شاهکارهای طراحی گرافیک؛ نگاهی به خلاقانه‌ترین روجلدهای مجلات در سال ۲۰۱۳

در دنیای امروز، با توجه به فراگیر شدن اینترنت، دسترسی مردم به مطالب رایگان وب‌سایت‌ها، خبرگزاری‌ها و اپلیکیشن‌های متنوع، رقابت نشریات کاغذی با این پدیده‌های نوظهور بسیار دشوار شده است. رسانه‌های دیجیتال با سرعت بالای خود در انتقال اخبار، بخش بزرگی از مخاطبان سنتی مطبوعات را به سمت خود کشانده‌اند و بقای رسانه‌های چاپی را به مخاطره انداخته‌اند. در این میان، سردبیران و مدیران هنری مجلات ناچارند به دنبال راه‌هایی فراتر از ارائه متن‌های ساده باشند تا ارزش مادی و معنوی خرید یک نسخه فیزیکی را برای مخاطب توجیه کنند.

این نشریات معتبر، مقالات طولانی و محتویات عمیقی دارند که نظر مخاطب خاص را جلب می‌کند. این مطالب ژرف را معمولا نمی‌شود در هر جایی پیدا کرد و کاغذی بودن نشریه هم باعث می‌شود حلقه مخاطبان خاص نشریه، سر فرصت بنشینند و مطالب را بخوانند. فراتر از محتوا، خلاقیت بصری و فیزیکی روی جلد مجلات به عنوان اولین نقطه تماس با خریدار، نقشی حیاتی در جلب توجه بازی می‌کند. در این مقاله قصد داریم خلاقانه‌ترین ایده‌های طراحی جلد مجلات جهان در سال ۲۰۱۳ را بررسی کنیم و ببینیم طراحان چگونه از فناوری، متریال‌های خاص و هنرهای تجسمی برای جان بخشیدن به کاغذ استفاده کردند.

💡مختصر و مفید

در سال ۲۰۱۳، نشریات کاغذی برای رقابت با رسانه‌های دیجیتال از طراحی‌های نوآورانه و تعاملی روی جلد خود استفاده کردند. این نوآوری‌ها شامل استفاده از فناوری واقعیت افزوده، برش‌های لیزری دقیق روی کاغذ، جوهرهای حساس به دما و محیط که محو می‌شدند، و متریال‌های خاص مانند ورق‌های فلزی هولوگرافیک بود. هدف از این اقدامات، تبدیل مجله چاپی از یک رسانه صرفاً متنی به یک اثر هنری و فیزیکی ارزشمند بود که مخاطب تمایل به خرید و نگهداری آن داشته باشد.

چالش رسانه‌های کاغذی در عصر دیجیتال و اهمیت هویت بصری

صنعت چاپ و نشر سنتی در دهه‌های اخیر با بحران جدی مخاطب روبرو بوده است. با کاهش تیراژ روزنامه‌ها و مجلات، طراحان گرافیک و مدیران هنری به این نتیجه رسیدند که مجله نباید صرفاً حاملی برای متن باشد، بلکه باید به عنوان یک کالای فیزیکی لوکس یا هنری تعریف شود. خلق تجربه حسی از طریق لمس کاغذ با بافت‌های مختلف، بازی با نور روی جلدهای براق و متالیک، و حتی استفاده از برش‌های فیزیکی، کارهایی است که هیچ صفحه نمایش دیجیتالی قادر به شبیه‌سازی دقیق آن‌ها نیست. این رویکرد، مجله را از حالت یکبار مصرف خارج کرده و به یک اثر هنری کلکسیونی تبدیل می‌کند.

علاوه بر این، درگیر کردن حواس پنج‌گانه مخاطب باعث ماندگاری بیشتر نام برند در ذهن خریداران می‌شود. طراحی جلدی که نیاز به تعامل فیزیکی دارد، مانند باز کردن یک تاخوردگی خاص یا تماشای تغییرات رنگ با گرمای دست، پیوند عاطفی عمیقی میان خواننده و رسانه ایجاد می‌کند. سال ۲۰۱۳ نقطه عطفی در استفاده از این تکنیک‌های تجربی بود که مرزهای طراحی سنتی را جابجا کرد.

