عکس سرباز عراقی زغال‌شده، عکسی که در آمریکا هیچ کس حاضر نشد، منتشرش کند

27

در این عکس یک سرباز عراقی دیده می‌شود که تلاش می‌کند خود را از وسیله نقلیه‌ای که روی آن سوار بود، بالا بکشد. شعله‌ها وسیله او را در بر گرفته بودند و بدنش را تا عمق استخوانش خاکستر کرده‌اند. رنگ و بافت دست و اندام‌های او شبیه آهن برشته شده دور و برش شده است.

8-9-2014 7-25-53 PM

آتش چیزی از جزئیات چهره‌اش را باقی نگذشته است، فقط اسکلت صورت او پیداست، با این حال درد و نگاه خیره او به ناکجا بدون اینکه واقعا چشمی وجود داشته باشد، در همین عکس پیداست.

زمان 28 فوریه سال 1991 بود، در این زمان «کنت جارک» Kenneth Jarecke به عنوان یک عکاس جنگ در صحنه حاضر بود و این مرد زغال‌شده را در کنار پیکرهای هم‌قطاران کشته شده‌اش دید و با لنز 200 میلیمتری دوربین Canon EOS-1 عکسی از صحنه برداشت.

8-9-2014 7-32-07 PM

ما نمی‌دانیم نام این مرد چه بوده است، اما او مسلما برای خود نامی داشت و شاید هم جایگاه خوبی در ارتش صدام حسین داشت. او و کسانی مثل او خواسته و شاید هم ناخواسته خود را وقف خدمت به دیکتاتور کرده بودند تا کویت را اشغال کند و بعد از آن در جنگی نابرابر در مقابل آمریکایی‌ها بایستد.

به هر ترتیب جارک عکس را گرفت. چند وقت بعد فرمان آتش بس داده شد و عملیات توفان صحرا بعد از بازپس‌گیری کویت به اتمام رسید.

این عکس واقعا شانس آن را داشت که نماد جنگ خلیج فارس شود. اما در کمال تعجب این عکس راهی به نشریات آمریکایی پیدا نکرد و در آنها منتشر نشد. البته نه به خاطر ممنوعیت و فشار ارتش آمریکا، بلکه به خاطر ترجیحات خود سردبیران نشریات!

آمریکایی‌ها خیلی دوست داشتند که عملیات توفان صحرا را یک عملیات برنامه‌ریزی‌شده با حداقل خونریزی، جا بزنند. جنگی که مثل یک عمل جراحی، هدف از آن فقط برداشتن نسج بیمار بود و بس. جنگی که می‌خواست قبولانده شود تمیز و بی‌دردسر است و در آن فرزندان آمریکا، درست مثل یک ویدئوگیم بازی می‌کردند. کسی علاقه نداشت که تبعات و آلودگی‌های ناگزیر هر جنگی را نشان بدهد.

در آن بازه زمانی شرایط خاصی حکمفرما بود، دیگر خبری از شاهکارهایی مثل عکس نیک اوت از دختربچه‌ای که همه بدنش با بمب ناپالم سوخته شده بود (+ و +) یا عکس مشهور ادی آدامز از اعدام ویت‌کنگ نبود. هر دوی این عکس‌ها برنده جایزه پولیتزر شده بودند و بی‌گمان نقش زیادی در آگاه‌سازی افکار عمومی و پایان جنگ ویتنام داشتند.

8-9-2014 6-18-42 PM

8-9-2014 6-19-41 PM

دیگر کسی مثل ران هیبرل شجاعت نداشت که از صحنه کشتار دسته‌جمعی در My Lai ویتنام در 16 مارس سال 1968 عکس بردارد.(+)

8-9-2014 6-15-09 PM

البته همیشه چاپ نکردن عکس‌ها، کاری غیراخلاقی نیست، مثلا همین ماه قبل نیویورک تایمز به خاطر مسائل اخلاقی، تصمیم گرفت که عکس اجساد مسافران پرواز MH-17 سقوط کرده در اوکراین را منتشر نکند و به جای ان عکس‌هایی از تکه‌های هواپیما را چاپ کرد.

اما در اینجا منتشر نکردن عکس به معنی جداسازی مردم از واقعیت‌ها و تبعات ناگزیر جنگ و پوشاندن بخشی از حقیقت بود.

