چگونه با فلسفه باستانی بر چالشهای زندگی غلبه کنیم

چایی خواندم که همه داستانها قبلا نوشته شدهاند و نوشتههای جدید تنها بیان مدرن مشکلات و چالشهای تازه بشرند که در آن نامها فرق میکنند و گاهی داستانهای قدیمی با هر ترکیب میشوند. سرگشتگی و افسردگی ذاتی انسان، چالش او برای قدرت و شهوت و به دست آوردن منابع بیشتر و خشونت و مهربانی توام و کنجکاوی و ماچراجو بودن مرتب در داستانهای ما تکرار میشوند.
به صورت مشابهی بسیاری از راه حلهای مشکلات ما در زندگی مدرن قبلا توسط فیلسوفها مطرح شدهاند. این تیزهوشی ما باید باشد که این جملات قدیمی را استحراج کنیم و در زندگی خود به کار بگیریم
فلسفه به خصوص فلسفه عملی، برخلاف تصور برخی؛ مشتی گزارههای موهوم یا دشوار نیست و واقعا میتواند کاربردی باشد:
1. این مهم نیست که چه چیزی برایت اتفاق میافتد، بلکه مهم این است که چگونه به آن واکنش نشان میدهی.
اپیکتِتوس – فیلسوف رواقی یونانی و نویسنده کتاب “دستورات” – زیست در قرن اول میلادی
اپیکتِتوس در این جمله به اهمیت کنترل بر احساسات و واکنشهای ما در برابر وقایع زندگی اشاره میکند. او معتقد است که وقایع زندگی اغلب خارج از کنترل ما هستند، اما نحوه واکنش ما به آنها کاملاً در اختیار خودمان است. این دیدگاه نشاندهنده فلسفه رواقیگری است که بر پذیرش واقعیتها و تمرکز بر واکنشهای درونی تأکید دارد.
2. آزادی تنها هدف ارزشمند در زندگی است. این آزادی با نادیده گرفتن چیزهایی که خارج از کنترل ما هستند، به دست میآید.
اپیکتِتوس – فیلسوف رواقی یونانی و نویسنده کتاب “دستورات” – زیست در قرن اول میلادی
اپیکتِتوس آزادی را به عنوان هدف نهایی زندگی معرفی میکند، اما این آزادی را نه در کنترل دیگران یا شرایط خارجی، بلکه در رهایی از وابستگیها و تمرکز بر چیزهایی که تحت کنترل خودمان هستند، میداند.
3. اجازه نده آینده تو را نگران کند. اگر لازم باشد، با همان سلاحهای عقلانی که امروز تو را در برابر حال مسلح کردهاند، با آن روبرو خواهی شد.
مارکوس اورِلیوس – امپراتور و فیلسوف رومی، نویسنده کتاب “تأملات” – زیست در قرن دوم میلادی
مارکوس اورِلیوس در این جمله به این نکته اشاره میکند که نگرانی از آینده تنها باعث از بین رفتن آرامش در حال حاضر میشود. او معتقد است که به جای غرق شدن در نگرانیهای بیهوده، باید به قدرت عقل و منطق خود اعتماد کنیم، همانطور که این قدرتها ما را در مواجهه با چالشهای امروز یاری کردهاند.
4. انتظار بزرگترین مانع برای زندگی است. در انتظار فردا، امروز را از دست میدهی.
سِنِکا – فیلسوف رواقی و مشاور نرون، نویسنده کتاب “نامهها به لوسیلیوس” – زیست در قرن اول میلادی
سِنِکا در این جمله به آسیبهای ناشی از به تعویق انداختن کارها و انتظار برای زمان بهتر اشاره میکند. او میگوید که وقتی همواره در انتظار آینده باشیم، فرصتهای ارزشمند امروز را از دست میدهیم.
5. با نقصهای خود بجنگ، با همسایگانت در صلح باش و بگذار هر سال جدید تو را به فرد بهتری تبدیل کند.
بنجامین فرانکلین – سیاستمدار، دانشمند و نویسنده آمریکایی، یکی از بنیانگذاران ایالات متحده – زیست در قرن هجدهم
بنجامین فرانکلین در این جمله به اهمیت بهبود خود و تلاش برای بهتر شدن اشاره دارد. او توصیه میکند که با ضعفها و نقصهای خود مبارزه کنیم و همزمان با دیگران در صلح و آرامش زندگی کنیم.
6. زمانی که برایت تعیین شده محدود است، و اگر از آن برای آزاد کردن خود استفاده نکنی، از بین میرود و هرگز باز نمیگردد.
مارکوس اورِلیوس – امپراتور و فیلسوف رومی، نویسنده کتاب “تأملات” – زیست در قرن دوم میلادی
مارکوس اورِلیوس در این جمله بر ارزش و اهمیت زمان تأکید میکند. او میگوید که زمان محدود است و اگر از آن برای بهبود خود و رسیدن به آزادی درونی استفاده نکنیم، این زمان از بین میرود و دیگر بازگشتی نخواهد داشت.
