کارهای نیمه‌قانونی در دنیای دیجیتال ۲۰۲۶: مرز باریک بین زرنگی و بی‌اخلاقی

دانستن یا آشنایی با تغییرات سریع دنیای دیجیتال در سال ۲۰۲۶ می‌تواند برای هر کاربر فعالی بسیار ضروری و حتی گاهی مفرح باشد. این مقاله قصد دارد بررسی کند که در دنیای کنونی ما که هوش مصنوعی و متاورس (Metaverse) با زندگی روزمره گره خورده‌اند، چه فعالیت‌هایی در منطقه خاکستری قرار می‌گیرند. آیا واقعا استفاده از ابزارهای نوین برای دور زدن محدودیت‌های پلتفرم‌ها همیشه جرم است یا صرفا یک میان‌بر هوشمندانه محسوب می‌شود؟ چرا می‌گویند مرز بین یک کاربر حرفه‌ای و یک متخلف دیجیتال در سال‌های اخیر تا این حد باریک شده است؟ ما در این مطلب برآنیم که ببینیم کدام رفتارهای ما که شاید ناخواسته انجام می‌دهیم، از نظر اخلاقی یا قانونی در هاله‌ای از ابهام قرار دارند.

فهرست مطالب

استفاده از هوش مصنوعی برای تولید هویت‌های جعلی موقت

در سال ۲۰۲۶ بسیاری از کاربران برای حفظ حریم خصوصی خود از هویت‌های مصنوعی (Synthetic Identities) استفاده می‌کنند که توسط مدل‌های زبانی پیشرفته ساخته می‌شوند. این کار ذاتا در بسیاری از قوانین ملی جرم‌انگاری نشده است اما پلتفرم‌ها آن را نقض قوانین خود می‌دانند. شما عملا یک شخصیت کامل با تاریخچه و علایق متفاوت می‌سازید تا از ردیابی شدن توسط شرکت‌های تبلیغاتی در امان بمانید. این رفتار در نگاه اول یک دفاع شخصی دیجیتال به نظر می‌رسد ولی مرز باریکی با فریب‌کاری سیستماتیک دارد. استفاده از این ابزارها برای دور زدن محدودیت‌های جغرافیایی یا سنی به یکی از چالش‌های بزرگ اخلاقی تبدیل شده است.

مهندسی معکوس الگوریتم‌های قیمت‌گذاری پویا

الگوریتم‌های قیمت‌گذاری پویا (Dynamic Pricing) امروزه در همه جا از بلیت هواپیما تا خرید نان آنلاین حضور دارند و قیمت را بر اساس پروفایل شما تغییر می‌دهند. گیک‌های دنیای جدید با استفاده از اسکریپت‌های خاص سعی می‌کنند این الگوریتم‌ها را فریب داده و خود را به عنوان کاربری با قدرت خرید پایین‌تر معرفی کنند. این کار باعث می‌شود قیمت‌های کمتری برای خدمات یکسان دریافت کنند که نوعی تبعیض معکوس ایجاد می‌کند. از نظر فنی این کار تنها تغییر در داده‌های ارسالی مرورگر است و تخلف مستقیمی در آن دیده نمی‌شود.

بسیاری از سایت‌های خرده‌فروشی بزرگ سعی دارند با شناسایی رفتارهای غیرعادی جلوی این کار را بگیرند اما روش‌های دور زدن همیشه یک قدم جلوتر هستند. این تقابل دائمی باعث شده تا مفاهیم جدیدی در جامعه‌شناسی دیجیتال به نام عدالت الگوریتمیک مطرح شود. برخی معتقدند وقتی شرکت‌ها از داده‌های ما برای گران‌فروشی استفاده می‌کنند، فریب دادن آن‌ها صرفا برقراری تعادل است. با این حال تکرار مداوم این رفتار می‌تواند منجر به مسدودسازی دائمی حساب‌های کاربری واقعی افراد شود.