بله! در شرایطی که تایم و آسوشیتدپرس از انتشار عکس خودداری کردند، خوشبختانه ابزرور (نشریه‌ای انگلیسی) و لیبراسیون فرانسه، عکس را قبول کردند. چند ماه بعد سرانجام پای عکس به American Photo هم باز شد، اما دیگر خیلی دیر شده بود و عکس نمی‌توانست تأثیرگذار شود.

در واقع ارتش امریکا که تجارب تلخی از پوشش رسانه‌ها و افشاگری‌های آنها در جنگ ویتنام داشت، از زمان چنگ گرانادا و پاناما، به صورت زیرکانه‌ای سعی کرده بود رسانه‌های را در طی جنگ‌ها کنترل کند و برای همین تحت نظارت گروه‌هایی از خبرنگاران روزنامه‌ها، رادیوها و تلویزیون‌ها را به همراه عکس‌ها به مناطق مورد صلاحدید خود می‌فرستاد.

قبل از شروع عملیات «جارک» اصلا قصد داشت که کارش را به عنوان عکس جنگ پایان دهد، اما عکس‌هایی که قبل از جنگ ارسال می‌شد و در آنها فقط غروب آفتاب و شتر و تانک کار می‌شد، جارک را مصمم کرد که به منطقه برود و عکس‌های باارزش‌تری نسبت به این عکس‌های روتین گمراه‌کننده بگیرد.

بعد از اینکه سازمان ملل، به عراق ضرب‌العجل برای خروج از کویت داد، جارک مسئولان تایم را متقاعد کرد که به منطقه برود. او هنوز هم نظارتی که آن زمان بر کار او اعمال می‌شد را به یاد می‌آورد.

در زمان جنگ اول خلیج فارس، پوشش تلوزیون‌های 24 ساعت شده بود. اما محتوای پوشش به شدت تنزل پیدا کرده بود. عکاس‌هایی مثل لی کورکان بودند که در هواپیماها بمب‌افکن قرار می‌گرفتند و از هدف‌گیری دقیق اهداف نظامی، عکس برمی‌داشتند. ویدئوهای پخش شده، بیشتر شبیه برداشت‌های سینمایی بودند و تازه بعضی از عکس‌ها نه به وسیله عکاس‌ها، بلکه به وسیله دوربین‌های خودکار نصب شده روی هواپیماها و بمب‌های هدایت‌شونده لیزری گرفته می‌شدند.

در آن زمان مطبوعات و تلویزیون‌ها پر بودند از از عکس‌هایی از سقف اهدافی که ثانیه‌هایی بعد توسط بمب‌ها تخریب می‌شدند.

اصطلاح «بمب‌های هوشمند» یا «حملات جراحی‌مانند» مدام شنیده می‌شد. عکس‌ها از ارتفاع زیاد گرفته می‌شدند، طوری که آدم فراموش می‌کرد که انسان‌هایی هم در ساختمان‌های تخریب‌شده وجود دارد.

در این عکس‌ها خبری از بازتاب از مرگ و خشونت نبود. جارک عقیده دارد که عکاسی که فاقد احساس همدردی باشد، فقط کسی است که فضا را اشغال می‌کند، فضایی که شاید بشود از آن استفاده بهتری کرد.

در عکس‌های دیگری که از صحنه عکس سرباز زغال‌شده عراقی گرفته شده‌اند، پیداست که مرد عراقی هیچ شانسی برای نجان نداشت، اطراف او مملو از پیکر سربازان دیگری است که از یکدیگر غیرقابل تفکیک هستند. در کاروانی که در آن سحنه به کلی منهدم شده بودند، جسد 1400 سرباز وجود داشت.

8-9-2014 7-32-42 PM

8-9-2014 7-26-20 PM

8-9-2014 6-59-49 PM


زمان عوض شده است، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی همه چیز را تغییر داده‌اند، حالا اگر آسوشیتدپرس و رسانه‌های بزرگ از چاپ عکسی خودداری کنند، راه‌های زیادی برای انتشار عکس‌ها وجود دارد. هیچ راهی برای سانسور متمرکز به آن صورت که در زمان جنگ اول خلیج فارس وجود داشت، نیست.

