عکس زمین از فضا: تصویری که احساسات شما را برمیانگیزد
وقتی انسانها به فضا میروند یا کاوشگری بیسرنشین عکسی از فاصله بسیار دور از زمین میگیرد و ارسال میکند، سیاره آبیمان، مانند یک جواهر درخشان در تاریکی فضا، با زیبایی خیرهکنندهاش دلفریب است. اگرچه بسیاری از انسانها هرگز فرصت دیدن این منظره شگفتانگیز را از نزدیک نخواهند داشت، اما فضانوردانی که به ماجراجوییهای فضایی پرداختهاند، این تجربه را بهصورت دقیق مستند کردهاند.
یکی از این تصاویر زیبا توسط آل وردِن (Al Worden)، فضانورد ناسا، در سال ۱۹۷۱ گرفته شد. وردِن بهعنوان خلبان ماژول فرماندهی ماموریت آپولو ۱۵ (Apollo 15) بود و در مسیر بازگشت از ماه، با دوربین ۷۰ میلیمتری هاسلبلاد (Hasselblad)، تصویری از زمین هلالیشکل گرفت که توسط نور خورشید روشن شده بود. این هلال ظریف و درخشان در میان تاریکی فضا به زیبایی میدرخشید.
وردِن سه روز از شش روز ماموریت خود را بهتنهایی در مدار ماه گذراند، در حالی که فرمانده ماموریت دیوید اسکات (David Scott) و خلبان ماژول ماهنشین جیمز اروین (James Irwin) در سطح ماه به کاوش پرداختند. در بازگشت از ماه، وردِن اولین راهپیمایی فضایی در فضای عمیق را انجام داد تا فیلمهای علمی و نقشهبرداری را بازیابی کند.
تجربههایی که او در این سفر کسب کرد، به شدت او را تحت تأثیر قرار داد و در سال ۱۹۷۴ اولین مجموعه شعر منتشر شده توسط یک فضانورد را به دنیا معرفی کرد. شعر او با عنوان «دیدگاه» (Perspective) از زیبایی و شکنندگی زمین در برابر تاریکی بیپایان فضا سخن میگوید.
در بخشی از این شعر، وردِن چنین نوشت:
از میان تمامی ستارگان، ماهها و سیارات،
از میان همه آنچه میتوانم ببینم یا تصور کنم،
این زیباترین است؛
تمامی رنگهای جهان
بر یک کره کوچک متمرکز شدهاند؛
و این خانه ما، پناهگاه ماست.
او در خاطرات خود با عنوان Falling to Earth که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد، از احساسات عمیق خود نسبت به زمین و تجربههای خود در ماه سخن گفت. او نوشت: «گاهی به یاد نگاه کوتاه خود به بینهایت در حالی که بهتنهایی در طرف دور ماه بودم، میافتم. سوالاتی برایم باقی ماندهاند که پاسخ آنها در طول عمرم نخواهند آمد. این وظیفه شما خواهد بود که به دنبال پاسخ بگردید.»
او با احساسی عمیق میگوید: «شبهای تابستان به ماه نگاه کنید و به ما فکر کنید. بخشی از ما همیشه آنجا خواهد ماند.»
مطالب مرتبط