جمع‌آوری داده‌های نیمه‌عمومی برای تغذیه مدل‌های شخصی

اسکرپینگ (Scraping) یا استخراج داده از وب‌سایت‌ها از سال‌ها پیش وجود داشته اما در سال ۲۰۲۶ ابزارهای هوش مصنوعی این کار را بسیار پیچیده‌تر کرده‌اند. امروزه افراد عادی هم می‌توانند تمام نظرات یا اطلاعات فنی یک سایت را در چند ثانیه جمع‌آوری کنند تا مدل هوش مصنوعی محلی خود را آموزش دهند. اگرچه این داده‌ها عمومی هستند اما جمع‌آوری انبوه آن‌ها بدون اجازه مالک سایت در یک منطقه خاکستری از حقوق مالکیت معنوی قرار دارد. قانون در بسیاری از کشورها هنوز نتوانسته تعریف دقیقی از مرز بین مشاهده عمومی و استخراج تجاری ارائه دهد. این فعالیت‌ها باعث شده تا بسیاری از سایت‌ها دسترسی کاربران عادی را هم با لایه‌های امنیتی آزاردهنده محدود کنند.

استفاده از دیپ‌فیک در جلسات کاری غیررسمی

فناوری دیپ‌فیک (Deepfake) دیگر فقط برای سینما یا کارهای تبهکارانه نیست و نسخه‌های سبک آن روی هر گوشی هوشمندی نصب می‌شود. برخی افراد برای پنهان کردن خستگی یا حتی تغییر محیط زندگی خود در تماس‌های تصویری از فیلترهای فوق‌واقع‌گرایانه استفاده می‌کنند. این کار در جلسات دوستانه شاید مفرح باشد اما در محیط‌های کاری نیمه‌رسمی نوعی عدم صداقت به شمار می‌رود. شما عملا تصویری از خود ارائه می‌دهید که با واقعیت فیزیکی شما در آن لحظه تفاوت زیادی دارد.

این پدیده باعث بروز مشکلات روان‌شناختی در زمینه اعتماد متقابل در فضای مجازی شده است چرا که تشخیص واقعیت از شبیه‌سازی غیرممکن شده است. در رسانه‌های جمعی همواره بحث بر سر این است که آیا باید برچسب «تولید شده توسط هوش مصنوعی» روی تمام این تماس‌ها نصب شود یا خیر. این تکنولوژی ریشه در پردازش تصویر پیشرفته دارد که ابتدا برای بهبود کیفیت ویدیوهای قدیمی ابداع شده بود. امروزه اما به ابزاری برای بازسازی برند شخصی در لحظه تبدیل شده که چالش‌های اخلاقی بی‌شماری را به همراه آورده است.

بهره‌برداری از باگ‌های سیستم‌های اثبات انسانیت

با گسترش ربات‌های پیشرفته، سیستم‌های اثبات انسانیت (Proof of Humanity) مانند کپچاهای بیومتریک بسیار رایج شده‌اند. برخی کاربران با استفاده از حفره‌های موجود در این سیستم‌ها یا استفاده از مزارع کلیک انسانی در کشورهای دیگر، این سدها را دور می‌زنند. هدف این کار معمولا دریافت هدیه‌های دیجیتال یا ثبت‌نام در سرویس‌های محدودی است که فقط برای یک نفر در نظر گرفته شده‌اند. این رفتار اگرچه مستقیما سرقت نیست اما باعث هدررفت منابع عمومی دیجیتال و محروم شدن دیگران می‌شود. پدیده مذکور نشان‌دهنده شکاف بزرگ بین امنیت فنی و عدالت اجتماعی در پلتفرم‌های مدرن است.

تراکنش‌های ناشناس در لایه‌های زیرین بلاک‌چین

استفاده از میکسرها (Mixers) یا پروتکل‌های حفظ حریم خصوصی در دنیای رمزارزها در سال ۲۰۲۶ به شدت تحت نظر است. بسیاری از افراد صرفا برای اینکه نمی‌خواهند ثروت شخصی‌شان توسط تحلیل‌گران بلاک‌چین رصد شود از این ابزارها استفاده می‌کنند. قانون‌گذاران معتقدند این کار مقدمه پول‌شویی است اما برای یک گیک، این صرفا حق اولیه برای داشتن حریم خصوصی مالی است. این تضاد دیدگاه باعث شده تا استفاده از چنین ابزارهایی در وضعیتی معلق بین قانونی بودن و جرم‌انگاری قرار بگیرد. نبود شفافیت در این بخش باعث شده تا حتی صرافی‌های معتبر هم نسبت به واریزی‌های مبدا ناشناس حساسیت شدیدی نشان دهند.