برای مثال در حال حاضر کسی نمی‌تواند فجایع پیش‌آمده در غزه را انکار کند و از انتشار عکس‌ها و اخبار آن جلوگیری کند. اما همچنان راه‌های ظریفی برای کنترل افکار عمومی وجود دارد.

ما حالا دسترسی خام به همه اخبار و محتواهای چندرسانه‌ای داریم و هر یک از ما می‌توانیم یک سایرژورنالیست یا شهروند-خبرنگار شویم. اما در مقام عمل مردمان جهان، خیلی وقت‌ها همچنان چشمانشان به واقعیت‌های دنیای بی‌رحم بسته است.

مشکل چیست؟

– غرق شدن ما در انبوه اخبار: ما هر روز در دریایی از اخبار و عکس‌ها و ویدئوها از مطالب سیاسی و اجتماعی مهم از سراسر دنیا گرفته، تا اخبار ورزشی و اخبار سرگرم‌کننده افراد مشهور و اخبار فناوری غرق می‌شویم، طوری که خیلی وقت‌ها توانایی تمرکز و تحلیل را از دست می‌دهیم.

– ما به اسکرول کردن و اسکن کردن سریع چشمی مطالب و مقاله‌ها عادت کرده‌ایم و از یادبرده‌ایم که زمانی را برای اندیشه کردن اختصاص بدهیم.

به عبارت دیگر توانایی تحلیل مستقل را از دست داده‌ایم و دوست داریم در شبکه‌های اجتماعی و سایت‌ها، افرادی به جای ما فکر کنند.

به وایبر و فیس‌بوک بنگرید و تعداد لطیفه‌ها و عکس‌هایی که با سرعت کپی پیست می‌شوند، چند نفر ما در این شبکه‌ها تولیدکننده محتوا هستیم؟ چند نفرمان دست‌کم گلچین‌کننده هوشمند اخبار هستیم؟

– در دنیای شتاب‌آلود حاضر بسیاری از ما حساسیت‌های روحی‌مان را از دست داده‌ایم. طوری که دیدن صحنه خشونت‌ها برایمان تبدیل به سرگرمی شده است و متأسفانه در خاورمیانه نفرین‌شده، ما هر روز آنقدر اخبار بلایا و کشتارها را می‌خوانیم که آستانه تحملمان به صورت ناخواسته بالا رفته است.

– با وجود امکان دسترسی به اخبار خام، ما همچنان به هنرمندان و نویسندگانی نیاز داریم که به صورت غیرایدئولوژیک بتوانند واقعیت‌های انسانی را برایمان دراماتیزه کنند و به عبارت دیگر به وجدان‌های ما نهیب بزنند.

این افراد به ما کمک می‌کنند که طور دیگری به اخبار و رویدادها نگاه کنیم و به ما گوشزد می‌کنند که رؤیای داشتن دنیای بهتر، واقعا شدنی است و در این دنیای پهناور فقط من و شما نیستیم که رؤپاپردازیم!

منبع: آتلانتیک (با تلخیص و اضافات)


اگر خواننده جدید سایت «یک پزشک»  هستید!
شما در حال خواندن سایت یک پزشک (یک پزشک دات کام) به نشانی اینترنتی www.1pezeshk.com هستید. سایتی با 18 سال سابقه که برخلاف اسمش سرشار از مطالب متنوع است!
ما را رها نکنید. بسیار ممنون می‌شویم اگر:
- سایت یک پزشک رو در مرورگر خود بوک‌مارک کنید.
-مشترک فید یا RSS یک پزشک شوید.
- شبکه‌های اجتماعی ما را دنبال کنید: صفحه تلگرام - صفحه اینستاگرام ما
- برای سفارش تبلیغات ایمیل alirezamajidi در جی میل یا تلگرام تماس بگیرید.
و دیگر مطالب ما را بخوانید. مثلا:

خانه‌های با مبلمان‌هایی از غذاهای خوشمزه

هانسل و گرتل، نام داستانی شاه‌پریانی با منشأ آلمانی است که برادران گریم آن را ثبت کرده‌اند. این داستان ماجرای یک برادر و خواهر کوچک به نام‌های هانسل و گرتل را روایت می‌کند که پس از رها شدن در جنگل به خانه‌ای که از کیک و آب‌نبات ساخته شده…

چرا غذاها در کتاب‌های مصور و انیمیشن‌ها اینقدر اشتها برانگیزند؟!

