آثار میکروپلاستیک، حتی در بیضه‌های انسان هم یافت شد!

پیش از این میکروپلاستیک‌ها در جفت انسان، سنگ‌های باستانی، محل‌های گرفتگی رگ‌ها، در بدن نهنگ‌های آبی، مدفوع کودکان، بیابان‌های قطب جنوب، نزدیک قله اورست، و ژرفای اقیانوس‌ها یافت شده‌اند و حالا در بیضه مردان هم پیدا شده‌اند!

بر اساس پژوهشی که توسط دانشگاه نیومکزیکو انجام شد، بافت بیضه گرفته شده از سگ و انسان مورد بررسی قرار گرفته و در هر دو، میکروپلاستیک‌هایی را یافت شده. جالب است که فراوانی میکروپلاستیک‌ها در انسان تقریباً سه برابر بیشتر از سگ‌ها بود.

این تیم به طور متوسط 122.63 میکروگرم میکروپلاستیک در هر گرم بافت در سگ‌ها  و 329.44 میکروگرم در هر گرم در مردان پیدا کردند.

این مطالعه علاوه بر اینکه به ما یادآوری هشیارکننده دیگری از نفوذ آلودگی پلاستیکی به تمام قسمت‌های بدن ما می‌دهد، سؤالات نگران‌کننده‌ دیگری را پیش می‌آورد:

آیا این قطعات میکروسکوپی ممکن است بر باروری مردان تأثیر بگذارند؟

شیائوژونگ یو، دانشمند بهداشت محیطی از دانشگاه نیومکزیکو، می‌گوید: «در آغاز، من شک داشتم که آیا میکروپلاستیک‌ها می‌توانند به سیستم تولید مثل نفوذ کنند یا خیر.

«وقتی برای اولین بار نتایج مربوط به سگ‌ها را دیدم، شگفت‌زده شدم. وقتی نتایج را در انسان‌ها دریافت مشاهده کردم، بر تعجیب من افزوده شد.»

در میان ۱۲ نوع مختلف میکروپلاستیک شناسایی شده، پلیمر پلاستیکی که محققان بیشترین آن را در سگ‌ها و انسان‌ها یافتند، پلی‌اتیلن (PE) بود که در ساخت کیسه‌های پلاستیکی و بطری‌های پلاستیکی استفاده می‌شود و عامل اصلی آلودگی پلاستیکی بود.

بافت انسان را نمی‌توان برای تعداد اسپرم آزمایش کرد، ولی محققان این کار را در نمونه‌های سگ انجام دادند. آن‌ها دریافتند که سطوح بالاتر پلاستیک پلی وینیل کلرید (PVC) با تعداد کمتر اسپرم در سگ‌ها مرتبط است.

با توجه به اینکه PVC به طور گسترده در بسیاری از محصولات صنعتی و خانگی استفاده می‌شود، نگرانی این است که پلاستیک می‌تواند به کاهش تعداد اسپرم در سراسر جهان کمک کند. همان طور که قبلا مشخص شده بود که فلزات سنگین، آفت کش‌ها و انواع مواد شیمیایی کاهش تعداد اسپرم یجاد می‌کردند.

اما برای اینکه مشخص شود چه نوع پلاستیک در انسان هم چنین اثری دارد، زود است.

پی وی سی می‌تواند مواد شیمیایی زیادی را آزاد کند که با اسپرم‌سازی تداخل دارند و حاوی مواد شیمیایی است که باعث اختلال غدد درون ریز می‌شود.

ما هنوز مطمئن نیستیم که میکروپلاستیک‌ها چگونه می‌توانند در درازمدت بر بدن انسان تأثیر بگذارند، اگرچه تحقیقات قبلی پیوند‌هایی با پاسخ‌های التهابی شدید و مشکلات سیستم گوارشی پیدا کرده است.

از سوی دیگر میکروپلاستیک‌ها قابل تجزیه نیستند و برای مداخله و حذف آنها از محیط دیر شده است.

این تحقیق در Toxicological Sciences منتشر شده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]