درمان حمله آسم یا درمان آسم حاد شدید به چه صورت است؟
مراحل درمان آسم حاد شدید به قرار زیر است:
1- اکسیژن با غلظت بالا به وسیله ماسک صورتی به بیمار داده میشود تا اشباع اکسیژن به بیشتر از ۹۰٪ برسد.
۲- تجویز دوز بالای B2 – آگونیستهای استنشاقی به کمک نبولایزر یا Spacer اساس درمان میباشد.
۳- در بیماران به شدت بدحال و در معرض نارسایی تنفسی قریب الوقوع، از B2 – آگونیست وریدی استفاده میشود.
۴- اگر به B2 – آگونیستها، پاسخ مناسبی داده نشد میتوان یک آنتی کولینرژیک استنشاقی (ایپروترپیوم بروماید به درمان اضافه کرد.
۵- در بیماران مقاوم به درمان استنشاقی، انفوزیون آهسته آمینوفیلین ممکن است اثربخش باشد، ولی اگر بیمار اخیرا تحت درمان با تئوفیلین خوراکی بوده است، سنجش سطح خونی ضرورت دارد
۶- افزودن سولفات منیزیم از طریق IV یا به کمک نبولایزر به B2 – آگونیستهای استنشاقی مؤثر بوده و به خوبی تحمل میشود، اما به صورت روتین پیشنهاد نمیگردد.
۷- لولهگذاری پروفیلاکتیک برای بیمارانی که در معرض نارسایی تنفسی قریب الوقوع هستند (هنگامی که PaCo2 طبیعی یا بالا رفته است اندیکاسیون دارد. در بیماران مبتلا به نارسایی تنفسی، لولهگذاری (Intubation) و تسهیل تهویه (تهویه مکانیکی الزامی است.
۸- در صورت عدم پاسخ به برونکودیلاتورهای رایج، تجویز یک داروی بیهوشکننده مانند هالوتان مفید میباشد.
۹- داروهای سداتیو (آرامبخش) نباید در این بیماران استفاده شوند، چرا که موجب کاهش ونتیلاسیون (تهویه میگردند.
۱۰- آنتی بیوتیکها نباید به صورت روتین مورد استفاده قرار گیرند، مگر اینکه نشانههایی از پنومونی وجود داشته باشد.
۱۱- یک دوره کورتیکواستروئید خوراکی (پردنیزون یا پردنیزولونmg۳۰ – ۴۵ به مدت ۱۰-۵ روز برای درمان حملات تشدید حاد آسم مورد استفاده قرار میگیرد. نیازی به کاهش تدریجی دوزدارو نمیباشد.
مطالب مرتبط