دوران کودکی خودم را که به یاد می‌آورم، یاد کتاب‌های داستان مصور می‌افتم که در بعضی از صفحات آن عکس میزهای پر از غذا درج شده بود. نقاشی‌های آنقد آنقدر خوب بودند که تصور می‌کردم میوه‌ها و مرغ و بوقلمون و سوسیس فرنگی‌ها مسلما باید کیفیت…

عملیات گانرساید: حمله نروژ به تاسیسات آب سنگین نازی‌ها که آنها را از بمب اتمی محروم کرد

سرهنگ ارتش سلطنتی نروژ، لیف ترونستاد، پس از تحویل کپسول‌های انتحاری، به سربازانش اطلاع داد: «نمی‌توانم به شما بگویم که چرا این مأموریت اینقدر مهم است، اما اگر موفق شوید، برای صد سال در خاطره نروژ زنده خواهد ماند.»با این حال، این…

۲۵ صدای نوستالژیک فناورانه قدیمی که کودکان امروزی به صورت معمول هرگز نمی‌شنوند!

یک ستاره سینمای کلاسیک را در نظر بگیرید مثلا همفری بوگارت را. تلفن را با یک دست در دست می‌گیرد، سیگاری به لب دارد و بعد با افه خاصی شماره‌گیر را می‌چرخاند و با صدای بم مردانه‌اش می‌گوید که نلفنچی فلانجا را برایم بگیر!چنین منظره‌ای دیگر…

همه چیز در مورد رمان رابینسون کروزوئه، نوشته دانیل دفو + روجلدهای خاطره‌انگیز این کتاب

رابینسون کروزوئه رمانی نوشته دانیل دفو است که اولین بار در سال 1719 منتشر شد. این رمان داستان مرد جوانی به نام رابینسون کروزوئه را روایت می‌کند که بر خلاف میل خانواده‌اش راهی دریا می‌شود و در جزیره‌ای متروک در سواحل آمریکای جنوبی غرق…

عکس‌های قدیمی از کلاس‌های تایپ دهه 1950 تا 1970 – زمانی که تایپ یک مهارت پایه بود و چه بسا با…

در تاریخ آموزش آمریکا، در یک برهه دبیرستان‌های آمریکا برای آموزش یک مهارت ضروری برای ورود به دنیای مدرن تجهیز شدند: تایپ کردن. ظهور کلاس‌های تایپ در دبیرستان‌های ایالات متحده، فصلی جذاب در تاریخی آموزش بود.شروع  آموزش تایپ را می‌توان در…
آگهی متنی در همه صفحات
دکتر فارمو / شیشه اتومبیل / نهال بادام / قیمت ایمپلنت دندان با بیمه /سپتیک تانک /بهترین دکتر لیپوماتیک در تهران /خرید میز تحریر /بهترین جراح بینی در تهران / آموزش تزریق ژل و بوتاکس / دوره های زیبایی برای مامایی / آموزش مزوتراپی، PRP و PRF / خرید نهال گردو / کاشت مو / مجتمع فنی تهران /دندانپزشکی شبانه روزی /قیمت روکش دندان /Hannover messe 2024 /خدمات پرداخت ارزی نوین پرداخت /محصولات بهداشتی ایرانی / درمان طب / قرص لاغری فایر / لیست قیمت تجهیزات پزشکی / دانلود آهنگ / سریال ایرانی کول دانلود / دانلود فیلم دوبله فارسی /داروخانه اینترنتی آرتان /جارو استخری /میکروبلیدینگ / اشتراك دايت /فروشگاه لوازم بهداشتی /شیشه اتومبیل /لیزر فوتونا /داروخانه تینا /خدمات فیزیوتراپی /لیفت صورت در تهران /فروش‌ دوربین مداربسته هایک ویژن /سرور مجازی ایران /مرکز خدمات پزشکی و پرستاری در منزل درمان نو /توانی نو /چاپ فلش / ثبت برند /حمل بار دریایی از چین /سایت نوید /پزشک زنان سعادت آباد / ایمپلنت دندان /کلاه کاسکت / لمینت متحرک دندان /فروشگاه اینترنتی زنبیل /ساعت تبلیغاتی /تجهیزات پزشکی /چاپ لیوان /خرید از آمازون /بهترین سریال های ایرانی /کاشت مو /قیمت ساک پارچه ای /تولید محتوا /دانلود نرم افزار /
27 نظرات
  1. علی می گوید

    سربازان عراقی اگر زغال نمیشدند، صدام و رژیم بعث تمام مردم کویت رو زغال میکردند.