تصاحب نام‌های کاربری رها شده در جهان‌های مجازی

در جهان‌های موازی و پلتفرم‌های اجتماعی جدید، نام‌های کاربری کوتاه و رند حکم املاک مرغوب را پیدا کرده‌اند. عده‌ای با استفاده از ربات‌های مانیتورینگ به محض اینکه نام کاربری ارزشمندی به دلیل عدم فعالیت آزاد می‌شود آن را تصاحب می‌کنند. این کار به قصد استفاده شخصی نیست بلکه هدف نهایی فروش آن با قیمت‌های گزاف در بازار سیاه دیجیتال است. اگرچه هیچ قانونی مالکیت مطلق یک نام کاربری را تضمین نمی‌کند اما این کار نوعی راهزنی مدرن محسوب می‌شود.

این افراد که به نام اسکوآتر (Squatter) شناخته می‌شوند، فضای رشد را برای برندهای واقعی و افراد عادی محدود می‌کنند. پلتفرم‌ها تلاش می‌کنند با وضع قوانین سخت‌گیرانه برای انتقال حساب جلوی این تجارت را بگیرند اما بازارها همیشه راهی برای دور زدن می‌یابند. این فعالیت‌ها ریشه در دوران اولیه وب یک دارد که دامنه‌ها به شکلی مشابه خرید و فروش می‌شدند. امروزه اما این نبرد به سطح آواتارها و شناسه‌های بیومتریک در متاورس کشیده شده که ابعاد حقوقی بسیار پیچیده‌تری دارد.

دستکاری خودکار نظرات با ابزارهای بازنویسی متن

بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک برای دیده شدن در موتورهای جستجو از ابزارهای بازنویسی متن (Paraphrasing Tools) استفاده می‌کنند تا نظرات مشتریان را تکثیر کنند. آن‌ها یک نظر واقعی را می‌گیرند و با هوش مصنوعی صدها نسخه متفاوت اما با همان مفهوم تولید می‌کنند تا در سایت‌های مختلف منتشر کنند. این کار باعث فریب خوردن الگوریتم‌های رتبه‌بندی می‌شود و کاربران را به سمت خدماتی می‌برد که شاید واقعا باکیفیت نباشند. از نظر فنی متون تولید شده منحصربه‌فرد هستند و سرقت ادبی محسوب نمی‌شوند اما ماهیت آن‌ها کاملا ساختگی است.

بازتاب این کار در رسانه‌ها به عنوان «آلودگی اطلاعاتی» شناخته می‌شود که باعث کاهش اعتماد عمومی به سیستم‌های امتیازدهی شده است. در سینما و کتاب‌های علمی‌تخیلی سال‌های اخیر همواره به دنیایی اشاره می‌شد که در آن هیچ نظر انسانی واقعی وجود ندارد. این پدیده باعث شده تا روان‌پزشکان دیجیتال نسبت به اثرات این فریب‌های کوچک بر روان جامعه هشدار دهند. استفاده از این روش‌ها اگرچه برای سئو (SEO) جذاب به نظر می‌رسد اما در بلندمدت هویت بصری و اعتبار برند را نابود می‌کند. تکنولوژی‌های تشخیص متن مصنوعی همواره در تلاش‌اند تا این متون را شناسایی و حذف کنند اما دقت آن‌ها هنوز صد درصدی نیست.

استخراج محتوای پشت دیوارهای پرداختی با متدهای نوین

دور زدن دیوارهای پرداختی (Paywalls) روزنامه‌ها و مجلات علمی از طریق کش (Cache) گوگل یا افزونه‌های خاص یک کار قدیمی است که همچنان ادامه دارد. در سال ۲۰۲۶ این کار با استفاده از دستیارهای هوش مصنوعی که محتوا را خلاصه و بازسازی می‌کنند به سطح جدیدی رسیده است. شما عملا بدون پرداخت هزینه اشتراک به دانش تخصصی دسترسی پیدا می‌کنید که برای تولید آن هزینه شده است. این رفتار در جوامع آکادمیک گاهی به عنوان یک ضرورت برای گسترش دانش دیده می‌شود اما در دنیای تجارت یک ضرر مالی بزرگ است. بسیاری از این روش‌ها در مرز بین «تحقیق علمی» و «استفاده غیرمجاز» نوسان می‌کنند.

