فیلم کوکب سیاه، داستان کلی، نقد و تحلیل – The Black Dahlia 2006

0

کوکب سیاه، فیلم برایان دی پالما، با استقبال سرد منتقدان و سینمادوستان مواجه شده بود. دی پالما در این فیلم متهم به «اغراق و زیاده روی در سبک» شده بود. کارینا چوکانو، منتقد نشریه تایمز، معتقد است که: «کوکب سیاه فیلم سیاهی است که از سیاهی بیش از حد آکنده شده است.» کوکب سیاه بر اساس نوول پرفروشی از جیمز الروی ساخته شده. این نوول دربارهٔ یک ماجرای جنایی واقعی است که در سال ۱۹۴۷ در شهر لس آنجلس به وقوع پیوست.

قربانی این جنایت دختر جوان و زیبایی بود به اسم الیزابت شورت. این دختر بازیگر فیلم‌های هرزه‌نگار بود اما امید داشت که بتواند روزی در فیلم‌های هالیوودی ایفای نقش کند. الیزابت عاقبت به شکل مرموزی به قتل رسید و بدن قطعه قطعه شده وی در یکی از خیابان‌های لس آنجلس یافت شد. جیمز الروی از داستان قتل الیزابت شورت (که در رسانه‌های آن زمان به «کوکب سیاه» معروف بود) به عنوان تخته پرشی برای شکل‌گیری یک نوول بهره برده است؛ نوولی که به خاطر غلظت مایه‌های ملودرام، کاراکترهای خوب پرداخت نشده و قصه‌های فرعی بی‌ربط با انتقادات تندی از جانب منتقدان ادبی مواجه شده است. متأسفانه اقتباس سینمایی برایان دی پالما از روی کتاب کوکب سیاه نیز عاری از عیب و ایراد نیست. غلظت و اغراق در سبک، آفت همیشگی فیلم‌های دی پالما، در کار تازه‌اش هر چیز دیگری را تحت الشعاع قرار داده است.

کوکب سیاه فیلم نواری است که از تاریکی و سیاهی معمول فیلم‌های این ژانر بسیار فراتر می‌رود. این غلو و اغراق در سبک، اصلی‌ترین ایراد فیلم تازه برایان دی پالماست. جاش هارتنت در فیلم کوکب سیاه نقش باکی را بازی می‌کند. باکی که قبلا بوکسور بوده، حالا به عنوان افسر پلیس در اداره پلیس شهر لس آنجلس کار می‌کند. لی (آرون اکهارت) نیز پلیسی است که قبلا بوکسور بوده. این دو نفر بعد از آشنایی با هم تبدیل – به یک جفت همکار جدانشدنی می‌شوند و یک رابطه عاطفی قوی از نوع افلاطونی) مابین آن‌ها شکل می‌گیرد. لی با دختری به نام کی لیک (اسکارلت جوهانسون) در یک آپارتمان لوکس زندگی می‌کند.

باکی ولی که روی یک پرونده جنایت مشغول کار هستند، مامور بررسی و تحقیق دربارهٔ یک پروندهٔ جنایی دیگر می‌شوند؛ پرونده قتل الیزابت شورت (معروف به «کوکب سیاه») آن‌ها در جریان تحقیقات خود با زن جوان منحرفی به اسم مدلین (هیلاری سوانک) مواجه می‌شوند. مدلین زن ثروتمندی است که نزد خانواده‌اش (پدر، مادر و خواهر کوچکترش(زندگی می‌کند اما به سبک زندگی کثیف و سطح پایین گرایش دارد.

مدلین شباهت زیادی به الیزابت شورت دارد و خود را مثل او آرایش می‌کند و به همان نوشکده‌هایی می‌رود که الیزابت در زمان حیات‌اش می‌رفت، باکی تدریجا تکه‌هایی از واقعیت را به دست می‌آورد. او باید این تکه‌ها را در کنار هم بگذارد تا پی به معمای قتل الیزابت ببرد. پیگیری داستان معمایی اجنایی فیلم، نه تنها برای کاراکترهای اصلی‌اش بلکه برای تماشاگران نیز مشکل و گیج‌کننده است.

تقریبا همهٔ کاراکترهای فیلم دارای انواعی از مشکلات روحی و روانی‌اند. و ظاهرا سلامت عقل شخصیت‌ها ضروری‌ترین چیزی است که این فیلم نیاز داشت و از آن دریغ شد. بازیگران فیلم همگی از نامداران سینمای آمریکا هستند اما بازی‌های آن‌ها به غایت ضعیف و ناشیانه از کار درآمده (البته به استثنای آرون اکهارت) این بازی‌های بد عامل مهمی است در عدم باورپذیری کاراکترها و روابط آن‌ها با یکدیگر.

هیلاری سوانک را باید ناکام‌ترین بازیگر کوکب سیاه لقب داد. او نتوانسته کاراکتر «زن فتان» را به درستی تجسم ببخشد. هر چند که در این مورد می‌توان دی پالما را مقصر اصلی عنوان کرد زیرا این فیلمساز رهروی آلفرد هیچکاک ندرتا در خلق کاراکترهای مونث قوی در فیلم‌هایش موفق بوده است.

اما کوکب سیاه یکی دو ویژگی حائز اعتنا دارد. به هر حال باید توجه داشت که این فیلم را یک کارگردان سرشناس و معتبر سینمای آمریکا ساخته است؛ فیلمسازی با تقریبا پنج دهه سابقهٔ کار در سینمای کشورش. دی پالما یک کارگردان سبک گراست که بیش از هر چیز به واسطهٔ ساخت فیلم‌هایی که با پایبندی به دنیای ذهنی وی شکل گرفته‌اند، در خاطره‌ها باقی خواهد ماند. او همچنان به عنوان فیلمسازی که بهتر از سایر همتایان‌اش معنای میزانسن را می‌فهمد، جایگاه ویژه‌ای در سینمای آمریکا دارد.

نقطهٔ قوت دی پالما در فیلم‌هایش (و از جمله همین فیلم کوکب سیاه) در همین نکته نهفته است. او صحنه‌ای را برمی گزیند و آن را تا سر حد اشتیاق و باشور، خشونت، فانتزی (به عنوان جزئی جدانشدنی از واقعیت) و ده‌ها عامل دیگر پرداخت می‌کند. به این ترتیب، صحنه در پایان، دیگر آن چیزی نیست که اول بوده، بلکه از این پس متعلق به خود دی پالماست. و ناگفته نماند که پرداخت‌های متفاوت دی پالما و اغراق زدگی مفرطی که در سبک و سیاق فیلمسازی‌اش دیده می‌شود، موجبی است برای ناخشنودی منتقدان و خرده‌گیران.

منبع: دنیای تصویر

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.