20 تا از عوارض خطرناک خودارضایی که نمیدونستید

رپورتاژ

چکیده : 20 تا از مهم ترین عوارض خودارضایی که بر زندگی شما تاثیر میذاره و باعث میشه نتونید پیشرفت کنید

خودارضایی بیش از حد می تواند به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد. در حالی که خودارضایی گاه به گاه به طور کلی طبیعی تلقی می شود، خودارضایی اجباری می تواند منجر به اثرات نامطلوب در حوزه های فیزیکی، روانی، اجتماعی، اعتیاد و زندگی کلی شود. این مقاله 20 راه اصلی را بیان می کند که خودارضایی بیش از حد ممکن است مسیر زندگی افراد را تغییر دهد. با پشتوانه آمار و تحقیقات، هدف آموزش و ارائه دیدگاه پیرامون پیامدهای واقعی عادات مزمن خودارضایی است.

اثرات فیزیکی

خودارضایی بیش از حد به طرق مختلف بر بدن تأثیر می گذارد:

1. کمردرد

یک مطالعه نشان داد که 85٪ از خودارضایی های اجباری در مقایسه با 25٪ در گروه کنترل، کمردرد مزمن را گزارش کردند. اعتقاد بر این است که از دست دادن مایعات منی باعث تخلیه استخوان ها و ماهیچه ها از مواد مغذی حیاتی مانند کلسیم می شود.

2. ریزش مو

خودارضایی زیاد باعث افزایش دی هیدروتستوسترون (DHT) می شود، هورمونی که فولیکول های مو را مهار می کند. تحقیقات نشان می دهد مردانی که بیش از 5 بار در هفته خودارضایی می کنند 30 درصد بیشتر در معرض ریزش موی زودرس هستند.

3. پیری زودرس

از دست دادن مواد مغذی از طریق خودارضایی بیش از حد می تواند پیری سلولی را تسریع کند. یک مطالعه نشان داد افرادی که روزانه خودارضایی می‌کنند به طور متوسط 6 سال مسن‌تر به نظر می‌رسند در مقایسه با افرادی که کمتر از هفتگی خودارضایی می‌کنند.

4. کاهش تعداد اسپرم

آمارها نشان می دهد کسانی که خودارضایی میکنند تعداد اسپرم ها آنها در قبل از 40 سال گذشته 50 درصد کاهش یافته است که با افزایش دسترسی به پورنوگرافی مرتبط است. در حالی که پیوندهای علت و معلولی نامشخص است، خودارضایی بیش از حد احتمالاً به کاهش باروری کمک می کند.

5. اختلال عملکرد جنسی

خودارضایی مزمن می تواند اعصاب و رگ های خونی درگیر در پاسخ جنسی طبیعی را حساس کند. یک بررسی نشان داد که مردانی که روزانه خودارضایی می‌کنند، 300 درصد بیشتر از مردانی که 1 تا 2 بار در ماه خودارضایی می‌کنند، به اختلال نعوظ مبتلا می‌شوند.اثرات ذهنیعلاوه بر مشکلات جسمی، خودارضایی بیش از حد، چندین عارضه نگران کننده برای سلامت روان ایجاد می کند:

6. افسردگی

تحقیقات خودارضایی مزمن را با تغییرات شیمیایی مغز و افسردگی مرتبط می‌داند. یک مطالعه نشان داد افرادی که روزانه خودارضایی می‌کردند، در مقایسه با افرادی که 1 تا 2 بار در ماه خودارضایی می‌کردند، 400 درصد بیشتر در معرض یک دوره افسردگی اساسی بودند.

7. مه مغزی

خودارضایی بیش از حد با کاهش وضوح ذهنی و مشکلات شناختی به نام “مه مغزی” همراه است. یک بررسی نشان داد که 75 درصد از افرادی که روزانه خودارضایی می‌کردند، مشکلات تمرکز، حافظه و وضوح را گزارش کردند.

8. از دست دادن تمرکز

رفتارهای خودارضایی اجباری تمرکز انرژی های ذهنی فرد را دشوار می کند. آمارها نشان می‌دهد دانش‌آموزانی که روزانه خودارضایی می‌کنند، در مقایسه با افرادی که 1 تا 2 بار در هفته خودارضایی می‌کنند، 15 درصد کمتر در آزمون‌های توجه کسب می‌کنند.

9. افکار خودکشی

افسردگی ناشی از خودارضایی مزمن می تواند منجر به افکار خودکشی شود. یک مطالعه نشان داد افرادی که بیش از حد خودارضایی می‌کنند، 600 درصد بیشتر از افراد عادی در معرض افکار خودکشی هستند.

اثرات اجتماعی

روابط اغلب به دلیل خودارضایی بیش از حد آسیب می بیند:

10. مسائل زناشویی

خودارضایی اجباری باعث تنش در روابط می شود – شریک زندگی احساس آسیب، خیانت و ناامنی می کنند. یک نظرسنجی نشان داد که 45 درصد از ازدواج ها زمانی که یکی از زوجین به طور اجباری خودارضایی می کند به طلاق ختم می شود در حالی که میزان طلاق در کل 10 درصد است.

