (Cinephilia) یا عشق مفرط به سینما، پدیدهای روانشناختی است که فراتر از یک علاقه ساده به تماشای فیلم میرود. برای یک سینه فیل، فیلمها صرفاً ابزاری برای گذران وقت نیستند، بلکه دریچهای به جهانهای موازی، تجربههای زیسته دیگران و ابزاری برای تحلیل هستی به شمار میروند. روانشناسان بر این باورند که پناه بردن به سینما گاهی میتواند نوعی مکانیسم دفاعی در برابر اضطرابهای واقعیت باشد؛ جایی که فرد با همذاتپنداری با قهرمانان داستان، خلأهای عاطفی یا فیزیکی خود در دنیای واقعی را جبران میکند.
در موارد شدیدتر، این اشتیاق میتواند به یک ساختار رفتاری منظم و وسواسگونه تبدیل شود. افراد مبتلا به این سطح از دلبستگی، تمایل شدیدی به ثبت، دستهبندی و آرشیو کردن اطلاعات فیلمها دارند. آنها برای تماشای فیلم برنامهریزیهای زمانی بسیار دقیقی انجام میدهند و هرگونه اختلال در این برنامه میتواند موجب بروز بیقراری در آنها شود. با این حال، مرز میان یک سینه فیل خلاق و فردی که دچار وسواس تکرار شده، در میزان پویایی ذهنی و خروجی فکری آنها در مواجهه با هنر هفتم تعریف میشود.
خبر درگذشت رکورددار تماشای فیلم در بیبیسی
چند روز پیش بیبیسی خبر جالبی منتشر کرده بود، گویا چندی پیش، مردی به نام گوایلیم هیوز که رکورددار تماشای فیلم بود، در سن ۶۵ سالگی درگذشته است. این خبر کوتاه بازتابهای زیادی در میان دوستداران سینما داشت، چرا که سبک زندگی خاص این مرد ولزی نشاندهنده تعهد بینظیر او به دنیای تصویر بود.
بسیاری از رسانهها تلاش کردند تا ابعاد مختلف زندگی او را پوشش دهند، اما جزئیات منتشر شده بسیار محدود بود. با این حال، همین اطلاعات اندک نیز کافی بود تا ذهن کنجکاو مخاطبان سینه فیل را به خود مشغول کند و پرسشهای زیادی را درباره نحوه ثبت چنین رکوردی ایجاد نماید.
برنامه روزانه تماشای فیلم و اولین تجربههای سینمایی هیوز
این مرد باپشتکار، هر هفته ۱۴ فیلم میدید، برای این کار او هر شب از ساعت ۹ تا ۱۲ به تماشای فیلم مشغول میشد. در سال ۲۰۰۸ رکورد او ثبت شد، او تا آن زمان ۲۸ هزار فیلم دیده بود! رقمی شگفتانگیز که تداوم و انضباط شخصی او را در طول دههها نشان میدهد.
نخستین فیلمی که آقای هیوز تماشا کرد، فیلم گنجهای سلیمان (King Solomon’s Mines) بود، او این فیلم را در سال ۱۹۵۳ تماشا کرد. البته فیلم مورد علاقه همه دوران او، شاهکار دیوید لین یعنی فیلم لورنس عربستان (Lawrence of Arabia) بود که بارها به ستایش آن پرداخته بود.
دوران سخت بیماری در کودکی و پناه بردن به جهان تخیل
هیوز یک نقاش و دکوراتور بازنشسته بود. علاقه او به سینما و تماشای فیلم، از زمان بستری شدنش در دوره کودکی در وی ظاهر شد. او به خاطر عارضهای دو و نیم سال بستری شده بود و در این مدت کل بدن او با قالبهای فلزی ثابت شده بودند، طوری که فقط سر و کف دست و پایش را میتوانست تکان بدهد.
پس چارهای نداشت که با تخیل و به یاد آوردن فیلمهایی که دیده، خود را سرگرم نگاه دارد. این دوره طولانی انزوا و بیحرکتی، ذهن او را به شدت تشنه تصاویر و داستانها کرد و شالوده عشق همیشگی او به سینما را در سالهای بعدی زندگیاش پیریزی نمود.
تحول تکنولوژی و چالش اثبات رکورد در گینس
او که در اوایل فقط در سینما میتوانست فیلم ببیند با آمدن ویدئو (VHS) و دیویدی (DVD)، دیگر میتوانست در خانه هم فیلم ببیند. این تحول تکنولوژیک کار او را برای دسترسی به آثار جدید بسیار آسانتر از گذشته کرد.
خواندن این خبر برایم جالب بود، البته من هر قدر جستجو کردم متوجه نشدم که آقای هیوز چطور به مقامات کتاب رکوردهای گینس (Guinness World Records)، ادعای خود را ثابت کرده است! جا داشت که این خبر مشروحتر کار بشود، اما نویسنده سایت بیبیسی با شرح مختصر خبر، سوژهسوزی کرده است! فکر میکنید، شما چند فیلم در دوران زندگی خود دیدهاید؟! اصلاً میشود، آماری برای فیلم دیدن داشت؟!