برترین و عجیب‌ترین روجلدهای مجلات در سال ۲۰۱۳

در دنیای امروز، با توجه به فراگیر شدن اینترنت، دسترسی مردم به مطالب رایگان وب‌سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و اپلیکیشن‌های خوب، رقابت نشریات کاغذی با این پدیده‌های نو، بسیار دشوار شده است.

اما این نشریات، توانسته‌اند در بسیاری اوقات موقعیت و جایگاه خود را حفظ کنند.

این نشریات معتبر، مقالات طولانی و محتویات عمیقی دارند که نظر مخاطب خاص را جلب می‌کند. این مطالب ژرف را معمولا نمی‌شود در هر جایی پیدا کرد، کاغذی بودن نشریه هم باعث می‌شود، حلقه مخاطبان خاص نشریه، سر فرصت بنشینند و مطالب را بخوانند.

اما این همه کار نیست، نشریات باید بتوانند از نظر پوسته‌ای و رنگ و لعاب هم حرفی برای گفتن داشته باشند.

به همین منظور بسیاری از نشریات کاغذی، در این یک دهه صاحب وب‌سایت‌های پربازدید و اپلیکیشن‌های خوبی شده‌اند، اما آیا در مورد خود مجله کاغذی هم می‌شود، ابتکار و خلاقیت به خرج داد؟ مگر به جز چاپ عکس‌های جذاب و یک سری کارهای گرافیکی که دیگر از فرط تکرار و تقلید، عادی شده‌اند، کار خاص دیگری هم می‌شود انجام داد؟

پاسخ مثبت است!

ما در اینجا به شما ۱۳ نمونه را نشان می‌دهیم، تا ببینید صاحبان نشریات با چه مرارت‌ها و کارهای فوق‌العاده‌ای، روجلدهای شگفت‌انگیزی طراحی می‌کنند که اصلا نمی‌شود به سادگی از کنار آنها گذشت.

۱- استفاده از فناوری واقعیت افزوده در مجله Layar

یک تکنیک جالب برای چندرسانه‌ای کردن یک نشریه کاغذی، ایجاد پلی بین محتویات چاپ شده و محتواهای چندرسانه‌ای سایت مجله است.

برای این کار مجله لایر (Layar) ترتیبی داد تا خوانندگانش به سادگی با گرفتن گوشی موبایل در مقابل روجلد یکی از شماره‌هایش، یک ویدئو را بتوانند به صورت خودکار ببینند.

در اینجا هیچ جادوگری خاصی انجام نشده است، بلکه از فناوری واقعیت افزوده به صورت خاصی استفاده شده است.

ابتدا از فرد سخنران فیلمی گرفته شد، پشت‌زمینه او حال و هوا و بافتی شبیه روجلد اصلی داشت. حالا وقتی گوشی موبایل را جلوی روجلد بگیرید، اپلیکیشن بارکدخوان، به صورت خودکار شما را به سمت ویدئوی اصلی راهنمایی می‌کند.

چون ویدئو با روجلد مشابهت بصری دارد، چنین به نظر می‌رسد که روجلد، یکباره، جان گرفته است و بیرون زده است.

نمونه واقعیت افزوده روی جلد مجله لایر

نحوه کارکرد اپلیکیشن واقعیت افزوده روی جلد

تصور نکنید که کارهایی مثل این، خیلی دشوار هستند، شما هم اگر صاحب یک نشریه کاغذی هستید، می‌توانید به سادگی با ایجاد برچسب‌های رنگی اطلاعاتی این کار را بکنید.

