کاش همهمان میتوانستیم به سفری به مدار زمین برویم! برای هیجان فضانوردی؟ نه! برای یک تاثیر مهمتر …
در سال ۱۹۶۱، یوری گاگارین به عنوان اولین انسان، به فضا سفر کرد و احتمالاً اولین کسی بود که «تاثیری بزرگ» را تجربه کرد:
فضانورد هر ایدئولوژی اولیهای که داشته باشد، ناگهان وقتی به زمین از آن ارتفاع مینگرد، میبینید که «مرزها ناپدید میشوند و نزاعهای نژادی، مذهبی و اقتصادی محو میشوند.»
تاثیر دیدگاه جهانی
این تاثیر باعث میشود که نزاعهای بشری بسیار ناچیز و احمقانه به نظر برسند و سیاره را به صورت یک موجود زنده و متصل ببینیم.
یک فضانورد، نویسنده و انساندوست به نام ران گاران توضیح میدهد که اگر بیشتر ما این دیدگاه سیارهای را بپذیریم، میتوانیم بسیاری از مشکلات بشریت و سیاره را حل کنیم.
گاران که ۱۷۸ روز در فضا گذرانده و بیش از ۷۱ میلیون مایل در ۲۸۴۲ مدارگردی طی کرده، مرتب بالا به زمین نگاه میکرد و به این باور رسید که سیاره ما بسیار شکنندهتر از آنچه فکر میکرد، است.
تجربههای فضایی گاران
گاران میگوید: «وقتی از پنجره ایستگاه فضایی بینالمللی نگاه کردم، برقهای طوفانهای رعد و برق مانند پاپاراتزیها چشمک میزدند، پردههای رقصان شفقهای قطبی آنقدر نزدیک به نظر میرسیدند که انگار میتوانستیم آنها را لمس کنیم و نازکی باورنکردنی جو زمین را دیدم. در آن لحظه، به طور غمانگیزی فهمیدم که همین لایه نازک کاغذی، همه موجودات زنده روی سیاره ما را زنده نگه میدارد.»
او ادامه داد که در تجربهاش یک زیستکره پر از حیات دیده و نه سیارهای که در درجه اول شبکهای از اقتصادهای در هم تنیده باشد. از منظر فضا مشخص میشود که انسانها به زیستن با یک دروغ بزرگ، خو گرفتهاند.
گاران معتقد است که ناتوانی ما در پذیرش دیدگاه سیارهای، باعث شده هزینههای زیادی پرداخت کنیم. فعالیتهای اقتصادی ما ممکن است کیفیت زندگی را بهبود بخشد، اما برای سیارهای که زندگی ما را پشتیبانی میکند، فاجعهبار است.
تجربه مشابه ویلیام شاتنر
ویلیام شاتنر نیز تجربهای مشابه گاران داشت و بعد از سفر به فضا نوشت که این سفر یکی از احساساتبرانگیزترین غمهایی بود که تا به حال تجربه کرده. تضاد بین سردی بیرحم فضا و گرمای جانبخش زمین را دیده. اما به خاطر آورده ما انسانها با دانش خود بیشتر در جهت نابودی این سیاره و انقراض گونههای حیوانی و گیاهان گام برمیداریم. چیزهایی که پنج میلیارد سال طول کشید تا تکامل یابند و بعد به خاطر دخالت ما از بین میروند.
گاران میگوید: «تا زمانی واقعیت ساختار متصل به هم همه چیز زمین را درک نکنیم، روی زمین صلحی نخواهیم داشت».
با این حال، او امیدوار است که بتوانیم به طور جمعی به آگاهی برسیم و هنگامی که بتوانیم فراتر از ذهنیت محدود خود را درک کنیم، دیگر در تاریکی شناور نخواهیم بود… و این آیندهای است که همه ما میخواهیم بخشی از آن باشیم.
مطالب مرتبط
