چرا برخی از افراد راحتتر از دیگران هیپنوتیزم میشوند؟

تاثیر هیپنوتیزم روی همه یکسان نیست، برخی از افراد راحتتر هیپنوتیزم میشوند و برخی دشوارتر. محققان برای اینکه بفهمند چرا برخی افراد به راحتی هیپنوتیزم میشوند، فعالیت مغزی گروهی از داوطلبان را در حال هیپنوتیزم شدن ثبت کردند و تفاوتهای کلیدی بین مغز افراد حساس و کمتر حساس را آشکار کردند.
در این تحقیق در مجموع ۷۵ نفر شرکت کرده بودند. از همه آنها خواسته شد تا پرسشنامه طراحی شده برای نشان دادن حساسیت خود به هیپنوتیزم را تکمیل کنند. این مرحله پیش از غربالگری به نویسندگان این امکان را داد تا ۴۰ نفر را شناسایی کنند که امتیاز بسیار بالا یا بسیار پایینی برای هیپنوتیزم شدن داشتند.
محققان سپس از الکتروانسفالوگرافی (EEG) برای ثبت فعالیت عصبی این ۴۰ داوطلب قبل و بعد از “القای هیپنوتیزم” استفاده کردند.
با ثبت [EEG] قبل و بعد از القای هیپنوتیزم و تجزیه و تحلیل ویژگیهای نوروفیزیولوژیکی متنوع، چندین ویژگی شناسایی شد که بین افراد مستعد و عیرمستعد هیپنوتیزم، در دورههای قبل و بعد از القاء تفاوت ایجاد کرده بود. این امر بر ماهیت چندوجهی پدیدههای هیپنوتیزمی تأکید میکند.
عوامل جداکننده پاسخدهندگان قوی و ضعیف متعدد بودند، یکی از آنها تاثیر زیادی در استعداد به هیپنوتیزم شدن داشت. به طور خاص، تفاوتها در نماهای غیرپریودیک فعالیت عصبی قبل از القای هیپنوتیزمی با استعداد فرد برای هیپنوتیزم شدن در ارتباط است.
EEG از دو بخش تشکیل شده است که به عنوان توانهای دورهای و غیر دورهای شناخته میشوند. سیگنالهای دورهای نوسانی هستند، به این معنی که در فواصل زمانی معین تکرار میشوند. در مقابل آنها سیگنالهای غیر پریودیک قرار دارند که تکرار نمیشوند.
این احتمال وجود دارد که این تفاوتها در سیگنالهای دورهای، پایهای بر «جذب ذهنی، احساس آرامش و آمادگی برای پاسخهای هیپنوتیزمی» باشد.
شاید مهمترین یافته در اینجا این باشد که الگوهایی که استعداد هیپنوتیزم را تعیین میکنند، در دوره قبل از القای هیپنوتیزمی یافت شدند، نه پس از آن.
بنابراین حساسیت هیپنوتیزم شدن نشان دهنده استعدادی است که توسط ویژگیهای عصبی، مستقل از روش هیپنوتیزمی تعیین میشوند. حساسیت به هیپنوتیزم یک ویژگی روانشناختی ذاتی است.
منبع: bioRxiv