اجاره دادن قدرت پردازش سیستم به پروژه‌های ناشناخته

نرم‌افزارهای جدیدی وجود دارند که به شما اجازه می‌دهند در ازای دریافت مبلغ کمی، بخشی از قدرت پردازنده (CPU) یا کارت گرافیک خود را به اشتراک بگذارید. مشکل اینجاست که شما دقیقا نمی‌دانید این قدرت پردازش صرف چه کاری می‌شود؛ شاید استخراج رمزارز باشد یا حمله به زیرساخت‌های یک کشور دیگر. این عدم قطعیت باعث می‌شود که شما ناخواسته در یک فعالیت غیرقانونی یا مخرب شریک شوید. قانون در اینجا معمولا کاربر نهایی را به دلیل ناآگاهی مجرم نمی‌شناسد اما مسئولیت اخلاقی آن بر عهده شماست. همیشه باید قبل از نصب این‌گونه برنامه‌ها به اسرار پشت‌پرده و کدهای منبع آن‌ها دقت ویژه‌ای داشته باشید.

سوالات متداول (Smart FAQ)

۱. آیا استفاده از هویت مجازی برای خرید آنلاین جرم است؟
در اکثر قوانین فعلی استفاده از نام مستعار تا زمانی که منجر به کلاهبرداری مالی نشود جرم محسوب نمی‌شود. پلتفرم‌های فروشگاهی معمولا این کار را نقض شرایط استفاده می‌دانند و ممکن است حساب شما را برای همیشه مسدود کنند. اگر از این هویت برای دریافت خدمات رایگان مکرر استفاده کنید ممکن است با اتهامات حقوقی مواجه شوید. بنابراین همیشه مرز بین حریم خصوصی و سوءاستفاده از سیستم را مد نظر داشته باشید.
۲. قیمت‌گذاری پویا چگونه می‌تواند بر علیه ما استفاده شود؟
این الگوریتم‌ها با تحلیل مدل گوشی، محل زندگی و حتی میزان شارژ باتری شما قیمت را تغییر می‌دهند. به عنوان مثال اگر باتری گوشی شما کم باشد ممکن است قیمت تاکسی اینترنتی بالاتر برود چون عجله دارید. این کار از نظر بسیاری از کارشناسان غیراخلاقی است اما در دنیای تجارت به عنوان بهینه‌سازی سود شناخته می‌شود. آگاهی از این ترفندها به شما کمک می‌کند تا با ابزارهای حفاظتی قیمت‌های منصفانه‌تری دریافت کنید.
۳. آیا استخراج داده از سایت‌های عمومی می‌تواند منجر به شکایت قانونی شود؟
اگر استخراج داده باعث اختلال در عملکرد سایت شود یا کپی‌رایت مطالب نقض گردد احتمال شکایت بسیار زیاد است. قوانین جدید در سال ۲۰۲۶ بر روی حجم داده‌های استخراج شده و نحوه استفاده از آن‌ها تمرکز دارند. بسیاری از شرکت‌ها از ربات‌های ضد اسکرپینگ برای شناسایی و مسدود کردن آی‌پی‌های مشکوک استفاده می‌کنند. همیشه بهتر است برای کارهای پژوهشی یا تجاری از رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API) رسمی خود سایت‌ها استفاده کنید.
۴. استفاده از دیپ‌فیک در مصاحبه‌های شغلی چه عواقبی دارد؟
این کار در اکثر شرکت‌های معتبر به عنوان جعل هویت شناخته شده و منجر به اخراج فوری و درج در لیست سیاه می‌شود. حتی اگر مهارت‌های شما واقعی باشد استفاده از لایه‌های بصری مصنوعی اعتماد کارفرما را از بین می‌برد. ابزارهای تشخیص دیپ‌فیک امروزه به بخشی جدایی‌ناپذیر از نرم‌افزارهای تماس تصویری سازمانی تبدیل شده‌اند. صداقت در فضای دیجیتال بیش از هر زمان دیگری ارزشمند و در عین حال کمیاب شده است.
۵. چرا فروش نام‌های کاربری قدیمی در بازار سیاه رایج شده است؟
نام‌های کاربری کوتاه یا خاص به عنوان دارایی‌های دیجیتال با ارزش بالا در شبکه‌های اجتماعی خرید و فروش می‌شوند. به دلیل اشباع شدن پلتفرم‌ها پیدا کردن یک نام کاربری ساده برای برندهای جدید بسیار سخت شده است. این موضوع باعث ایجاد یک بازار غیررسمی شده که در آن دلالان شناسه‌ها را با مبالغ هنگفتی جابجا می‌کنند. اکثر پلتفرم‌ها این نوع خرید و فروش را ممنوع کرده و در صورت شناسایی حساب را می‌بندند.
۶. آیا اجاره دادن قدرت پردازش سیستم می‌تواند برای امنیت ملی خطرناک باشد؟
بله، شبکه‌های بات‌نت (Botnet) اغلب از همین طریق قدرت لازم برای حملات محروم‌سازی از سرویس را تامین می‌کنند. شما ممکن است با نیت کسب درآمد ناچیز سیستم خود را در اختیار گروه‌هایی قرار دهید که به زیرساخت‌ها حمله می‌کنند. شناسایی مقصد نهایی پردازش‌ها برای کاربران عادی تقریبا غیرممکن است مگر اینکه از پلتفرم‌های تایید شده استفاده کنند. همیشه باید نسبت به نرم‌افزارهایی که وعده پول آسان در ازای استفاده از سخت‌افزار را می‌دهند مشکوک بود.
۷. راه قانونی برای دسترسی به مقالات علمی پولی چیست؟
بهترین راه استفاده از مخازن دسترسی آزاد (Open Access) یا ارتباط مستقیم با خود نویسندگان مقاله است. اکثر پژوهشگران نسخه پیش‌نویس مقاله خود را به صورت رایگان در اختیار کسانی که درخواست می‌دهند قرار می‌دهند. همچنین بسیاری از کتابخانه‌های دانشگاهی دسترسی رایگان به این پایگاه‌ها را برای اعضای خود فراهم می‌کنند. دور زدن دیوارهای پرداختی اگرچه ساده است اما می‌تواند به اکوسیستم نشر علمی آسیب‌های جدی وارد کند.

