نوجوانی که با حدود 320 دلار هزینه، عکس‌های زیبایی از زمین گرفت

۲۱ شهریور ۱۳۹۱آخرین بروزرسانی: ۳ تیر ۱۴۰۵
زمان مطالعه یک دقیقه

به این عکس‌ها نگاه کنید:

عکس از زمین

عکس از زمین

عکس‌های زیبایی هستند، این عکس‌ها را ماهواره‌های چندمیلیون‌دلاری ناسا نگرفته‌اند، این عکس‌ها را نوجوانی با یک دوربین 50 دلاری که از eBay خریده بود، گرفته است!

آدام کادورث Adam Cudworth، نوزده ساله است و برای گرفتن این عکس تنها از یک بالن و یک دوربین دست دوم استفاده کرد. تنها سابقه علمی او که یک دانشجوی مهندسی دانشگاه ناتینگهام است، گرفتن نمره A در درس فیزیک است، کل هزینه صرف‌شده در این پروژه شخصی 320 دلار بود.

او تقریبا 40 ساعت در خانه روی این کار وقت گذاشت، آدام درون یک جعبه عایق، یک دوربین ویدئویی کوچک، دو  حسگر دما، دو صفحه خورشیدی، یک GPS، پردازشگر و فرستنده رادیویی و یک دوربین دست دوم کانون A570 قرار داد.

آدام کادورث

این جعبه پنج‌شنبه هفته قبل با یک بالون دومتری به ارتفاع 33 هزار متری صعود کرد، ارتفاعی که سه باربر سقف پرواز هواپیماهای تجارتی است.

وسیله دست‌ساخته آدام در دو و نیم ساعتی که در حال پرواز بود، حدود 32 کیلومتر در لایه استراتوسفر جو طی کرد و عکس‌ها و ویدئوی شگفت‌انگیزی از زمین گرفت.

در این حین مدار الکترونیکی تعبیه شده در جعبه، سرعت، شتاب و ارتفاع مجموعه را مرتب ثبت و اندازه‌گیری می‌کرد.

آدام از طریق GPS و فرستنده رادیویی، حرکت جعبه را رهگیری کرد تا متوجه شود وسیله چه زمانی و در کجا بر سطح زمین می‌نشیند.

سرانجام در ارتفاع بالا پالون پاره شد و با چتر نجات پایین آمد، آدام کیلومترها دورتر از خانه، جعبه را پیدا کرد و به عکس‌های و ویدئوی زیبایی که گرفته شده بود، دست پیدا کرد.

۲۱ شهریور ۱۳۹۱آخرین بروزرسانی: ۳ تیر ۱۴۰۵
زمان مطالعه یک دقیقه

29 دیدگاه

  4. به جان خودم چند ماه پیش منم همچین ایده ای داشتم. اما اینجا اگه بخوام هزینه ای معادل هزینه ای که این دانشجو کرده بکنم صرف نمیکنه هرچند من فقط میخواستم عکس هوایی بگیرم نه عکس از جو زمین.
    این عکسا واقعا شاهکارن

    پاسخ

  5. امیدوارم که حداقل وضعیت شغلی جوانان ایران حل بشه ، اختراعات و .. پیشکش.
    اما این کاری که این دوستمون کردن ، فوق العاده جای تقدیر داره و به قولی با این کارش توجه شرکت های بزرگ رو به خود جلب کرده

    پاسخ

  7. سلام به همه دوستان بنده در شانزده سالگی و حدود سه سال پیش چنین وسیله ای را با امکانات عادی موجود در بازار ساختم و فکر می کنم برای اولین بار بود که در ایران چنین چیزی را ساختم
    نخستین ماهواره دانش آموزی ایران -البرز-ست1 (نزدیک به فضا) توسط بنده ساخته شد ولی هیچ گاه نتوانستم به مسئولان مربوطه بفهمانم که هدفش تحقیقاتی است و اصلا چیست! دریافت مجوز برای چنین کارهایی آن هم برای اولین بار و در این ارتفاع(یعنی سی و سه کیلومتری) تقریبا با گذشت سه سال برایم غیر ممکن شده است. یا جواب نامه ها و رزومه ها و داکیومنت های 50 صفحه اییم را نداده اند و یا اصلا نفهمیده اند چیست! از دوستان اگر کسی می تواند کمکی در تهیه مجوز پروازی بکند ممنون می شوم با من در تماس باشد.
    همچنین برای کسب اطلاعات بیشتر درباره البرزست1 به وبسایت من مراجعه کنید:(صفحه اختصاصی ماهواره)
    http://Www.ali.khorshidi.net/alborzsat.html
    Email: ali{at}khorshidi.net