محاسبات ریاضی و محدودیتهای فیزیکی تماشای ۲۸ هزار فیلم
اگر بخواهیم ادعای تماشای ۲۸ هزار فیلم توسط گوایلیم هیوز را از زاویه ریاضی بررسی کنیم، به ارقام جالبی میرسیم. با فرض اینکه میانگین زمان هر فیلم ۹۰ دقیقه باشد، تماشای ۲۸ هزار فیلم به حدود ۴۲ هزار ساعت زمان نیاز دارد. این مقدار معادل ۱۷۵۰ روز یا تقریباً ۴.۸ سال تماشای مداوم و بدون وقفه (۲۴ ساعته) فیلم است. از آنجا که هیوز تماشای فیلم را به طور جدی از سال ۱۹۵۳ (در سن ۸ سالگی) آغاز کرد و این رکورد در سال ۲۰۰۸ ثبت شد، او حدود ۵۵ سال برای رسیدن به این عدد فرصت داشته است.
تقسیم ۴۲ هزار ساعت بر ۵۵ سال، نشان میدهد که او باید به طور متوسط روزانه حدود ۲ ساعت را به تماشای فیلم اختصاص میداده است؛ فرمولی که کاملاً با ادعای او مبنی بر تماشای فیلم از ساعت ۹ تا ۱۲ شب همخوانی دارد. این انضباط آهنین و تبدیل کردن تماشای فیلم به بخشی تفکیکناپذیر از سبک زندگی روزمره، نشان میدهد که ثبت چنین رکوردی فراتر از یک ادعای واهی، از نظر فیزیکی و زمانی کاملاً امکانپذیر بوده است، مشروط بر اینکه فرد هیچگاه از مسیر خود منحرف نشود.
بازتاب رسانهای عشق به سینما و پدیده آرشیو شخصی
انتشار خبر رکوردهای اینچنینی همواره با واکنشهای متفاوتی در میان منتقدان سینما و عموم مردم همراه است. برخی هیوز را یک قهرمان فرهنگی میدانند که توانسته سهم بزرگی از تاریخ هنر هفتم را در حافظه خود جای دهد، در حالی که برخی دیگر معتقدند تماشای انبوه فیلمها بدون تحلیل عمیق، ارزش هنری چندانی ندارد. با این حال، کلکسیون شخصی هیوز که شامل هزاران نوار ویدئویی و دیویدی بود، خود به یک سند تاریخی از سیر تحول رسانههای خانگی تبدیل شد.
در دوران پیش از اینترنت و استریمینگ، جمعآوری چنین آرشیوی نیازمند جستجوی مداوم در فروشگاههای محلی و تبادل با دیگر مجموعهداران بود. این فرآیند فیزیکی خرید و نگهداری اثر، ارزش عاطفی عمیقی به فرآیند فیلمبینی میبخشید. امروزه با ظهور پلتفرمهای دیجیتال، دسترسی به هزاران فیلم تنها با یک کلیک ممکن شده است، اما شاید همان تلاش فیزیکی نسلهای گذشته برای یافتن یک نسخه فیلم، بخشی از جادوی سینما بود که اکنون تا حدی رنگ باخته است.
میراث معنوی خورههای فیلم در عصر استریم و فضای مجازی
در روزگار ما، با وجود شبکههای اجتماعی تخصصی مانند لترباکسد (Letterboxd) یا آیامدیبی (IMDb)، ثبت و پیگیری آماری فیلمهای دیدهشده بسیار سادهتر از دوران هیوز است. کاربران امروزی میتوانند به راحتی تعداد فیلمهای تماشا شده خود را ثبت کنند، درباره آنها بنویسند و با دیگران به اشتراک بگذارند. این ابزارها به نوعی راه گوایلیم هیوز را برای نسل جدید هموارتر کردهاند، هرچند که حس انزوای نوستالژیک تماشای فیلم در اتاقهای تاریک دهههای گذشته را تغییر دادهاند.
میراث افرادی همچون هیوز به ما یادآوری میکند که سینما میتواند یک پناهگاه امن در برابر سختیهای زندگی باشد. چه در روی تخت بیمارستان دوران کودکی و چه در سالهای بازنشستگی، تماشای فیلم به ذهن اجازه پرواز میدهد. شاید رکورد ۲۸ هزار فیلم هرگز به طور رسمی در سیستمهای مدرن تکرار نشود، اما اشتیاق به کشف داستانهای جدید بر روی پرده نقرهای، همچنان یکی از زیباترین ویژگیهای مشترک انسانها در سراسر جهان است.