7. من آنچه که برایم اتفاق افتاد نیستم، من آن چیزی هستم که تصمیم میگیرم بشوم.
کارل یانگ – روانشناس و رواندرمانگر سوئیسی، بنیانگذار روانشناسی تحلیلی – زیست در قرن بیستم
کارل یانگ در این جمله به اهمیت قدرت انتخاب و تأثیر آن بر شخصیت فرد اشاره میکند. او معتقد است که ما به واسطه وقایع و اتفاقاتی که برایمان رخ میدهد، تعریف نمیشویم، بلکه آنچه ما را تعریف میکند، تصمیمات و انتخابهایی است که میگیریم.
8. هیچ از دست دادنی نباید بیشتر از از دست دادن زمانمان برای ما پشیمانکننده باشد، زیرا این زمان غیرقابل بازیابی است.
زنو اهل سیتیوم – فیلسوف رواقی و بنیانگذار مکتب رواقی، زیست در قرن سوم قبل از میلاد
زنو اهل سیتیوم در این جمله به ارزش بینظیر زمان اشاره میکند. او معتقد است که از دست دادن زمان یکی از بزرگترین خسارتها است، زیرا زمان غیرقابل بازگشت و جبران است.
9. همیشه مرا شگفتزده میکند: ما خودمان را بیشتر از دیگران دوست داریم، اما بیشتر به نظر دیگران اهمیت میدهیم تا نظر خودمان.
مارکوس اورِلیوس – امپراتور و فیلسوف رومی، نویسنده کتاب “تأملات” – زیست در قرن دوم میلادی
مارکوس اورِلیوس در این جمله به تناقض درونی انسانها اشاره میکند. او میگوید که اگرچه ما خودمان را بیشتر از دیگران دوست داریم، اما به نظر دیگران بیش از نظر خودمان اهمیت میدهیم.
10. لذتها میتوانند به تنبیه تبدیل شوند زمانی که از حد معینی فراتر بروند.
مارکوس اورِلیوس – امپراتور و فیلسوف رومی، نویسنده کتاب “تأملات” – زیست در قرن دوم میلادی
مارکوس اورِلیوس در این جمله به اعتدال در بهرهبرداری از لذتها تأکید میکند. او میگوید که لذتها وقتی از حد تعادل خارج شوند، میتوانند به زیان و تنبیه تبدیل شوند.
11. انسان جهان را با فتح خود تسخیر میکند.
زنو اهل سیتیوم – فیلسوف رواقی و بنیانگذار مکتب رواقی، زیست در قرن سوم قبل از میلاد
زنو اهل سیتیوم در این جمله بر اهمیت کنترل بر نفس و خودشناسی تأکید میکند. او معتقد است که تسلط بر خود و کنترل بر تمایلات درونی، کلید فتح و پیروزی در جهان است.
12. ذهن خود را کنترل کن وگرنه ذهن تو را کنترل خواهد کرد.
هوراس – شاعر و فیلسوف رومی، یکی از بزرگترین شاعران دوران باستان – زیست در قرن اول قبل از میلاد
هوراس در این جمله به اهمیت تسلط بر افکار و کنترل ذهن اشاره میکند. او معتقد است که اگر نتوانیم ذهن خود را کنترل کنیم، این ذهن است که بر ما مسلط خواهد شد و ما را به سمتی که نمیخواهیم هدایت خواهد کرد.
13. سکوت را به عنوان قانون کلی خود قرار بده؛ یا فقط آنچه ضروری است را بگو و آن هم با کلمات کم.
اپیکتِتوس – فیلسوف رواقی یونانی و نویسنده کتاب “دستورات” – زیست در قرن اول میلادی
اپیکتِتوس در این جمله به اهمیت سکوت و مهار گفتار اشاره میکند. او پیشنهاد میکند که سکوت را به عنوان اصل زندگی خود قرار دهیم و تنها زمانی صحبت کنیم که واقعاً ضروری باشد.
14. انضباط یعنی انتخاب بین آنچه که اکنون میخواهی و آنچه که بیشتر از همه میخواهی.
آبراهام لینکلن – رئیسجمهور شانزدهم ایالات متحده، رهبر جنگ داخلی و مخالف سرسخت بردهداری – زیست در قرن نوزدهم
آبراهام لینکلن در این جمله به اهمیت انضباط و قدرت اراده اشاره میکند. او معتقد است که انضباط یعنی توانایی تصمیمگیری بین خواستههای لحظهای و اهداف بلندمدت.
15. نمیتوانی امیدوار باشی که در زمینههایی که اقدامی نکردهای، پیشرفتی حاصل شود.
اپیکتِتوس – فیلسوف رواقی یونانی و نویسنده کتاب “دستورات” – زیست در قرن اول میلادی
اپیکتِتوس در این جمله به اهمیت عمل و اقدام در دستیابی به پیشرفت و موفقیت اشاره میکند. او معتقد است که تنها با فکر و خیال نمیتوان به موفقیت دست یافت، بلکه باید در عمل نیز تلاش کرد.





