ناسا وصله نرمافزاری برای کاوشگرهای وویجر ۱ و ۲ آماده میکند تا پنج سال دیگر به فعالیت خود ادامه دهند

مهندسان مأموریت وویجر ناسا در حال آمادهسازی یک وصله نرمافزاری هستند که به کاوشگرهای وویجر ۱ و ۲ اجازه میدهد تا پنج سال دیگر به فعالیت خود ادامه دهند و فضاپیما را در ارتباط با زمین نگه دارند.
فضاپیماهای وویجر از زمان پرتاب خود در سال ۱۹۷۷ در خدمت بوده و چندین برابر از طول عمر خود فعالیت کرده و به پیش راندهاند. آنها افتحاری بر تیمهایی طراحی خود هستند، اما پس از تقریباً نیم قرن عمر طولانی آنها مشکلات جدیدی را ایجاد میکند که هرگز پیشبینی نمیشد.
یکی از این موارد این است که رانشگرهای با سوخت هیدرازین عمر مقید خود را سپری کردهاند. اگرچه به کمک کنترل دقیق ماموریت در آزمایشگاه پیشرانه جت (JPL) در پاسادنا، کالیفرنیا، آنها هنوز پیشران کافی برای دوام تا سال ۲۰۳۷ دارند، خود پیشرانها فقط میتوانند با تمیز شدن، عملکرد بهینه داشته باشند.
برای پیشگیری از اسنداد خطوط سوخت، مهندسان ناسا در حال کار بر روی یک وصله نرمافزاری هستند که به وویجرها دستور میدهد پیشرانههای خود را کمتر اما برای مدت طولانیتری برای حفظ وضعیت خود روشن کنند.
البته آژانس فضایی ناشا میگوید که این امر منجر به از دست رفتن دادهها میشود (زمان خاموش بودن) اما در کل دادههای بیشتری در درازمدت به زمین ارسال میشود.
علاوه بر این، این وصله مشکلی را که در سال ۲۰۲۲ باعث شد سیستم «بیان و کنترل نگرش» وویجر ۱ (AACS) دستورات را به اشتباه انجام بدهد، مجددا این مشکل را پیدا نکند.
البته به روزرسانی نرمافزار بدون خطر نیست. فناوری وویجرها نه تنها منسوخ شده، بلکه باید در نظر بگیریم که ۱۸ ساعت طول میکشد تا یک سیگنال از زمین به کاوشگرها برسد. یعنی حداقل ۳۶ ساعت طول میکشد تا ماموریت کنترل متوجه مشکلی در آپلود شود. در نتیجه، نخست روی وویجر ۱ و بعد وویجر ۲ بهروزرسانی صورت خواهد کرد.
مهندسان امیدوارند که این ارتقاها عمر مفید پیشرانهها را حداقل پنج سال افزایش دهد. از آنجایی که انتظار میرود باتریهای هستهای روی فضاپیما تنها دو سال دیگر دوام بیاورند، این برآورد حاشیه اطمینان خوبی فراهم میآورد.
منبع: ناسا