برای مثال اگر امکان چاپ عکس رنگی در یک مقاله ندارید، اگر دوست دارید خوانندگان را به وب‌سایت خاصی هدایت کنید یا اگر می‌خواهید نسخه مشروح یک مقاله را بخوانند، می‌توانید یکی از این برچسب‌ها را در مقاله خود چاپ کنید تا خوانندگان شما با موبایل یا تبلت، به وب‌سایت یا صفحه اینترنتی مورد نظر شما هدایت شوند. پس خواندن پست قدیمی یک پزشک درباره پرچسب‌های اطلاعاتی مایکروسافت را به همه شما توصیه می‌کنم.

۲- روجلد برش‌داده شده لیزری مجله طراحی گرافیک Novum

خب، از مجله‌ای که خودش مرجعی برای طراحان دنیاست، انتظار زیادی می‌رود، به همین خاطر آنها در شماره اکتبر سال ۲۰۱۳، ترتیبی دادند که روجلدی بسیار متفاوت داشته باشند، روجلدی که با دقت با لیزر برش داده شده بود!

طرح برش لیزری پیچیده مجله نوووم

جزئیات برش‌های ظریف لیزری مجله نوووم

نمای نزدیک از کاغذ برش خورده نوووم

بافت سه بعدی ایجاد شده با لیزر روی جلد

نمای نهایی مجله نوووم

۳- مجله Little White Lies و یک روجلد فلزی هولوگرافیک

وقتی موضوع اصلی یک شماره مجله شما، فیلم مرد پولادین (Man of Steel) باشد، آیا بهتر نیست که روجلد شما هم ظاهری فلزی داشته باشد؟!

مجله لیتل وایت لایز (Little White Lies) این کار را در سال ۲۰۱۳ انجام داد و روجلد چاپ شده این مجله یک روجلد فلزی هولوگرافیک بود!

طرح فلزی هولوگرافیک فیلم مرد پولادین

۴- نشریه Modus و روجلدی که پای تخته‌سیاه با گچ درست شده باشد

موضوع اصلی یکی از شماره‌های مجله مودوس (Modus) آموزش و یادگیری بود، به همین خاطر برای پررنگ کردن و تأکید روی این مسئله، این ایده به ذهن تیم نشریه رسید که روجلد را به جای فتوشاپ و برنامه‌های ویرایشگر مشابه، به صورتی سنتی تهیه کنند. برای این کار آنها از یک شرکت طراحی بلژیکی کمک گرفتند، آنها هم با گچ کل روجلد را کشیدند و تحویل نشریه دادند!

طراحی دستی با گچ روی تخته سیاه مجله مودوس

مراحل نوشتن با گچ برای جلد مجله

طراحان در حال کشیدن نقوش گچی

۵- دسته گل مجله Print

مجله پرینت (Print) از دهه ۱۹۴۰ میلادی منتشر می‌شود. در یکی از شماره‌های سال ۲۰۱۳ که برای گرامیداشت ۲۰ طراح برتر دنیا مطالبی داشت، دسته گلی در روجلد مجله چاپ شده بود که وقتی به آن از زوایای مختلف نگاه می‌شد، به نظر می‌رسید که جان می‌گیرد و از مجله بیرون می‌زند!

طراحی سه بعدی دسته گل مجله پرینت

۶- استفاده از توت فرنگی واقعی برای تهیه روجلد مجله Brain

ژاپنی‌ها استاد کارهای عجیب و غریب هستند. بله! من هم مثل شما وقتی این روجلد مجله را دیدم، چیز خاصی دستگیرم نشد اما وقتی ویدئوی مربوط به آن را دیدم، شگفت‌زده شدم! این روجلد با فتوشاپ تهیه نشده است، بلکه از هر نظر واقعی است.

یعنی تیم مجله برین (Brain) آمدند و اتاقی را خالی کردند، و تیتر مورد نظر را روی اتاق نقاشی کردند.

اما این نقاشی هم، یک نقاشی ساده نبود، چون رنگ استفاده شده یک رنگ طبیعی بود: رنگ توت‌فرنگی! آنها مقدار زیادی توت‌فرنگی برداشتند و له کردند و داخل دستگاه‌های افشانه گذاشتند و با استفاده از آن متن مورد نظر را روی دیوار نوشتند و سر آخر از صحنه عکس گرفتند!