جمعبندی نهایی
داستان گوایلیم هیوز، فراتر از یک رکورد عددی در کتاب گینس، روایتی از پیوند عمیق یک انسان با جادوی قصهگویی تصویر است. پناه بردن او به سینما در دوران سخت بیماری کودکی، مسیر زندگی او را تغییر داد و تماشای ۲۸ هزار فیلم را به یک سفر موازی ۵۵ ساله تبدیل کرد. در عصر حاضر که پلتفرمهای استریم دسترسی به فیلمها را بینهایت آسان کردهاند، تجربه هیوز به ما یادآوری میکند که ارزش واقعی سینما در تمرکز، استمرار و عشقی است که نثار تکتک فریمهای ثبتشده بر پرده نقرهای میکنیم.
سوالات متداول
مطالب مرتبط
من حدود 300 تا dvd از بهترین های سینما خریدم و دیدیم . خیلی هاشونم چندین بار دیدم و فکر هم میکنم که آدم هایی که با سلیقه و وسواس فیلم میبینن دنبال زیاد دیدن نباشن
درموردنظرعلی آقاخواستم بگم فیلم های خوب سرشاراززیبایی وشناخته ومیتونه نحوه تفکروزندگی آدم روتغییربده من فکرکنم بایدحدود3000 تافیلم تقریبادیده باشم .ازتیر87 تاالان که شروع کردم به جمع آوری لیست فیلمهایی که میبینم تاالان حدود400 تاتواین فاصله دیدم.
من زیاد فیلم دیدم یعنی میشه گفت من تمام اوقات فراغتمو به تماشی فیلم میگذرونم البته اگه موقع امتحانات پایان ترمم نباشه
وقت طلاست
حیف وقت و ذهن انسان که بشینه پای قوطی اینقدر زیبایی و علم وجود داره تو ی این دنیا که حیف این عمر ادم که وقتش را صرف کنه برای این چیزها
شما اهمیت فیلم رو درک نکردی. زیبایی و علم در این هنر تلالو یافته. بهتره با بینش بالاتری به فیلم ها توجه کنی.
من از آذر 87 تا الان حدود چهارصد پونصد تا فیلم دیدم که فکر می کنم تعداد زیادیه!
دوست عزیز شما اگه واقعا از کسانی هستید که تجربه علم اندوزی دارید یه وقت های هست که از این همه علم اندوزی!! دچار کسالت و رخوت مشید و دوست دارید توی یه سرگرمی غرق شید اونجا چه چیزی بهتر از دیدن یه فیلم خوب که بغضی وقتا میتونه یه درس از زندگی رو که عمر سپری شده واسش و از شنیدن نمیشه ملکه ذهن کرد ملکه ذهنه خودت کنی.
جالب بود..!
خدا رحمتش کنه آقای هیوز رو کاش میشد حد اقل توی 1فیلم بازیش میدادن…
اونوقت دیگه هر شب فیلم خودشو میدید..D:
چند سالیه که تو IMDb اکانت دارم و هر فیلمی که میبینم، امتیاز میدم. اینطوری میدونم که یه فیلم رو چقدر دوست داشتم یا اینکه اصلا دیدم یا ندیدم. البته لیستهای دیگهای هم برای فیلمهای آینده که باید ببینم درست کردم.
ممنون
جالب بود
من اگه همه وقتم رو بزارم شاید بتونم در ماه 3 تا فیلم ببینیم !
یه افزونه هست برای وردپرس به اسم wp-movie-rating که میشه ازش برای ثبت فیلمهایی که دیدید استفاده کنید، من این افزونه رو خیلی وقت پیشا پیدا کردهم و الان حدس میزنم اگه بگردید بهترشو میشه پیدا کرد. میشه باهاش با کمک یه بوکمارکلت از طریق سایت imdb فیلمهایی رو که میبینید نمره بدید و بعد براتون یه صفحه تشکیل میده که آمار فیلمهایی که میبینید توش ثبت شده. من یه صفحه ساختم توی وبلاگم با کمک همین افزونه که آدرسش اینه:
http://www.gozir.com/movies
اون پایین صفحه آدرس سایت همین افزونه هم هست.
فکر می کنم اسم درست فیلمی که این آقا نخستین بار تماشا کرده “گنج های شاه سلیمان” باشد که همان سلیمان پیامبر است. آن ها به حضرت سلیمان king می گویند. درباره ی آمار فیلم دیدن هم واقعا نمی دانم چند تا فیلم دیده ام. خیلی سخت است شمردنش! باید یک چیزی مثل کنتور برایش اختراع شود! وگرنه من یکی که یادم نمی ماند چند تا فیلم دیده ام
سلام
فکر کنم ترجمه درست اولین فیلمی که دیده “گنجهای سلیمان” باشه.
من یکبار تقریبی حساب کردم (با کارتونهایی که دیدم البته) حدود 4 تا 5 هزار تا فیلم دیدم… تقریباً سالی 180-200 تا اگر از 6 سالگی حساب کنم