داروی الوپورینول Allopurinol – موارد مصرف مکانیسم اثر – شیوه مصرف – عوارض و تداخلات دارویی

0

 

آلوپورینول (به نام زیلوریک Zyloric هم شناخته می‌شود) در درمان نقرس، عود سنگ‌های کلیوی اگزالات کلسیم، جلوگیری از نفروپاتی اسیداوریکی در هنگام شیمی درمانی کاربرد دارد. آلوپورینول آنزیمی به نام گزانتین اکسیداز را که در بدن انسان اسید اوریک تولید می‌کند مهار کرده و به این طریق با کاهش تولید موجب می‌شود سطح اسید اوریک در بدن کاهش یابد.

آلوپورینول در چه بیماری‌هایی استفاده می‌شود

استفاده اصلی آلوپورینول در بیماری نقرس است و هدف از استفاده این دارو در نقرس کاهش سطح اسید اوریک است. آلوپورینول در درمان حملات حاد نقرسی استفاده نمی‌شود. استفاده این دارو در نقرس مزمن است و می‌تواند از بروز حملات نقرسی پیشگیری کند. از این دارو همچنین در کاهش سطح اسید اوریک در بیمارانی که تحت شیمی درمانی هستند استفاده می‌شود. در شیمی درمانی به علت مردن تعداد زیادی سلول سرطانی سطح اسید اوریک بدن زیاد می‌شود.

در بیماران مبتلا به سنگ‌های کلیوی از جنس اسید اوریک و در بیماری لیشمانیازیس که نوعی بیماری انگلی است هم از آلوپورینول استفاده می‌شود.

موارد مصرف الوپورینول

آلوپورینول برای پیشگیری از نقرس و سنگهای کلیوی با منشا اسید اوریک تجویز می شود.

مکانیسم اثر الوپورینول

این دارو با مهار آنزیم گزانتین اکسیداز تولی اسید اوریک را کاهش می دهد. با کاهش غلظت سرمی و ادراری اسید اوریک، رسوب اورات کاهش می یابد و از بروز یا پیشرفت آتریت نقرسی و نفوپاتی ناشی از اسید اویک جلوگیری می کند.

فارماکوکینتیک الوپورینول

از راه خوراکی ۸۰ درصد دارو جذب می شود. آلوپورینول شبیه اسید اوریک توسط آنزیم گزانتین اکسیداز متابولیزه می شود که متابولیت آن (آلوزانتین ) خود مهار کننده آنزیم بوده دارای نیمه عمری طولانی است. حدود ۷۰ درصد دارو در اولین عبور از کبد به متابولیت فعال آن تبدیل می شود. نیمه عمر آلوپورینول ۳-۱ ساعت و نیمه عمر متابولیت آن به طور متوسط حدود ۱۵ ساعت است. دفع آلوپورینول کلیوی است.

منع مصرف الوپورینول

این دارو برای درمان حمله نقرسی و زیادی بدون علامت اسید اوریک خون نباید مصرف شود.

عوارض جانبی الوپورینول

بثورات جلدی، اختلالات گوارشی، ندرتاً سرگیجه، سردرد، خواب آلودگی، اختلال چشایی، زیادی فشار خون، ریزش مو، سمیت کبدی، پارستزی و نوروپاتی، علائم شبه سندرم استیون- جانسون از عوارض جانبی دارو هستند.

تداخلات دارویی الوپورینول

در مصرف همزمان این دارو با کاپتوپریل، خطر مسمومیت با کاپتوپریل به خصوص در صورت نارسایی کلیوی، افزایش می یابد. اثر وارفارین و نیز غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین در مصرف همزمان با این دارو، احتمالاً افزایش می یابند. مصرف همزمان آلوپورینول با آزاتیوپرین و مرکاپتوپورین، موجب افزایش اثرات و سمیت این دارو می گردد.

هشدار ها الوپورینول

۱. درمان با آلوپورینول هنگامی شروع می شود که حمله حاد نقرسی خاتمه یافته است.
۲. در نارسایی کبد و کلیه با احتیاط مصرف شود.

توصیه های دارویی الوپورینول

۱. در صورت بروز بثورات جلدی، مصرف دارو قطع می شود. اگر بثورات خفیف بودند می توان با احتیاط مصرف دارو را دوباره شروع کرد ولی اگر با مصرف مجدد دارو بثورات جلدی بروز کرد، بلافاصله مصرف دارو قطع شود.
۲. تا حداقل یکماه پس از تصحیح زیادی اسیداوریک خون باید کلشی سین یا NSAIDs (به غیر از اسیداستیل سالیسیلیک و سالیسیلات ها ) برای پیشگیری از حملات آرتریتی تجویز شود.
۳. در طول مصرف این دارو باید مایعات به میزان کافی ( ۲ لیتر در روز ) مصرف شود.
۴. در بیماران سرطانی در صورتی که مصرف آلوپورینول مورد نیاز باشد، باید قبل از تجویز داروی ضدسرطان، مصرف آلوپورینول آغاز شود.
۵. در صورت مصرف همزمان آلوپورینول با مرکاپتوپورین یا آزاتیوپرین، توصیه می شود که مقدار مصرف آزاتیوپرین و مرکاپتوپورین به ۳/۱ تا ۴/۱ مقدار مصرف معمول کاهش داده شود.
 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.