  2. محمود می گوید

    با سلام
    به نظرم بهتر بود در ابتدای متن یا توی تیتر، هشداری در مورد دلخراش بودن عکسها میدادید. صحنه ها واقعا تکان دهنده هستند.
    متشکرم

    1. محبوب می گوید

      حتما باید هشداری میداشت این پست.
      من واقعا حالم بد شد. حالی که بهم دست داده قابل توصیف نیست.سردرد، تهوع و مدام تصاویر جلوی چشمه.

  3. REZA می گوید

    دکتر این تبلیغات سمت چپ صفحه خیلی حواس پرت کن هستش لااقل عکسهای متحرک نذارین .

    تشکر

  4. نفیسی می گوید

    به عکسهای واقعه طبس رجوع کنید انها هم اینچنین می باشند

  5. Araz Karaağaç می گوید

    لطفا این گونه عکس ها را حداقل در متن توضیحِ صفحه اصلی قرار ندهید.

  6. Mai می گوید

    اولا هیچ جنگی حلوا تقسیم کردن نیست، کشت و کشتار و مرگ و بدبختی یه عده همیشه جزیی از جنگه حالا چه آمریکایی ها بمب رو سر بعثی ها ( که خودشون صد برابر بدتر سر کویتی ها و کرد ها و از همه بد تر خود ما آورده بودند) بندازند چه هر کس دیگه ای سر هر کس دیگه ای بندازه.این عکسهم مربوط میشه به بزرگراه جهنم، بزرگراه کویت بغداد که بعثی ها بعد از غارت کویت داشتند فرار میکردند و آمریکایی ها گفتند هر کسی تو این بزرگراه در حال رفتن به سمت بغداد باشه هرف قرار میگیره. فرقش اینه که اگه آمریکا یه عده بعثی رو که تا دیروز داشتند از کویتی ها دزدی میکردند و چند سال قبلش برادر های ما رو تو جبهه و پشت جبهه تیکه پاره میکردند در حال فرار گیربیاره ، یا یه عده قاتل القاعده ای رو که اگه دور دستشون بیافته داعش رو درست میکنند و به صغیر و کبیر رحم نمیکنند به درک واصل کنه از در و دیوار عکاس و خبرنگار در میاد و از “جنایات آمریکایی ها” عکس میگیره ولی اگه همون بعثی ها و القاعده ای ها هر جنایتی بکنند کسی نمیتونه عکس بگیره

    1. علی می گوید

      از زاویه خوبی به قضیه نگاه کردید.
      راستی آقای مجیدی چرا رای دادن به کامنتارو برداشتید؟

  7. Mai می گوید

    در ضمن دکتر اگر این عکس ها زیاد امکان پخش شدن پیدا نکردند به خاطر این بود که خیلی خشن و ترسناک بودند و معیار های پخش اینجور عکس ها از دهه شصت تا نود خیلی تغییر کرده بود، نه به خاطر چیز های دیگه

  8. HosseiN می گوید

    جا داشت یه +۱۸ تو تیتر میذاشتین!

    واقعا تصاویر وحشتناکیه!!

    1. NGC می گوید

      آره واقعا….
      فقط بجای +18 باید +100 میذاشتین!برای بالای 18 سالشم خیلی دردناک و تاثیر گذار و وحشتناکه…(البته اسراییلی ها و سربازان آمریکایی و … ! استثنا هستند!)
      البته خب نباید هم از رویداد های واقعی اطرافمون فرار و اونا رو انکار کنیم…

  9. فرشاد می گوید

    جهانی رو تصور کن بدون نفرت و باروت
    بدون ظلم خودکامه بدون وحشت و تابوت
    جهانی رو تصور کن پر از لبخند و آزادی
    لبالب از گل و بوسه پر از تکرار آبادی…

  10. siamak gol می گوید

    واقعا متن عالی بود.
    جالا ما این عکسا رو میبینیم اما ده دیقه دیگه همش یادمون میره و دوباره برمیگردیم سر کارای قبلی. اینقد از این عکسا دیدم که دیگه برام تاثیر گزار نیست.فقط مث یه تیکه از یه فیلم ترسناکه. دلیلشو نمیدونم اما دیگه اون جوش و خروش تو جامعه های دنیا نیست. دیگه چمران پا نمیشه از امریکا با اون زندگی راحتش بیاد لبنان کمک بکنه بعد بیاد جنگ خودمون کمک بکنه… یه جورایی برای مردم عادی شده .حتی برای خودم.