جمع‌بندی نهایی

دنیای دیجیتال در سال ۲۰۲۶ بیش از هر زمان دیگری به یک فضای خاکستری تبدیل شده که در آن مرزهای قانون و اخلاق مدام در حال بازتعریف هستند. ما در دورانی زندگی می‌کنیم که ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی و بلاک‌چین در دستان همگان قرار دارد و این قدرت مسئولیت‌های جدیدی را به همراه می‌آورد. رفتارهایی که شاید در نگاه اول زرنگی به نظر برسند می‌توانند در بلندمدت امنیت و اعتماد را در کل شبکه از بین ببرند. آگاهی از این زوایای پنهان نه تنها به ما در حفاظت از حقوق شخصی کمک می‌کند بلکه باعث می‌شود کاربری مسئولیت‌پذیرتر در این جهان متصل باشیم. خردمندی در عصر کنونی یعنی تشخیص دقیق لحظه‌ای که یک کنجکاوی فنی به یک تجاوز اخلاقی تبدیل می‌شود.

24 دیدگاه

  1. من موارد فوق رو همه‌رو قبول دارم که درست و بجا هستند
    بجز اون بلاک کردن تبلیغات که باید قوانینش با جزئیات همراه می‌بود
    الآن شما داخل وب‌سایت‌های زرد ایرانی که بشی، انقدر تبلیغات مختلف و رنگ و وارنگ توش هست که اصلا نمیشه مطلب اصلی رو پیدا کرد
    نگاهی به منابع سیستمی موقع باز کردن اینجور وب‌سایت‌ها گویای این هست که چقدر حجیمن و چه فشاری به سیستم شما میارن

    در مورد دریافت ویدئوها متأسفانه توی ایران ما امکان خرید قانونی اون‌هارو نداریم اما توی همین ایران خیلی‌ها هستند که امکانش رو دارند ولی حاضر نیستن ریالی براش پرداخت کنن.
    من خودم چون برای اغلب نیازهام توی ویندوز باید نرم‌افزاری رو خریداری می‌کردم (اگه هزینه خرید ویندوز رو که قبلا پرداخت شده حساب نکنیم)، ترجیه دادم سیستم عاملم رو عوض کنم و اومدم سراغ گنولینوکس. هم رایگان، هم امن‌تر و هم آزاد

    مورد اول رو که شما توی کامنت‌ها بهش ایراد گرفتین، اگه غیر از این باشه ظلم در حق اپراتور هست. بیشتر قیمت اون دستگاه توسط اپراتور پرداخت میشه و با قرارداد در واقع بصورت اقساطی به شما عرضه میشه که پس از پایان دوره قرارداد شما میتونی درخواست آنلاک کنی از اپراتور و اون‌موقع برایگان براتون انجام میدن. هرچند طی دوره قرارداد هم با دریافت مبلغی امکان آنلاک وجود داره.
    حتی همین الآن شما توی سرچ‌انجین‌ها اگه به فارسی هم در این مورد جستجو کنی، می‌تونی وب‌سایت‌هایی رو پیدا کنی که با اخذ مبلغی، درخواست آنلاک از اپراتور می‌کنند و دستگاه شما بصورت قانونی و رسمی آنلاک میشه.