    خواهش می کنم در مورد ما جوانان ایرانی انقدر زود قضاوت نکنید … شاید همین زود قضاوت کردن هاست که سه سال این پروژه را در دکور خانه ام نگه داشته ام تا خاک بخورد! این انگلیسی ها و آمرکایی ها و اروپایی ها تمام قطعات را سرهم می کنند و آماده می خرند (و البته تمام خبرگزاری های ما با آب و تاب تعریفشان می کنند) اما ما جوانان ایرانی می سازیمشان چون گران تمام می شود و البته عشق داریم!
    منتظر نظراتتان هستم،
    این یک کامنت تبلیغاتی نبود….این یک واقعیت بود….
    در امان خدا
    علی خورشیدی بنام
    طراح و سازنده نخستین ماهواره دانش آموزی ایران
    طراح و سازنده نخستین روبات انسان نمای دانش آموزی ایران

    پاسخ

  9. salam aghaye dr
    ruye linke marbute click mikonam in safhe miad
    با استناد به قانون جرایم رایانه ای
    دسترسۍ به تارنماۍ فراخوانده شده امکان پذیر نمۍ باشد.
    ba in ke …shekan ham daram
    ellat chie?

    پاسخ

  10. نزدیک یک سال پیش همچین کاری رو من و دوستم دیدم. خب به سراغ تهیه بالن رفتیم و دقیقا هیچ مدل خوبی برای بالن در ایران پیدا نکردیم، با یک سری کَلَک و حقه از آمریکا ۳ بالن نظامی-هواشناسی خریداری کردیم( جالب اینکه هزینه ۳ بالن روی هم از هزینه پستش تا اینجا نزدیک خیلی خیلی کمتر شد) که رسیدنش به ایران از طریق یک کشور واسط و پست!!! نزدیک ۴ ماه طول کشید( همه‌ش به خاطر پست نبود، واسطه مشکل داشت!:))
    خب الان سه بالن داریم که از هر راهی می‌ریم یک مشکل جدید هست؛ مثل نوع مجوز، محل اوج دادن و فرود آمدن که حدود ۶۰ تا ۹۰ کیلومتر از هم فاصله دارن؛ که به هیچ ارگانی هم برنخوریم.
    فعلا که نتونستیم؛ اما اگر تونستیم عکس‌هاشو براتون می‌فرستیم. اگر هم کسی مشتاقه بسم الله. اینم یک عکس از بالن در خانه:
    https://s3.amazonaws.com/1pezeshk/My+Balloon.JPG

    پاسخ

  13. هزینه صرف شده برای این پروژه 320 دلار نیست، بلکه فقط هزینه سخت‌افزار اون اینقد شده، باید سالها وقت و هزینه‌ای رو که برای بدست آوردن دانش این کار صرف شده رو هم در نظر داشت

    پاسخ

      1. آره
        من هم اول فکر کردم این مطلب قدیمیه و همونی که هست که چند وقت پیش این کار رو کرده بود
        راستش خیلی ها میگن کاش جوون های خودمون این کار رو بکنن
        یه خورده اگر فکر کنن متوجه میشن که
        نه از نظر مادی توان این کار هست
        و نه جوون های ما در مسیر فکری ایی هستن که در این مورد بخوان عملی انجام بدن
        میگین نه ؟
        خب پس یه سر به کوچه و خیابونها بزنین
        حتما متوجه میشین

        پاسخ

  15. خلاقیت همیشه و در همه کار حرف اول رو می‌زنه. تنها چیزی که در طول برای من سرگرم کننده است، یادگیری از نتایج خلاقیت دیگران است. شاید روزی خلاقیت ما هم گل کرد!

    پاسخ

  17. کار بسیار جالبی کرده، ممنون از مطلب

    ولی این وسط قانونی رو هم شکسته؟ مثلا حریم هوایی؟ استفاده از GPS و ردیابی آنلاین در ایران هم امکان پذریر و یا قانونیه اصلا؟

    پاسخ

    1. مشکل از دیگو است که سرورش مدتی است مشکل پیدا کرده، سیستم امتیازدهی هم کلا مشکل فنی پیدا کرد و باید پلاگین دیگری پیدا کنم.

      پاسخ

  20. چه خوبه که جوونای ایرونی هم اینچنین طرز فکری داشته باشن ، سرهم کردن و اجراش پیشکش ، چون اگر تواناییش هم باشه مطمئنا کمبود امکانات دست و بالش رو میبنده

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تبلیغ متنی
دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]