دانشمندان ممکن است راهی برای تبدیل سلولهای چربی به کالریسوز پیدا کرده باشند
دانشمندان بهتازگی راهی کشف کردهاند که میتواند بافتهای چربی را در موشها، از حالت ذخیرهسازی لیپید به یک کالریسوز فعال تبدیل کند.
پژوهشهای جدید
فیزیکدانی به نام بریان فلدمن و زیستشناس مولکولی به نام لیانگ لی از دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو، چندین آزمایش روی کشتهای سلولی انسانی و موشهای مهندسیشده و سوئیچ ژنی که فرض میکردند در نگهداری چربی نقش دارد، انجام دادند. با حذف فاکتور رونویسی Klf15 از موشها، محققان توانستند بافت چربی سفید (WAT) که برای ذخیرهسازی طولانی مدت چربی استفاده میشود را به نوعی بافت چربی قهوهای (BAT) که برای تنظیم حرارت بدن به کار میرود، تبدیل کنند.
انواع چربی در پستانداران
در پستانداران، بافتهای چربی به دو نوع تقسیم میشوند. چربی سفید مانند یک حساب پسانداز بلندمدت برای کالریها عمل میکند، لیپیدها را زیر پوست و اطراف اعضای داخلی بدن ذخیره میکند. اما چربی قهوهای با تعداد زیادی مولدهای انرژی، سلولی تیرهتر است که آماده سوزاندن سوخت خود در لحظه است. این نوع چربی در انسانهای بالغ کمیاب است، ولی نوزادان و پستانداران خواب زمستانی دارای مقادیر زیادی از چربی قهوهای وجود دارد تا بدنشان را گرم نگه دارد.
تعادل چربی در تکامل
این تعادل سنی بین چربی سفید و قهوهای، در بیشتر تاریخ تکامل ما خوب عمل کرده. اعضای بالغ گونه ما از چربی به عنوان سوخت برای حرکت استفاده میکنند، در حالی که نوزادان از چربی برای تنظیم حرارت بهرهمند میشوند. با این حال، در محیطهایی که چربیهای غذایی فراوان و تحرک محدود است، بسیار آسان است که چربی سفید انباشته شوند، که معمولاً به سلامتی ما آسیب میرساند.
تغییر نوع چربی
طبیعت چربیهای ذخیرهشده را بهراحتی آزاد نمیکند، به همین دلیل محققان به دنبال راههایی برای تغییر نوع بافت چربی هستند. فلدمن که در تحقیقات قبلی خود به نقش Klf15 در متابولیسم چربی اشاره کرده بود، تصمیم گرفت به طور دقیقتری عملکردهای آن را بررسی کند. اولین سرنخ بزرگ از تحلیل مقادیر Klf15 بین انواع مختلف بافت چربی به دست آمد. این فاکتور رونویسی در سلولهای سفید نسبتاً فراوان بود، که فلدمن و لی را به این پرسش رساند که اگر بافتها از این پروتئین محروم شوند، چه اتفاقی میافتد.
نقش گیرندههای آدرنرژیک
با دانستن این که ایزوپروترنول بافت قهوهای را به تولید حرارت تحریک میکند، این دو محقق دوزهایی از این دارو را به کشتهای چربی سفید انسانی و موشهای نوع وحشی تزریق کردند. علائم نشاندهنده وجود رابطهای بین فعالسازی چربی قهوهای و سطوح Klf15 بود، تحقیقات پیگیری نشاندهنده گیرنده آدرنرژیک به نام Adrb1 بود.
کاربرد درمانی بالقوه
تحقیقات حیوانی نشان دادهاند که تحریک Adrb3 میتواند سلولهای چربی سفید را به تبدیل به چربی قهوهای تشویق کند و باعث تسهیل سوزاندن ذخایر آنها شود. اما این گیرنده در چربی سفید انسانی وجود ندارد، فلدمن امیدوار است که Adrb1 بتواند به حای آن مورد استفاده قرار بگیرد.
فلدمن و تیمش نشان دادند که این روش نه تنها در تبدیل سلولهای چربی سفید به سلولهای قهوهای کار میکند، بلکه به اندازهای که فکر میکردیم دشوار نیست. این پژوهش در مجله Journal of Clinical Investigation منتشر شده.
مطالب مرتبط
