گنگنام استایل دیگر پربیننده‌ترین ویدئوی یوتیوب نیست

2

شما ممکن است خیلی با ویدئوی معروف گنگنام استایل، احساس سرخوشی و شادی می‌کردید، ممکن است خیلی هم از این ویدئو بیزار بوده باشید و شگفت‌زده بودید که این موسیقی چطور توانسته اینقدر محبوب شود.

از سال ۲۰۱۲ این موسیقی در یوتیوب خیلی مشهور شد و کار به جای رسید که دبیر کل وقت سازمان ملل متحد – بان کی مون- هم در نسخه از ویدئوی آن به ایفای نقش پرداخت.

اما سرانجام نوبت افول این موسیقی هم رسیده است. موسیقی محبوب جدید اثری است به نام See You Again از ویز خلیفا و چارلی پوث که تا زمان نوشته شدن این پست، ۲.۸۹۵ میلیارد بار دیده شده است! این موسیقی در واقع ویدئوکلیپی است برای بزرگذاشت پل واکر فقید ، هنرپیشه مشهور سری فیلم‌های Fast and the Furious.

تبلیغ: دوره آموزش الکترونیکی: پداگوژی، ابزارها و تولید محتوای آموزشی

در سال ۲۰۱۲ زمانی که اثر خواننده کره‌ای -Psy- معروف شد، در چند کشور به سرعت موسیقی شماره یک جدول پاپ شد.

البته خود موسیقی See You Again از سوی رقبایی به شدت تهدید می‌شود. مثل Despacito از لوییس فونسی. این ویدئو تا حالا ۲.۴۸۳ میلیارد بار دیده شده است. آثاری از مارک رانسون و برونو مارس، بیبر هم بیش از دو میلیارد بار دیده شده‌اند و رقبای دیگر هستند.

البته هیچ از یک آثار نوظهور، عملا در بطن جامعه آن فراگیری و پذیرش گنگنام استایل را ندارند، طوری که مثلا در مهمانی‌ها و جشن‌های ازدواج پخش بشوند.

و البته باید در نظر داشته باشیم که به گمان من هیچ کدام از این موسیقی‌های نوظهور کنونی با تعداد پخش میلیاردی، خاطره‌انگیزی، سبک اجرای قوی و ترانه‌های قوی ترانه‌های دوست‌داشتنی دهه ۷۰، ۸۰ یا ۹۰ را ندارند.

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
2 نظرات
  1. هادی می گوید

    ” البته باید در نظر داشته باشیم که به گمان من هیچ کدام از این موسیقی‌های نوظهور کنونی با تعداد پخش میلیاردی، خاطره‌انگیزی، سبک اجرای قوی و ترانه‌های قوی ترانه‌های دوست‌داشتنی دهه ۷۰، ۸۰ یا ۹۰ را ندارند”
    کاملا موافقم، حرفی که به خیلی از دوستانم میگم…۷۰% موسیقی های که گوش میدم برایهمین سه دهه س.

  2. pejman می گوید

    میدونید چرا !؟؟! چون دیگه هنر مند کار حسی نمیتونه بکنه … چون اون زمان اینقدر همه چیز ابتدایی بود که تنها پردازنده ذهن هنر مند بود … اینقدر همه کار به مشقت انجام میشد که برای انجام دادن یا ندادنش باید یک عالمه فکر روش میشد … چون اون زمان دکمه آندو وجود نداشت ..
    الان ، اینقدر ابزار ها قوی شده اند که خواه نا خواه یک بخشی از روند رو خودشون انجام میدند … اینقدر پیچیده شده اند که باید با ابزار سر و کله بزنی به جای اینکه به اثر سر و کله بزنی …
    و در نهایت هم فرهنگ مردم .. یکی از مهم ترین عوال رو نباید دست کم گرفت … وقتی فرهنگ به سمتی میره که یک رپ فروشش از یک اثر پر فکر پر کار پر هنر بیشتر میشه … هنر مند برای نون شبش هم که شده میره چیزی رو میسازه که مردم میخواند …
    مردم ، هنرمند ، ابزار ، اقتصاد … این چهار عامل با هم ارتباط عجیب و پیچیده ای دارند که باعث میشن سطح همه چیز روز به روز بیاد پایین تر …

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.