مراحل آماده سازی رنگ طبیعی توت فرنگی

پاشش رنگ توت فرنگی روی دیوارهای سفید

ایجاد پرسپکتیو متنی در اتاق

تنظیم زوایای دوربین برای عکاسی نهایی

طرح کلمات روی کف و دیوارهای اتاق

نمای نهایی پرسپکتیو متنی مجله ژاپنی

تصویر نهایی عکاسی شده برای جلد

۷- استفاده پویا از تایپوگرافی در مجله Rivista ایتالیا

این مجله در یکی از شماره‌های سال ۲۰۱۳ که ستاره‌های ایتالیایی NBA را معرفی می‌کرد، از تایپوگرافی به صورت پویا و زیبایی بهره برده بود.

تایپوگرافی پویای بسکتبالیست‌های ایتالیایی

۸- مجله Esquire و استفاده از فضاهای منفی

در شماره مخصوص فیلیپین مجله اسکوایر (Esquire) که در مورد طوفان هایان بود، برای القای حس تنش و بیم، روجلد به این صورت کار شده بود.

طراحی تیره و مینیمال مجله اسکوایر برای طوفان

این روجلد ما را یاد شماره شاخص مجله نیویورکر در مورد حادثه ۱۱ سپتامبر هم می‌اندازد.

جلد خاطره انگیز نیویورکر برای ۱۱ سپتامبر

۹- روجلد به شکل نقشه و برش لیزری داده شده مجله کلمبوس

جلد برشی لیزری به شکل قاره‌ها مجله کلمبوس

۱۰- روجلد مخصوص مجله نیوساینتیست

مقاله اصلی این مجله در یکی از شماره‌ها در مورد خواب و کارهای عجیبی بود که از ما در حین خواب سر می‌زند. طراحی خوبی برای این مقاله انجام شده بود، اما حیف بود که این طراحی خوب به خاطر فضای محدود روجلد محدود شود و روی آن عناوین مجله چاپ شود. به همین خاطر این فکر به صاحبان نشریه رسید که با یک طراحی مناسب کاری کنند که خریدار با ورق زدن، طراحی را در ابعاد بزرگ ببیند.

جلد تاشونده و دو لایه مجله نیوساینتیست

روجلد اصلی، نصفه و نیمه بود و قسمتی از صفحه زیرین را عیان می‌کرد، طوری که خریدار مشتاق می‌شد، بلافاصله مجله را ورق بزند، تا ببیند در زیر آن چه می‌بیند!

۱۱- استفاده از جوهر محوشونده برای تأکید تغییرات اقلیمی در نشریه بیزینس‌ویک

تغییرات اقلیمی باعث خواهند شد که به زودی جزیره کیریباتی (Kiribati) به زیر آب برود. دست‌اندرکاران مجله بیزینس‌ویک (Businessweek) به این فکر افتادند که برای تأکید بر این مسئله و توجه دادن خوانندگان به اهمیت تغییرات اقلیمی، از ترفند جالبی استفاده کنند: تیتری که به تدریج محو و ناپدید می‌شود!

جلد بیزینس‌ویک قبل از ناپدید شدن تیتر

شروع محو شدن کلمات روی جلد مجله

ناپدید شدن کامل تیتر با جوهر حساس

۱۲- روجلد مجله Time Out Lisboa که در دو جهت کار شده بود

انیمیشن حرکت دو جهته جلد تایم اوت لیسبون

۱۳- استفاده از کفش‌های به جا مانده از دوندگان حادثه بمب‌گذاری بوستون برای ایجاد حس همدردی

یکی از بهترین روجلدهای سال ۲۰۱۳ را نشریه بوستون کار کرده بود، صاحبان نشریه کفش‌های به جامانده از دوندگان را پس از انفجار بمب در بوستون جمع کردند و آنها را به این شکل آرایش دادند تا یک قلب در وسط نمودار شود!