  2. من که فکر می کنم درسته که ما پولی برای خیلی از خدمات نمیدیم ولی خسارت محروم موندن از خیلی از خدمات ،خیلی بیشتره

  3. به نظر من خلاف های کوچیک بلیت ندادن و پارک و… حق الناس هستن و اگر وجدان داشته باشیم، نباید از این کارها کرد. ولی تا وقتی دوستان فرنگی با ما با بدترین وضع ممکن تا می کنن و حتی طلب نفت رو هم نمیدن، این کارها افتخارآمیزه!!!
    دوستان در پاسخ هر چه قدر دوست دارن بد و بیراه بگن…

  4. اکثریتش منطقیه ولی مثلا ثبت دامین به خصوص اگه قبل از وجود شرکت مدعی باشه (یاد داستان facebook.ir افتادم) یا دورکاری (مثلا یه مهندس کامپیوتر رو در نظر بگیرید که توی مقصد قسمتی از برنامه نویسی مربوط به کارشو انجام میده باید بره مجوز بگیره!) و تا حدودی تغییر آی-پی (به ویژه اگه فرد هرینه سرویس رو پرداخت کرده باشه و از این طریق منافع سرویس دهنده به خطر نیوفته که بعید می دونم در اکثر موارد هیچن اتفاقی بیوفته) خیلی مسخره است.

  5. فکر کنم کسی که توی اولین خط مطلبش مینویسه چند ثانیه پارک دوبل برای خرید از مغازه که مشکلی ایجاد نمی‌کند. یک بار ندادن بلیط اتوبوس هم به کسی صدمه نمی‌زند و ازشون با عنوان خلافهای کوچک اسم میبره صلاحیت لازم رو برای ایراد گرفتن از خلافهای دیگران نداشته باشه. بخصوص که اسم سایتش هم از عنوان شریف پزشک استفاده کنه. دارم فکر میکنم کسی که بعضی خلافها رو بدون مشکل میبینه شاید صلاحیت پزشکیش هم تا حدودی جای تردید داشته باشه.

  6. پس وا مصیبتا به حال ما جماعت گرافیست و طراح وب!!
    من هارد تقریبا 1 ترابایتی عکس دارم! البته همه ش دانلود نیست ها ! بعضی ها شو از دوستان وطنی که زحمت دانلود رو کشیده بودن خریداری کردم الان نمیدونم جرمم چقدره!

    من با عکس مخالفم. عکسهایی که واترمارک دارن بله استفاده ازشون درست نیست. ولی عکس های دیگه که همین طور و به رایگان روی اینترنت هستن، چرا نباید استفاده بشن؟

    ضمن اینکه در جایی مثل ایران که عکاسان و شرکت ها، نمیتونن آرشیو های عکس بومی تولید کنن، کار گرافیست ها چی میشه پس؟ اگه به یه عکس نیاز داشته باشیم چیکار باید بکنیم؟

    ضمن اینکه من الان فهمیدم خیلی خلاف کار تر ازا ین حرفام!
    تمام نرم افزارهای Adobe، کرل، همین ویندوزخودمون، آنتی ویروس!، ….

    به نظرم همه کاربرای ایرانی یه طومار بنویسیم و امضا کنیم بفرستیم اول برای مایکروسافت که حلالمون کنه! عکسا بمونه واسه بعد!!!

  7. قانون ابداعی من دراوردی هست. در بسیاری جاها زندگی بسیاری از انسان هارو راحت تر، و رد برخی موارد زندگی تعدادی، یا بسیاری از افراد رو سخت تر میکنه.

    در کل، قانونی که احمقانه و یا غیر عملی باشه، زیر پا گذاشته میشه، حتی اگر قانون (به ادعا) الهی باشه.

