یک اسلایدکست خاطره‌انگیز به مناسبت روز وبلاگستان فارسی

عالی بود آقای مجیدی، واقعا دلم گرفت ، خیلی دراماتیک و ساده ساخته بودید. واقعا الآن وبلاگ بازی شده، هرکاری واسه افزایش کامنت انجام میشه، از ترس همه به خودسانسوری و تعویض مکرر آدرس وبلاگ افتادیم…

با سلام
خوشحال شدم که کسی یادی کرد از وبلاگ های قدیمی. هرچند مشکلات چنین کارهائی را می دانم ولی کاچی به از هیچی ست!
آن ایام زیتون بود و وبلاگ کسانی مانند رضا قاسمی، مسعود بهنود، زن متولد ماکو، لیلای لیلی و البته سردبیر خودم حسین درخشان که می توان گفت از آغازگران بود یا به قولی شاید پدر وبلاگ نویسی. گیله مرد هم بود با آن طنز گیلکی اش! و حسین نوش آذر و بالتازار و ….. و البته یولداش که بحث های قومی در آن مطرح می شد.
آن روزها رفتند….
روزهای دیگر در راهند…
به امید روزهای بهتر….
یولداش

ای آقا اشک ما رو درآوردی که

مرسی
خیلی از خاطرات زنده شدند. برام جالب بود که اسکرین شاتهایی از وبلاگهای اون روزها رو دارید. اینها رو همون موقع آرشیو کردید یا بعدا؟

ممنونم دکتر جان.
آیا باید اشک در چشمانم حلقه بزند؟
با دیدن و شنیدن این پادکست حسی در من زنده شد که با کلمات قابل بیان نیست.
ممنون که مینویسی.

خیلی ممنون واقعا دیدنش حس خوبی برام داشت، به خصوص با موسیقی مناسبی که همراه صحبت های شیرین شما بود.

سلام دکترمجیدی
سپاس .
گریز خوبی بود .
یادش بخیر کلی دلتنگ شدم یاد همه اون روزا بخیر چه ماجراهایی بود واقعن یاد خیلی ها بخیر از چند نفری یاد کردید …..
هاله سرزمین آفتاب هم دیدم کامنت گذاشته دلتنگ تر شدم برای همه اون روزای خوب نمی تونم یاد نکنم از زیتون عزیز با مطالب شماره بندی شده قشنگش و شاید خیلی های دیگه که شما هم یاد کردید بعضی رو یاد اون قرار پالتاکی هم بخیر یادتونه؟
بازم سپاس .

مرسی دکتر جان. نوستالژیک بود. گرچه برای نسل من یادآوری اون دوره خیلی تلخه و اشک انگیز، اما چه میشه کرد.

عــــــــــــــــــــــــالی….با دیدن عکس یاهو خاطراته 10-11 سال پیشم زنده شد. یادش بخیر….اینترنت اون موقع چیزی در حد خدا بود برام :))

سلام علی‌رضا جان. خیلی خیلی کار زیبایی کردی، ته ته دل‌ام گرم شد از یادآوری اون روزها. دست‌ات درد نکنه. چه خوب که هستی گرچه ارتباط زیادی نداشتیم این مدت ولی الان می‌بینم که دل‌ام برای خودت و نوشته‌های خیلی خوب‌ات تنگ شده بود حسابی. ممنون به خاطر این تجدید خاطره دل‌چسب. من یک استارتی زدم اخیرا ً برای دوباره نوشتن ولی باز فیس‌بوک لعنتی سبقت گرفت. :))
با دوستی زیاد.

چقدر غم انگیز بود !؟
اشکم در اومد ! :دی

ممنون جناب مجیدی،خیلی لذت بردم
من که اصلا اون موقع دسترسی به اینترنت نداشتم
و بیشتر خاطره های خوشم الان با وبلاگ هایی مثل وبلاگ شماست.

کاش بیشتر توضیح می دادید این که فرمودید بعضی وبلاگها این روزها فقط برای خودشون مینویسند کنایه به چه کسانی هست؟به نظرم کم محاطبی یک وبلاگ یا برعکس بازدید زیاد دلیلی بر موفقیت یا شکست نویسنده وبلاگ نیست البته متر من شاید با متر خیلی ها همتراز نباشه .

ولی با این محافظه کاری بلاگرها برای لینک دادن و تایید کامنت ها موافقم و خودم یکی از همین دسته هستم ولی باور کنید در شرایط فعلی همه ی تقصیرها گردن نویسنده های وبلاگ نیست .شرایط طوری هست که این مدلی شدیم .

یاهو اینقدر اسم غریبی بود بار اول که من یادداشت کردم رو کاغذ، وقتی دوستی بهم توصیه کرد.
من هنوز هم وبلاگ کشف میکنم

خیلی خوب بود. شمرده و دلنشین صحبت می‌کنید. موسیقی هم عالی بود. ممنون.

یادش به خیر.

سپاس از اسلایدکست پرطنینتون.
من اون سالهارو که گفتید تو این جامعه مجازی نبودم اما جالب بود تصور این چنینی از وبلاگستان نداشتم. لحن گفتار شما در این اسلایدکست منو یاده قصه ظهر جمعه انداخت. یادش بخیر

مرسی آقای دکتر راستشو بخواین اول به خاطر گذاشتن اسکرین شاتی که من برای هفته بلاگستان فارسی تو مطلبم نوشتم و به اسم وبلاگم امضا شده ، کنجکاو شدم ببینم این اسلاید کست شما ، قراره مارو از کجا تا کجا ببره.حقیقتش خیلی برام جالب بود به خصوص با یه لحن خاصی این گذشته های قشنگ رو گفتین که افسوس وبلاگهای ساده و دلنشین رو که من هم بعضیاشو البته خیلی دیر خوندم بخورم
عالی بود عالی .مرسی از اینکه هنوز روح وبلاگ نویسی دارین نه … بگذریم .

سلام بسیار زیبا بود و مارو یا قدیما انداخت
یاد یکی از دوستانم که برای اولین بار به من وبلاگ ساختن با عشق یاد داد تا اونجایی که شبا برام پی دی اف درست می کرد و فرداش میومد برام از کافی نت می فرستادش…..

مرسی. یاد روزهای خوب کردیم :)

دست شما درد نکنه، کمک بزرگی بود برای این‌که بفهمم اون روز ها، وبلاگستان چطوریا بوده…

انصافاً، چه فضای ساده و دلچسبی داشته…

خیلی زیبا بود
کاش اون دوران برگرده الان خیلی چرت شده