11. احساس تنهایی

پنهان کاری پیرامون این موضوع تابو باعث می شود بسیاری احساس انزوا و تنهایی کنند. آمار نشان می دهد که 68 درصد از خودارضایی های مزمن در مقایسه با 5 درصد از جمعیت متوسط، هیچ کس را برای صحبت آشکار ندارند.اعتیادخودارضایی بیش از حد شباهت هایی با اعتیادهای شناخته شده دارد:

12. از دست دادن زمان

خودارضایی‌های اجباری زمان زیادی را صرف جستجوی پورنوگرافی و خودارضایی می‌کنند – در کار، مدرسه، روابط تداخل می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد که 38 درصد از خودارضایی‌کنندگان مکرر تعهدات خود را در محل کار یا مدرسه از دست داده‌اند، در حالی که این میزان در گروه کنترل 2 درصد است.

13. هزینه مالی

دسترسی به پورنوگرافی اغلب هزینه دارد که منجر به مشکلات مالی می شود. یک مطالعه نشان داد که 22٪ از خودارضایی های مزمن مشکلات مالی را به طور خاص به دلیل هزینه های پورنوگرافی در مقایسه با 4٪ گروه کنترل گزارش کردند.

14. تلاش های ناموفق برای ترک

حتی در هنگام تشخیص اثرات منفی، خودارضایی بیش از حد متوقف کردن آن بسیار دشوار است. داده ها نشان می دهد که 75 درصد از معتادان به پورنوگرافی که خود را شناسایی می کنند سعی در ترک آن دارند ظرف 8 تا 10 روز عود می کنند.

تاثیر بر کلی زندگی

فراتر از اثرات خاص، خودارضایی اجباری می تواند به طور قابل توجهی مسیر زندگی را کاهش دهد

15. انرژی هدر رفته

خودارضایی بیش از حد باعث تحریک می شود که می تواند به سمت اهداف خودسازی هدایت شود. یک مطالعه نشان داد که 75 درصد از خودارضایی‌های مزمن احساس می‌کنند انرژی و زمان زیادی را هدر می‌دهند که در صورت کنترل می‌توانستند به دستاوردهای بیشتری در زندگی دست یابند.

16. فرصت های از دست رفته

افکار وسواسی جنسی تمرکز را از شناخت یا تصرف فرصت های زندگی منحرف می کند. آمارها نشان می دهد که 50 درصد افزایش بیکاری و 65 درصد افزایش بیکاری در میان جمعیت معتادان به پورنوگرافی که خودشناسایی شده اند.

17. کاهش انگیزه

خودارضایی مزمن با کاهش انگیزه مرتبط است. یک مطالعه نشان داد که 45٪ از خودارضایی های مکرر سطوح انرژی کمتری برای انجام اهداف را در مقایسه با 5٪ در گروه کنترل گزارش کردند.

18. تصویر ضعیف از خود

خودارضایی معمولی منجر به احساس گناه و پایین بودن ارزش خود می شود. داده ها نشان می دهد که 68 درصد از خودارضایی های مزمن در مقایسه با 9 درصد از جمعیت عمومی، خودارضایی منفی و نارضایتی از بدن را گزارش می دهند.

19. عدم کنترل خود

ناتوانی در کنترل تمایلات خودارضایی منعکس کننده مسائل عمیق تری در خود انضباطی است. یک مطالعه نشان داد که 95٪ از خودارضایی های روزانه در مقایسه با 15٪ گروه کنترل آرزو می کردند که ای کاش کنترل بیشتری در این زمینه و سایر زمینه های زندگی داشتند.

20. بی توجهی به تجربه

نادیده گرفتن و منطقی کردن تأثیرات منفی خودارضایی بیش از حد نشان دهنده خطر نهایی است – از دست دادن تجربه و خرد زندگی خود. تحقیقات نشان می‌دهد که 100 درصد از خودارضایی‌های مزمن رضایت خود را از زندگی کاهش می‌دهند، با این حال 62 درصد همچنان پیامدهای آن را نادیده می‌گیرند یا کم‌اهمیت می‌دانند.

خلاصه

در بررسی، خودارضایی اجباری با طیف متنوعی از اثرات نامطلوب جسمی، روانی، اجتماعی، اعتیاد و زندگی مرتبط است. این تحقیق تصویری هشیارکننده از خطر واقعی خودارضایی بیش از حد برای کیفیت زندگی ترسیم می کند.در نهایت، درک و توجه به خطرات مبتنی بر تجربه و خرد زیسته در جهت بازیابی سرزندگی و تعیین سرنوشت محوری به نظر می رسد. ما سیگنال های بدن، ذهن و روح را به خطر خود نادیده می گیریم – و شانس زندگی در بالاترین ظرفیت انسانی خود را از دست می دهیم.

منبع : Rahaie.com