طرح قلب با کفش‌های دونده‌های ماراتن بوستون

۱۴- پازل نشریه سینمایی ورایتی

روجلد نشریه ورایتی (Variety) به ظاهر ساده می‌آید:

جلد ساده مجله ورایتی

اما در واقع این نشریه برای یکی از شماره‌های خود دست به ابتکار جالبی زده بود و به جای یک روجلد، چند روجلد طراحی و منتشر کرده بود. بعضی از صورت‌ها نصفه چاپ شده بود و خریداران و خوانندگان تنها وقتی که نشریه‌ها را کنار هم می‌چیدند، می‌توانستند کاور کامل را ببینند!

پازل هماهنگ سه جلد متفاوت ورایتی کنار هم

برای مشاهده جزئیات بیشتر این طرح‌ها می‌توانید به منبع اصلی در وب‌سایت یو د دیزاینر سر بزنید.

تحلیل روان‌شناسی و بازاریابی در طراحی جلدهای تعاملی

طراحی جلد مجلات فراتر از زیبایی‌شناسی محض، ارتباط مستقیمی با علوم اعصاب و بازاریابی حسی دارد. وقتی خریدار با جلدی مواجه می‌شود که نیازمند تعامل فیزیکی است، بخش‌های مربوط به تصمیم‌گیری حرکتی و پاداش در مغز او فعال می‌شوند. برای مثال، ایده‌ی هوشمندانه مجله بیزینس‌ویک در استفاده از جوهر محوشونده، حس تعلیق و کنجکاوی را به شدت تحریک می‌کند. مخاطب با لمس فیزیکی و تماشای محو شدن تدریجی حروف، متوجه عمق فاجعه غرق شدن یک جزیره در اثر تغییرات اقلیمی می‌شود؛ تجربه‌ای که با خواندن یک گزارش متنی خشک هرگز بازسازی نخواهد شد.

این تکنیک‌ها همچنین به شدت بر روی اشتراک‌گذاری‌های ویروسی در شبکه‌های اجتماعی تاثیرگذارند. در سال ۲۰۱۳، تصاویری از چیدمان پازلی مجله ورایتی یا ویدئوهای کارکرد واقعیت افزوده مجله لایر به سرعت در توییتر و فیس‌بوک دست به دست شدند. این امر نشان می‌دهد که خلاقیت روی کاغذ می‌تواند مرزهای رسانه فیزیکی را شکسته و به صورت دیجیتال نیز ترافیک و فروش بالایی برای نشریات به ارمغان آورد.

فناوری‌های نوین چاپ و متریال‌های غیرمعمول در خدمت هنر

توسعه ابزارهای صنعتی در دهه گذشته، دست طراحان گرافیک را برای استفاده از تکنولوژی‌های پیچیده چاپ باز گذاشته است. استفاده از برش لیزری در مجله نوووم یا کلمبوس، نیازمند محاسبات دقیق مهندسی کاغذ بود تا ساختار جلد در حین حمل‌ونقل و توزیع دچار پارگی نشود. این فرآیند صنعتی گران‌قیمت، ارزش افزوده فیزیکی به مجله می‌بخشد که خریدار تمایل دارد آن را به عنوان یک المان دکوراتیو در کتابخانه خود نگهداری کند. این دقیقاً همان نقطه‌ای است که نشریه از حالت یک رسانه خبری موقت به یک کالای کلکسیونی ارتقا می‌یابد.

از سوی دیگر، استفاده از متریال‌های فلزی هولوگرافیک و پوشش‌های UV موضعی در مجله لیتل وایت لایز، به خوبی نشان داد که چگونه بافت فیزیکی می‌تواند مستقیماً با تم اصلی محتوا (در اینجا فیلم مرد پولادین) همخوانی داشته باشد. در جهان امروز که صفحات نمایش تخت و بی‌روح موبایل‌ها همه‌جا را تسخیر کرده‌اند، این نوع از بافت‌های فیزیکی ملموس، تجربه‌ای نایاب و لوکس به شمار می‌روند که مخاطبان وفادار حاضرند برای تجربه آن هزینه‌های بیشتری پرداخت کنند.

