کار جالب یک عکاس: پیدا کردن دوباره آدمهای سوژه عکسهایش بعد از 40 سال و عکسبرداری دوباره از آنها
معمولا عکس تنها در یک لحظه ثبت میشود و یک لحظه و یک مکان را برای همیشه منجمد میکند و عکاس دیگر، به فکر سوژههای عکسبرداریاش نیست.
اما یک عکاس آماتور به نام کریس پورسز خلاف این مسیر را رفته است. او در دهه 1970 و 1980، در خیابانهای یکی از شهرهای بریتانیا به نام پیتربورو، عکاسی خیابانی میکرد و از پانکها، پلیسها، دوقلوها، فروشندگان، نوجوانها و عشاق عکس برمیداشت.
اما او بعد از 4 دهه دوباره به آن شهر بازگشت و 7 سال وقت صرف کرد تا دوباره آدمهایی را که از آنها عکس برداشته بود پیدا بکند و از آنها بخواهد که در محل عکس اولیه با همان ژست اولیه ظاهر شوند تا عکس تازهای از آنها بگیرد. تصور کنید که او برای پیدا کردن دوباره آدمها و متقاعد کردن آنها برای همکاری چقدر وقت و انرژی صرف کرده است.
او این عکسها را در در یک کتاب با عنوان «تجدید دیدار» یا Reunions منتشر کرده است.
مرور تعدادی از این عکسها خالی از لطف نیست:
مطالب مرتبط
بینظیر و بدون زمان :)
جدا که قشنگ بود، خیلی از عکس ها هم میشد از کلی نکته در آورد.
ممنون بابت این پست
عالی
اون عکس های چند نفره که بعدا تعدادشون کم شده یعنی اونا دیگه نبودن .چه خوبه قدر تک تک ادمای زندگیمون بدونیم.زمان بی رحم!
خیلی جالب بودن
صبر ایوب
فوق العاده بود
عالی بود .
تو عکس سه تا مونده به آخر چن تاشون نیستن !
مٌردن ینی ؟ :-(
خیلی جالب بود ! ولی واقعا وقت صرف کرده تا پیدا کرده سوژه ها رو .
فوق العاده بود
وای عالی بوووود حس خیلی خوبی داشت
بسیار زیبا
با تشکر از شما که همچین مطالب بی نظیری رو انتخاب میکنید
وبگاه این عکاس
http://www.chrisporsz.com/the-books.html
فقط انگشت اون یارو تو عکس چهارم از آخر
راستی اینجوری عکس میذارید، واسه هر عکس شماره بزنید که اگه خواستیم درباره ش نظر بدیم بدونیم کدومه!
چقدر قشنگ بود،اشک تو چشمام جمع شد
یه پست عالی و جون دار
خیلی عالی بود.
مخصوصاً عکس شیشم، که این شخص بعد از 40 سال هنوز هیچ تغییری توی زندگیش ایجاد نکرده و …
واقعا جالب بود ؛سپاس
چه قدر حس خوبی بهم داد!!!
ولی اون گدایه که بعد از 40 سال هنوز تو همون وضعه، یه خورده ناراحتم کرد.
ای کاش راهی وجود داشت همه عکس های این کتاب رو ببینیم
بی نظیره…مرسی از شما