بهبود حرکات و تعادل بعد سکته مغزی با تحریک مغناطیسی از ورای جمجمه

محققان با استفاده تحریک مغناطیسی مکرر بر روی مغز مردی که 12 سال پیش دچار سکته مغزی شده بود،  سرعت راه رفتن، تعادل و هماهنگی حرکات او را بهبود بخشیده‌اند. این درمان  می‌تواند به افرادی که حرکتشان سال‌هاست که تحت تاثیر سکته مغزی مختل شده، کمک کند.

سکته مغزی اگر مخچه مغ یعنی، منطقه ای که در هماهنگی حرکت نقش زیادی دارد، را درگیر کند، می‌تواند باعث آتاکسی، اختلال در هماهنگی و تعادل شود.

آتاکسی مخچه می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. علایم آن راه رفتن نامتعادل، گیج کننده، از دست دادن حرکت ماهیچه‌ای ظریف، گفتار نامفهوم و مشکل در بلع است.

درمان آتاکسی مخچه تا به امروز محدود به فیزیوتراپی و کاردرمانی و در صورت نیاز گفتار درمانی بود. ولی در تحقیق مورد جدید که توسط محققان UCLA Health یک درمان امیدوارکننده امیدها را زنده کرده: تحریک مغناطیسی جمجمه‌ای مکرر یا rTMS.

تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (TMS) یک درمان ایمن و غیر تهاجمی است که شامل قرار دادن یک سیم پیچ روی سر است که میدان های مغناطیسی ایجاد می‌کند و ناحیه خاصی از مغز را هدف قرار می‌دهد. در rTMS، پالس های مغناطیسی به طور مکرر و به اصطلاح ضربانی ایجاد می‌کنند.

rTMS برای درمان افسردگی هم در بیمارانی که به داروهای ضد افسردگی پاسخ نداده‌اند یا نمی توانند داروها را تحمل کنند استفاده شده است.

اما در پژوهش کنونی، بیمار، مردی 58 ساله بود که 12 سال پیش، دچار سکته مغزی مخچه‌ای شده بود. به همین خاطر راه رفتن او آهسته و ناپایدار شده بود و مشکلاتی در تعادل و ثبات داشت و توانبخشی هم وضعیت او را بهتر نکرده بود. او نمی‌توانست بدون کمک از حالت نشسته بلند شود و نمی‌توانست برای برداشتن یک وسیله از روی زمین خم شود. او از رول واکر برای پایداری استفاده کرد.

به این مرد پنج جلسه روزانه rTMS داده شد که مخچه‌اش را در سمت راست و چپ را هدف قرار می‌داد. او جلسات درمانی را بدون گزارش عوارض جانبی تحمل کرد.

پس از پنج روز درمان، سرعت راه رفتن مرد به 0.60 متر بر ثانیه افزایش یافت. او قادر بود بدون کمک از حالت نشسته بلند شود و به راحتی خم شد و مداد را از روی زمین بردارد. او در حین انجام فعالیت های روزمره زندگی مانند دوش گرفتن و اصلاح، را دیگر بدون استفاده از تکیه گاه دست انجام می‌داد.

این مطالعه در مجله The Cerebellum منتشر شده.

منبع: UCLA Health

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]