جمع‌بندی نهایی

شاهکارهای طراحی جلد مجلات در سال ۲۰۱۳ ثابت کردند که رسانه‌های کاغذی با تکیه بر خلاقیت فیزیکی و تعاملی می‌توانند همچنان جایگاه مستحکمی در سبد فرهنگی جامعه داشته باشند. استفاده از فناوری‌هایی چون واقعیت افزوده، جوهرهای حساس به محیط، برش‌های ظریف لیزری و عکاسی‌های ترکیبی واقعی، نشان داد که کاغذ فراتر از یک بستر متنی، بوم نقاشی بی‌انتهایی برای نوآوری است. این رویکردهای جسورانه نه تنها به حفظ مخاطبان قدیمی کمک کرد، بلکه استانداردهای جدیدی برای بقای رسانه‌های چاپی در عصر هژمونی دیجیتال تعریف نمود.

پرسش‌های متداول

۱. فناوری واقعیت افزوده چگونه روی جلد مجله لایر کار می‌کرد؟
این مجله از یک بارکد پنهان یا الگوی تصویری خاص روی جلد خود استفاده می‌کرد که توسط دوربین گوشی شناسایی می‌شد. کاربران با نصب اپلیکیشن مخصوص لایر و گرفتن دوربین در مقابل جلد، شاهد پخش یک ویدئوی انطباق‌یافته بودند. از آنجا که پس‌زمینه ویدیو دقیقاً مشابه طرح چاپی جلد بود، این تصور به وجود می‌آمد که تصویر ثابت روی کاغذ زنده شده و شروع به حرکت کرده است. این تکنیک پلی موفق میان دنیای چاپ سنتی و محتوای ویدیویی دیجیتال ایجاد کرد.
۲. جوهر محوشونده استفاده شده در مجله بیزینس‌ویک چطور عمل می‌کرد؟
در چاپ این جلد از جوهرهای ترموکرومیک یا حساس به نور استفاده شده بود که در واکنش به دمای دست یا قرار گرفتن در معرض نور محیط تغییر ساختار می‌دادند. با دست زدن به مجله یا قرار دادن آن در محیط روشن، رنگ نوشته‌ها به تدریج ناپدید می‌شد تا استعاره‌ای از غرق شدن جزیره کیریباتی باشد. این تکنیک حسی و تعاملی، تاثیرگذاری پیام زیست‌محیطی مقاله را دوچندان کرد. استفاده از این نوع جوهرها یکی از نوآوری‌های پرهزینه اما بسیار موثر در صنعت چاپ آن سال بود.
۳. طراحی جلد مجله برین با توت فرنگی واقعی چقدر زمان برد؟
آماده‌سازی این پروژه هنری شامل خالی کردن کامل اتاق، طراحی پرسپکتیو حروف روی دیوارها و کف، و له کردن مقادیر زیادی توت‌فرنگی تازه چندین روز به طول انجامید. تیم طراحی ژاپنی مجبور بود حروف را با دستگاه‌های افشاننده به صورت دستی و با دقت هندسی بالا روی سطوح پیاده کند تا در عکس نهایی زاویه دید درستی حاصل شود. این کار به دلیل استفاده از مواد ارگانیک و احتمال خراب شدن رنگ طبیعی، نیازمند سرعت عمل بالایی در مرحله عکاسی نهایی بود. نتیجه کار یک اثر کاملاً فیزیکی و بدون دخالت دستکاری‌های فتوشاپی مرسوم بود.
۴. آیا هزینه‌های چاپ این نوع جلدهای خاص برای نشریات اقتصادی است؟