  8. You have a great website, but this post is horrible.
    Blocking popups is illegal, while popups themselves illegally violates your privacy and disturbs user mental peace.
    Don’t agree with most of the rest too

  9. از همه اینها من فقط «بلوک کردن تبلیغات» و «دانلود محتوای دارای کپی‌رایت» رو انجام میدم.
    در مورد تصویر مثلا گربه‌ای که فرمودید فکر کنم از بین بردن حق مولف فقط در حالتی پیش بیاد که مجوزی که محتوا باهاش منتشر شده نقض بشه؛ و از اونجایی که خیلی از تصاویر موجود در اینترنت بدون مجوز خاصی منتشر میشن فکر نمی‌کنم مشکل خاصی وجود داشته باشه.
    و در مورد بلوک کردن تبلیغات هم به نظرم حق بیننده سایت هم مهم و قابل اعتناست. علاوه بر اون هر سایتی باید (عرفا) مطابق با شأنی که داره برای خودش تبلیغ بگیره. یه وبسایت خیلی معتبر که از این تبلغ چشمک‌زن‌های گنده گذاشته که شما همین الان ۹۹۹۹۹۹۹ دلار برنده شدید واقعا رفتار حرفه‌ای رو انجام نداده. میشه حرفه‌ای‌تر و بهتر کار کرد.
    چرا راه دور بریم؛ همین وبلاگ یک پزشک به بهترین شکل اومده از تبلیغات متنی استفاده کرده. و این مدل تبلیغ (حتی به تعداد زیاد) اصلا برخورنده نیست و شان وبلاگ هم پایین نیومده.
    و نهایتا فکر می‌کنم اگر از روند تبلیغات سایتی خوشمون نیومد می‌تونیم خیلی راحت ازش استفاده نکنیم.
    البته استفاده‌ای که افزونه‌ای مثل adblock برای من داره افزایش سرعت لود صفحات هست.

    پ.ن: این پنجره‌های تبلیغی که مبشکل مداوم باز میشن واقعا روی اعصاب هستند. یا این وبسایت‌هایی که با هر کلیک یه پنجره رو در پس‌زمینه اجرا می‌کنن. اینها رو باید اعدام کرد!!!! :D

  10. نرم‌افزارهای بلوک کردن تبلیغات !؟
    این کار واقعا جرمه ؟
    به نظرنمیاد ما باید ازادی ندیدن تبلیغات را داشته باشیم ؟ اینکه نخوایم تبلیغی را ببینیم … توجه داشته باشید نگذاشتن این قابلیت توسط شرکت ها یک بحثه و تلاش برای ندیدن اونها کاری دیگه ..
    من ناخوداگاه این مسئله به ذهنم رسید پس اگر در مکانی نمایشگاهی با بلندگو (به وسیله ی صدا) تبلیغ کنند و شما برای نشنیدن اون گوشهاتون را بگیرین مجرم شناخته میشین !
    یا هنگام تماشای تلویزیون هنگام تبلیغ کانال را نباید تغییر داد !!
    به نظر من هم ازادی حکم میکنه اگر میتونیم (به صورت قانونی .. البته نه این قانون ها !) تبلیغی را نبینیم هم محور تبلیغات باید خواست ما برای دیدن باشن.

  11. یعنی روت کردن یا نصب کاستوم رام رو دستگاههای اندرویدی که لازمه این کار آنلاک کردن دستگاه می باشد کار غیر قانونی است ؟

  12. شاید این خبر میتونمه برای علاقمندان محصولات اپل خبر خوبی باشه: به نقل از خبرگزاری ایسنا نام ایران از لیست تحریم های این شرکت حذف شد.
    “در اطلاعیه اپل آمده است که طبق مجوز عمومی D، صادرات یا صادرات مجدد خدمات، نرم‌افزارها و سخت‌افزارهای تابعه برای ارتباطات فردی به طور مستقیم یا غیرمستقیم، از خاک ایالات متحده یا توسط شهروندان این کشور در دیگر نقاط دنیا، برای استفاده توسط کاربران عادی در ایران، بلامانع است. البته بر اساس این اطلاعیه این موضوع به معنای رفع تمامی تحریم‌های این شرکت نیست و تنها بعضی از اجناس و قابلیت نرم‌افزاری این شرکت در دسترس کاربران ایرانی خواهد بود.”

  13. آقا ما حاضریم به سخت‌تر از اینها هم تن بدیم، فقط اینترنت آزاد و بدون سانسور و تهدید، و با سرعت درست و حسابی و مطابق با استانداردهای جهانی در اختیارمون بذارند! مطمئناً همه ما وقتی به یک کشور تاپ تو زمینه انفورماتیک بریم نیازی به استفاده از خیلی از این قانون‌گریزی ها پیدا نمیکنیم.

