چگونه گوشی خود را با یک گوشی دیگر شارژ کنیم؟ آموزش انتقال شارژ
کلیک کن!
بسیاری از ما در شرایطی قرار گرفتهایم که شارژ باتری گوشیمان در حال تمام شدن است و هیچ پریز برق یا پاوربانکی در دسترس نداریم. شاید تا حالا تصور میکردید که در چنین وضعیتی کاملاً بیدفاع هستید، اما فناوریهای جدید این امکان را فراهم کردهاند تا از گوشی دوستتان به عنوان پاوربانک استفاده کنید. در این پست با هم میبینیم که چطور با استفاده از قابلیتهای مخفی گوشیهای اندرویدی و آیفونهای جدید، میتوان انرژی را از یک دستگاه به دستگاه دیگر منتقل کرد.
فناوری اشتراکگذاری شارژ باتری چیست و چگونه کار میکند
بسیاری از گوشیهای پرچمدار اندرویدی و آیفونهای جدیدتر به قابلیت ویژهای مجهز شدهاند که به آنها اجازه میدهد انرژی باتری خود را با دستگاههای دیگر به اشتراک بگذارند. این فرآیند معمولاً از دو روش انجام میشود: اتصال مستقیم با کابل USB-C یا استفاده از فناوری شارژ بیسیم (Qi).
در روش بیسیم، شما فقط نیاز دارید پشت دو گوشی را به یکدیگر بچسبانید تا جریان الکتریکی به صورت القایی منتقل شود. البته باید توجه داشته باشید که شارژ بیسیم به دلیل هدررفت انرژی، حرارت بیشتری تولید میکند و استفاده مداوم از آن در بلندمدت ممکن است روی سلامت باتری دستگاه فرستنده تأثیر بگذارد.
نکته مهم این است که این ارتباط معمولاً یکطرفه است؛ یعنی شما میتوانید ساعت هوشمند، هندزفری بیسیم یا یک گوشی دیگر را با موبایل خود شارژ کنید، اما کیس هندزفری یا ساعت شما نمیتواند به صورت معکوس گوشی شما را شارژ کند. در ادامه روش فعالسازی این ویژگی را در برندهای مختلف بررسی میکنیم.
آموزش انتقال شارژ در گوشیهای اندرویدی و سامسونگ
در گوشیهای سامسونگ این ویژگی با نام اشتراکگذاری بیسیم شارژ (Wireless PowerShare) شناخته میشود. این قابلیت در پرچمداران سری اس از مدل اس ۱۰ به بعد، سری نوت ۱۰ و ۲۰ و تمامی مدلهای تاشو سری فولد و فلیپ وجود دارد. برای فعالسازی آن کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:
-پنل اعلانها یا همان نوار ابزار بالای صفحه را به پایین بکشید.
-گزینه Wireless PowerShare را پیدا و آن را روشن کنید.
-گوشی را از سمت صفحه روی زمین یا میز بگذارید و دستگاه دوم را دقیقا در مرکز قاب پشتی آن قرار دهید.
در گوشیهای پیکسل گوگل از مدل پیکسل ۵ به بعد نیز این ویژگی با نام اشتراکگذاری باتری (Battery Sharing) در دسترس است. برای روشن کردن آن باید به بخش تنظیمات (Settings) بروید، وارد قسمت باتری (Battery) شوید و گزینه Battery Share را فعال کنید. گوگل امکانات مدیریتی خوبی مانند قطع خودکار شارژ در صورت رسیدن باتری گوشی فرستنده به درصدی خاص یا بالا رفتن دمای دستگاه را نیز در اختیارتان میگذارد.
نحوه انتقال شارژ با سیم در آیفون ۱۵ و مدلهای جدیدتر
اپل در گوشیهای آیفون ۱۵ و مدلهای بعد از آن که به درگاه USB-C مجهز شدهاند، امکان انتقال شارژ به صورت سیمی را فراهم کرده است. در اکوسیستم اپل خبری از انتقال شارژ بیسیم به صورت معکوس نیست و همه چیز از طریق کابل انجام میشود. برای شارژ کردن دستگاههای دیگر با آیفون مراحل زیر ساده است:
-اگر دستگاه مقصد درگاه USB-C دارد، از یک کابل دو سر USB-C استاندارد استفاده کنید.
-اگر دستگاه مقصد آیفونهای قدیمیتر با درگاه لایتنینگ است، کابل USB-C به لایتنینگ را متصل کنید.
-برای شارژ کردن اپل واچ نیز باید کابل شارژ مغناطیسی مخصوص ساعت را که خروجی USB-C دارد به آیفون وصل کنید.
با این اتصال، آیفون شما به طور خودکار دستگاهی را که باتری ضعیفتری دارد یا به عنوان اکسسوری شناخته میشود تشخیص داده و جریان برق را به سمت آن هدایت میکند.
عوارض جانبی و نکاتی که باید قبل از شارژ معکوس بدانید
اگرچه استفاده از این ویژگی در مواقع اضطراری بسیار نجاتبخش است، اما نباید به عنوان روش اصلی و روزانه شارژ از آن استفاده کرد. اولین مسئله، راندمان پایین انتقال انرژی به صورت بیسیم است. بخش زیادی از انرژی باتری گوشی فرستنده در فرآیند القای مغناطیسی به گرما تبدیل میشود. این گرما هم برای گوشی فرستنده و هم برای دستگاه گیرنده مضر است و در صورت تکرار مداوم، سرعت مستهلک شدن باتریها را افزایش میدهد.
علاوه بر این، سرعت انتقال شارژ در حالت بیسیم معکوس بسیار پایین و معمولاً بین ۴.۵ تا ۴.۵ وات است. این مقدار برای شارژ کردن سریع یک گوشی دیگر اصلا مناسب نیست و بیشتر برای رساندن شارژ هندزفری یا ساعت به درصدی قابل قبول جهت استفاده کوتاهمدت کاربرد دارد.
پیشینه تاریخی و تلاشهای اولیه برای تجاریسازی شارژ معکوس
ایده استفاده از تلفن همراه به عنوان منبع انرژی برای سایر وسایل، موضوع جدیدی نیست. اولین بار شرکت هواوی در سال ۲۰۱۸ با معرفی گوشی میت ۲۰ پرو (Mate 20 Pro) قابلیت شارژ بیسیم معکوس را به دنیای پرچمداران معرفی کرد. در آن زمان بسیاری این ویژگی را یک ابزار تبلیغاتی و بدون کاربرد واقعی میدانستند، اما به مرور زمان و با همهگیر شدن گجتهای پوشیدنی مانند هندزفریهای کاملاً بیسیم که کیس آنها از فناوری Qi پشتیبانی میکرد، ارزش واقعی این قابلیت مشخص شد و شرکتهای دیگر مانند سامسونگ و گوگل نیز مجبور به اضافه کردن آن به پرچمداران خود شدند.
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!
مطالب مرتبط