چاپ جلدهای خاص با برش لیزری، متریال فلزی یا جوهرهای خاص هزینه‌های تولید را به شدت افزایش می‌دهد و معمولاً برای شماره‌های معمولی توجیه اقتصادی ندارد. به همین دلیل، نشریات این ترفندها را برای شماره‌های ویژه، سالگردها یا ویژه‌نامه‌های موضوعی گران‌قیمت نگه می‌دارند. این نسخه‌های خاص به دلیل ارزش کلکسیونی بالاتر، با قیمت بیشتری به فروش می‌رسند و حامیان مالی بزرگی نیز جذب می‌کنند. در نتیجه، سودآوری نهایی و پرستیژ برند ایجاد شده، هزینه‌های اولیه چاپ ویژه را کاملاً جبران می‌کند.
۵. چه چالشی در طراحی جلد چندبخشی و پازلی مجله ورایتی وجود داشت؟
چالش اصلی در طراحی جلد پازلی، تنظیم دقیق خطوط برش و انطباق تصاویر چهره‌ها در نسخه‌های مختلف توزیع شده بود. طراحان باید مطمئن می‌شدند که هر بخش به تنهایی زیبایی خود را دارد و در عین حال در کنار بقیه نسخه‌ها یک کل منسجم را تشکیل می‌دهد. سیستم توزیع نیز باید به گونه‌ای مدیریت می‌شد که خریداران در کیوسک‌های مطبوعاتی به تمام طرح‌ها دسترسی داشته باشند تا بتوانند پازل را تکمیل کنند. این ایده تعاملی جذاب، نرخ خرید همزمان چند نسخه توسط کلکسیونرها را به طرز چشمگیری افزایش داد.
۶. ایده جلد مجله بوستون برای حادثه ماراتن چگونه شکل گرفت؟
پس از بمب‌گذاری دردناک در ماراتن بوستون، تیم هنری مجله تصمیم گرفت از نمادهای واقعی به جای طرح‌های گرافیکی سرد استفاده کند. آن‌ها صدها جفت کفش متعلق به دوندگان واقعی ماراتن آن سال را که در مسیر جا مانده بود جمع‌آوری کردند. با چیدمان دایره‌ای و هنرمندانه این کفش‌ها، تصویر یک قلب بزرگ در مرکز جلد شکل گرفت که نماد اتحاد و همدلی مردم شهر بود. این جلد به یکی از ماندگارترین و تاثیرگذارترین تصاویر مطبوعاتی سال ۲۰۱۳ تبدیل شد و جوایز متعددی کسب کرد.
۷. چرا مجله نیوساینتیست بخشی از جلد خود را کوتاهتر طراحی کرد؟
این طراحی نیم‌صفحه به این دلیل انجام شد تا بخشی از تصویر جذاب صفحه دوم به عنوان پس‌زمینه جلد اول دیده شود. با این ترفند فیزیکی، خریدار ترغیب می‌شد تا مجله را باز کند و تصویر کامل پنهان شده در لایه زیرین را تماشا کند. این بازی بصری ساده اما هوشمندانه، حس کنجکاوی مخاطب را درباره موضوع خواب و رفتارهای مغز تحریک می‌کرد. این ایده نشان داد که گاهی با تغییرات ساده در ابعاد برش کاغذ می‌توان جذابیت‌های تعاملی فوق‌العاده‌ای خلق کرد.
دکتر علیرضا مجیدی
دکتر علیرضا مجیدی
پزشک، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک»
دکتر علیرضا مجیدی، نویسنده و بنیان‌گذار وبلاگ «یک پزشک».
با بیش از ۲۰ سال نویسندگی «ترکیبی» مستمر در زمینهٔ پزشکی، فناوری، سینما، کتاب و فرهنگ.
باشد که با هم متفاوت بیاندیشیم!

15 دیدگاه

  1. تبلیغ moto X در مجله Wierd هر چندکه به خاطر روی جلد نبودن در این دسته قرار نمی گرفت ولی خیلی جالب و نوآورانه بود.

  2. مجله ای که تبلیغ moto X در مجله Wierd هر چندکه به خاطر روی جلد نبودن در این دسته قرار نمی گرفت ولی خیلی جالب و نوآورانه بود.

