آواتارهای سه‌بعدی

  • توسط علیرضا مجیدی
  • ۲۵ فروردین ۱۳۹۰
  • ۴ دیدگاه

انسان‌ها از دهه شصت میلادی در رؤیای تماس ویدئویی بودند، در مجلات عامه‌پسند علمی، خانه‌هایی تجسم می‌شد که در آنها می‌شد از تلفن آشپزخانه با دنیای بیرون، اما نیم قرن طول کشید تا عملا تلفن‌های هوشمند قادر به برقراری تماس ویدئویی شدند.

در حال حاضر هر کسی می تواند با وب‌کم و نرم‌افزار اسکایپ با دیگران ارتباط ویدئویی برقرار کند، تله‌کنفرانس‌ها هم یک چیز معمول شده‌اند، اما واقعیت این است که هنوز این فناوری محبوبیت و مقبولیت مورد انتظار را پیدا نکرده است.

شاید علت این امر آن باشد که تصاویری که با وب‌کم‌ها ارائه می‌شوند، حس و حال یک نشست صمیمی را در ما ایجاد نمی‌کنند، ما بیشتر دوست داریم که در یک محیط واقعیت مجازی، همگی دور یک میز نشسته باشیم، طوری که بتوانیم هر آن به هم نگاه کنیم.

اما در این میان و در عرض چند سال اخیر و با روی کار آمدن کینکت مایکروسافت و نینتندوی سه بعدی، شرکتی به نام Infinite Reality به این فکر افتاده است که با آواتارهای سه‌بعدی به این نیاز ما باسخ بدهد. ما آواتارهای دوبعدی را در سکند لایف و یا بازی World of Warcraft تجربه کرده‌ایم، اما آواتارهای سه‌بعدی چیز دیگری هستند.


خرید کتاب از نزدیک‌ترین کتاب فروشی شهر

با استفاده از فناوری‌ای که انتظار می‌رود در عرض پنج سال آینده در دسترس قرار بگیرد، هر کس می‌تواند یک آواتار سه‌بعدی بر پایه تصویر واقعی خود بسازد و بعد با دوستان و همکاران خود در یک محیط مجازی به گفتکو بنشیند. حرکات کاربران، با کینکت می‌تواند به خوبی رصد شود و روی آواتار سه‌بعدی‌شان به طور همزمان اعمال شود.

یکی از مزایای این فناوری این است که آواتار شما لازم نیست که حتما حرکات واقعی شما را بروز بدهد، بنابراین اگر در مقام یک دانشجو باشید، می‌توانید خود را یک دانشجوی مصمم و مشتاق جلوه بدهید و یا در حالی که دارید چرت می‌زنید، در یک همایش مجازی به صورت یک فرد که صاف نشسته و یادداشت‌برداری می‌کند، خود را محبوب سخنران کنید!

حتی لازم نیست که آواتار شما، دقیقا شبیه عکس خودتان باشد، شما خواهید توانست عکس خود را چهره هر فرد دیگری ترکیب کنید و آواتار دلخواه خود را بسازید.

منبع

نظرات

  1. درسته. تصاویر ویکم ها کیفیت بالایی نداره
    اگه مخاطب انسان بهش نزدیکتر به نظر برسه گفتگو واقعی تر جلوه میکنه

  2. همیشه وقتی پیشرفت های تکنولوژی رو می بینم یاد کتابهای ژول ورن می افتم و اون چیزی که یک روزی حد نهایی تخیل و آرزوی بشر بوده و امروز چیزهایی بسیار پیش پا افتاده شدن !
    به این فکر می کنم که آرزو ها و تخیلات ما کی تکنولوژی پیش پا افتاده دنیا خواهند بود ؟! هرچند که تا همین الان هم آرزوهای بچگی مون به واقعیت هایی به مراتب جالب تر تبدیل شدند …

  3. سلام

    تخیل که به نظر قویترین قوه انسانه هم در تجسم آینده ناتوان مانده.جالبه !

  4. شاید یک روزی فرق بین واقعیت و فضای مجازی سخت ترین کار ممکن باشه

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.