    گاهی اوقات به این فکر میکنم که اگر با لپ‌تاپ به یک کشور خارجی برم یه 10-20 سالی باید اونجا آب‌خنک بخورم :D یادمه یه تکنسین کره‌ای برای تحویل یک دستگاه به کارخونه‌مون اومده بود. با دیدن اون همه نرم‌افزار های مهندسی گرون قیمت آخرین ورژن که رو سیستم هامون نصب بود دود از کله‌ش بلند شده بود. بنده خدا فک میکرد ما همه اینا رو خریدیم! حتی باور نمیکرد ما با چه جراتی از این همه نرم افزار کرک شده رو بصورت آشکار داریم استفاده میکنیم!

  14. دم شما گرم آقای دکتر …!!!

    می بینم که عملا تمام کارهایی که در طول روز انجام میدم و می دیم رو شما لیست کردید …

    ولی آیا خیلی از چیزهایی که لیست شده آیا جایگزینی دارد؟ مثلا همین مثال شما در مورد جستجوی عکس گربه از گوگل …

    البته با این استدلال شبکه های اجتماعی بزرگ مثل فیس بوک و گوگل پلاس که دیگه وا ویلا …

    ولی درکل آقای دکتر با این مطلبتون کل ذهنیت ما رو به هم ریختی …

  15. پس دیگه از گوگل و فیسبوک ویندوز و کلا کامپیوتر استفاده نکن
    چون همینطور که میدونی ما تحریم هستیم و سرور های خارجی حق سرویس دادن به مارو ندارن چون دارن تحت قوانین اروپا و آمریکا فعالیت میکنن
    و 95 درصد قطعات کامپیوتری و موبایل و … بهصورت قاچاق وارد کشور میشن و همه غیر قانونی هستن
    شما با این پست بیشتر افراد رو از قانون متنفر کردید تا اینکه بهش علاقه مندشون کنید

    1. این پست ترجمه‌است، مثلا مورد یک در آمریکا غیرقانونی است، اما قانونی که ضمانت اجرایی نداره و احمقانه است.
      اما به هر حال هدفش این بود که بگه، بله! از نظر قانونی «خارج از کشور» این کارها غیرقانونی هستند، منتها تقریبا قسمت اعظم جامعه این کارها را می‌کنه.
      در همین پست یک مورد خاصی بود که در داخل کشور جرمه، اما خوب همه انجامش می‌دیم و من اصلا نمی‌تونم وارد تحلیلش بشم به خاطر چیزهایی که خوانندگان عزیز می‌دونن.
      کلا قانون و مسئله قانونی و غیرقانونی، نباید یک چیزهای انتزاعی و خشک باشن، بدون توجه به نیازها و پاتولوژی مشکلات، باید دید که مثلا علت دنلود غیرقانونی ما در احل ایران چی هست؟ آیا سطح درآمد متوسط خوبی داریم؟ آیا امکان تماشای برنامه‌ها رو به صورت استریم و قانونی داریم یا نه. اصلا سرعت اینترنت ما امکان استریم ویدئو می‌ده یا نه. از نظر قانونی در خارج کشور اصلا این بهانه‌ها توجیه‌گر نیستن.
      بنابراین به این مسائل توجه داشته باشید. اینجا ما خواستیم یک سری موارد رو صرفا بازتاب بدیم.

        1. نمی دونم چرا ولی هربار که یک کامنتی برخلاف نظر و نوشته آقای مجیدی نوشته میشه (مثل همین مورد فعلی- انتقادی کوچک که با جوابی منطقی از سوی آقای مجیدی همراه شده) در صورت تایید شدن، سریعا افرادی هستند که در زیر کامنت مخالف به تایید نظر آقای مجیدی بپردازن.
          نمی دونم این مورد رو باید به حساب انجام کاری عجیب و غیر عادی از سوی خود 1پزشک بذاریم یا اینکه یکسری از مخاطبین وبلاگ هستند که تحمل نقد ندارن و سریعا باید از طریق تایید کردن به دستیافته ای موهوم برسن که در هر دو صورت بسیار نازیبا است.
          خوشحال میشم نظر دیگران هم در این خصوص منتشر بشه، هرچند از الان میدونم که طبق روال گذشته کامنتهای تایید اینجا رو منفجر میکنه!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]