  11. سميه می گوید

    دیگه با دیدن این عکسها حالم بد نمیشه. از بس که رسانه ها جنایت و خبر بد به خورد ما دادن دیگه دیدن و شنیدن جنایت تاثیرش را از دست داده .

  12. خسرو می گوید

    آقای دکتر عزیز
    ممنون از مطالب بسیار مفیدی که منتشر میکنید. انتقادی داشتم. از وبلاگر حرفه ای مثل شما انتظار داشتم محتوای دلخراش این مطلب را در ابتدای مقاله تان هشدار میدادید.

  13. Med Apple می گوید

    مطلب جالب و تاثیر گذاری بود. ممنون

  14. علی‍رضا معظمی می گوید

    خدمت دوستان معترض به «عدم درج هشدار» عرض کنم که تیتر خبر، به خوبی گویای اینه که مطلب حاوی تصویر دلخراش یک سریاز ذغال شده س

  15. پویاکام می گوید

    سلام
    در مورد این مطلب شما، پویاکام یک مقاله تصویری منتشر کرد.

  16. mina می گوید

    خیلی دلخراش بودند که چهره جنگ رو زشتر از قبل نشون می دن … وحشتناکه .

  17. شرلوک می گوید

    بسیار لذت بخش و مفرح بود . از دین این تصاویر لذت بردم. باز هم بگذارید.

  18. داود خان می گوید

    اینا چیه آخه

  19. دستگاه تصفیه آب می گوید

    بسیار تأسف انگیز بود.

  20. mojtaba می گوید

    سر درد شدم

  21. hiland می گوید

    باسلام اینکه جنگ و ویرانیهای اون چقدر وحشتناکه وهمچین صحنه های دلخراشی رو داره زیاده اما کاش دوربین ثبت حقایق جنگ ایران وعراق هم بودمن خود شاهد ذغال شدن سربازان وعزیزانی که در عملیات مرصاد شهید شدند روشاهدبودم وواقعا بیاد اون روزهای جنگ افتادم که در تمرچین پیرانشهر چه هاگذشت وچه جوانانی ذغال وکباب شدند که الان بعضی ها سرمنقلهای آنچنانی کباب باشندو عذاب هم نکشندیادوخاطره شهدابخیر

  22. حجت می گوید

    من شبیه این عکسها و البته دلخراش تر در صحنه های تصادف جاده ای در ایران به وفور دیده ام تصاویر برام قابل تحمل بود چون دیدن صحنه واقعی کاری می کنه که تا یک ماه خواب و خوراک را از آدم می گیره

  23. فرزین می گوید

    متنتون یه جوری بود انگار کویتیها متجاوز بودن و عراقی ها مظلوم از همین عراقی ها فلسطینی ها و لبنانی ها واسه سرکوب خود ماهم تو تظاهرات میارن بهتره نگران کشته های داخلی باشین اگر خیلی واقعگرا هستین

  24. یاس می گوید

    هر روز خبر بد. هر روز…
    خبر که کم داریم از اخبار و عکسهای گذشته استفاده می کنیم.
    ناراحت کردن ملت در رنج ایران کار سختی نیست.
    ایکاش یه راهی برای ایجاد خوشحالی و امیدواری پیدا کنیم.
    خیلی ناراحت شدم و حالم بد شد… خیلی…
    خواهش می کنم که یا برش دارید و یا بگید تصاویر چندش اور و دلخراش داره. تصاویری که باعث تهوع میشن. ما این جنگها رو راه ننداختیم که نیاز باشه عکسهاش رو بعنوان بازماندگان زنده از کرونا، ببینیم.
    اینا رو باید سردمدارای خودشون ببینن. برش دارید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

••4 5