  3. عالی بود.
    این جمله ” ژاپنی‌ها استفاده کارهای عجیب و غریب هستند” . یه ف و یه ه در آخر معناش رو بلکل عوض کرد. غرض کامنت نوشتن بود نه مرض غلط گرفتن.

  4. ممنون آقای دکتر. خیلی جالب و جذاب بودن…
    توی ایران هم همشهری جوان معمولا قدیمها روجلدهای خوبی میزد. البته این کجا و آن کجا!

    * اون طرح مجله ژاپنی که با توت فرنگی کار کرده بودن واقعا بی‌خود بود!

    1. دوست عزیز کم لطفی نکنید با گفتن بی خود بود
      حداقل بگید اصلا خوشم نیومد
      این مجله ها و آدمایی که توشون کار میکنن خیلیاشون آدمای تاثیرگذارین

    2. ./

      پیرو نظر آقا حمید رضا، منم فکر می کنم یه کمی بی رحمی باشه که اینجوری بگیم.

      این ایده شاید تو بدترین حالت -به نظر شما- بین بقیه حرفی واسه گفتن نداشته باشه، ولی باید به این نکته هم توجه کنیم که اگر هم اینطور باشه، بین سیزده تای برتر سیزدهم شده بیچاره! تیم های ملی هم همین که میران جام جهانی براشون افتخار بزرگیه! اینم همینطور. حالا اینکه برای همین ایده چند نفر-ساعت کار و چقدر هزینه شده بماند. در آوردن این نوشته های سه بعدی بصورت واقعی کار خیلی سخته.

      تازه یه نکته دیگه اینه که ما داستان پشت این ایده رو نمی دونیم. کاری تو این سطح حتما یه دلیل محکم برای خودش داره. نه اینکه “آقا ایندفه حال کردیم مجله مون رو با توت فرنگی رنگی کنیم”.

      1. منم چند وقت پیش‌ها با استفاده آب و تفاله پرتقال و نارنگی و یا هویج دست به اقدام مشابهی برای یک پزشک زدم! نتیجه‌ش شد این:
        http://upload7.ir/images/76935209269696229364.jpg

        * مهم نتیجه کاره دوستان. نمیگم نتیجه کار من قابل مقایسه‌س. اما اون شخصی که مجله رو می‌خره به شخصه باید بتونه اون اثر هنری رو لمس کنه. نه فقط یه تصویر ساده چاپ شده باشه و یه گرافیست قابل (من که گرافیست نیستم! اون کار بلدهاش رو میگم) بتونه با صرف زمان معقول اون رو شبیه‌سازی کنه. تازه با یک تغییر رنگ میشه میو‌ه‌هاش رو هم عوض کرد! من دیگه نخواستم توت فرنگی تکراری بشه! … :)

        1. ./

          شما مثل اینکه حداقل دستی تو کار داری، ولی ما اصلا گرافیست نیستیم که مثال عینی بزنیم :D
          اگه اونجوری باشه که شما میگی اونوقت باید به جز اون چند تا برش لیزری و روجلد فلزی دارن بقیه رو بزاریم کنار. چون یه گرافیست خوب می تونه همه رو پیاده سازی کنه. از اون تخته سیاه (که فوق العاده بود) بگیر تا اون بسکتبالیستا، روجلد دو طرفه، توفان هایان، Esquire و …

    3. ممنون از دقت و جستجوگری شما. :)
      من بیشتر منظورم این بود که زحمتش (که واقعا هم کم نبوده) نمود خارجی نداره (حداقل در یک نگاه گذرا ملموس نیست). کلی هم هزینه شده بابت این همه توت‌فرنگی که اینجوری حروم شدن!
      در مورد سیستم رنگ هم احتمالا منظورشون این بوده که این رنگ یه شماره خاص نداره و همونطور که شما فرمودید در حقیقت مخلوطی (بازه‌ای) از رنگ‌هاست. وگرنه خود مجله رو که CMYK چاپ می‌کنن.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]