اگر یک غده در ریه ( ندول منفرد) دیده شد، روش پیگیری و تشخیص و درمان چگونه است؟
علت های یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- دانسیته ندولر احاطه شده توسط پارانشیم ریه با اندازهٔ کمتر از cm3 (هرچیزی با اندازه بزرگتر یک توده نامیده میشود).
- اغلب به طور اتفاقی در X-Ray یا CT یافت میشود، ممکن است خوش خیم و بدون علامت یا یک بدخیمی کشنده باشد.
- هدف از بررسیها شناسایی ضایعات خطرناک است در حالیکه از انجام آزمایشات تهاجمی در ضایعات خوشخیم پرهیز میشود.
- احتمال بدخیمی براساس مشخصههای ضایعه و بیمار گذاشته میشود. وجود حتی یک ریسک فاکتور برای سرطان دلیلی برای استفاده از روشهای تهاجمی است.
تشخیص افتراقی یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- گرانولومهای عفونی: TB، هیستوپلالسموزیس، کوکسیدیومایکوزیس
- سرطان اولیهٔ ریه
- آدنوم برونشیال
- نئوپلاسمهای خوشخیم ریه (مانند هامارتوم، لیپوم)
- سرطانهای متاستاتیک
- لنفوم
- AVM
- لنف نود داخل ریوی
- بیماری وگنر
- ندولهای روماتوئیدی
- آمیلوئیوز
- انفارکتوس ریه
- تجمع موکوس
اپیدمیولوژی یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- ریسک فاکتورهای بدخیمی: قطر cm> 2، سن بالای 40 سال، حاشیههای مضرس، غیرکلسیفیه، سیگاریها
- 25% از سرطانهای ریه بصورت یک ندول منفرد تظاهر میکند.
علایم و نشانههای یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- بر اساس تعریف بدون علامت
تشخیص یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- CXR: قطر ضایعه کمتر از cm5: مقایسه با X-Ray قدیمی
- CT: برای نشان دادن مشخصات ندولها، اندازه، ضایعات دیگر و نحوه کلسیفیکاسیون حساستر است.
- برونکوسکوپی (به ندرت تشخیصدهنده است) یا بیوپسی توسط سوزن از طریق پوست
- توراکوتومی: در صورتی که بیوپسی نرمال یا غیرختصاصی میباشد (بیوپسی برای رد سرطان حساسیت کافی ندارد)
- سیتولوژی خلط: در ضایعات مرکزی ممکن است به تشخیص کمک کند.
- یک الگوریتم ممکن برای ارزیابی بیمار
- مرور CXR قبلی اگر در 2 سال اخیر تغییری نداشته باشد نیاز به ارزیابی بیشتری نیست.
- در بیماران بدون ریسک فاکتور بدخیمی هر 4 تا 6 هفته بمدت 3 ماه و سپس هر 6 ماه بمدت 2 سال CT/CXR انجام شود. در صورت مشاهدهٔ هر نوع رشد، رزکسیون
- بیماران با خطر متوسط با بالا یک CT پایه گرفته شود. سپس بیوپسی توسط سوزن یا توراکوتومی برای برداشتن ضایعه.
درمان یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- اگر هیچ ریسک فاکتوری وجود نداشته باشد تحت نظر گرفتن قابل قبول است و اگر ضایعه هر نوع تغییری پیدا کند ارزیابی تهاجمی اندیکاسیون دارد.
- برداشت ندول زمانی اندیکاسیون دارد که ضایعه غیرکلسیفیه، رشد سریع، مرفولوژی مشکوک یا اندازهٔ بزرگ داشته باشد و بیمار شریاط جراحی را داشته باشد به هر حال بپوسی سوزنی یا برونکوسکوپی باید در ابتدا انجام شود. (سرطان را رد نمیکند)
- روشهای برداشت جراحی:
- جراحی توراکوسکوپیک به وسیلهٔ ویدئو. (VATS): برای ضایعات محیطی بخوبی توراکوتومی باز میباشد و در زمان لزوم میتوان آنرا به توراکوتومی باز گسترش داد.
- مینی توراکوتومی.
- توراکوتومی: امکان بررسی غدد لنفاوی و مدیاستن را فراهم میکند.
- آستانه جراحی باید پایین باشد- یک ضایعه بدخیم میتواند کشنده باشد و جراحی در بیمارانی که کاندید مناسب جراحی هستند نسبتاً خوشخیم است.
پیش آگهی/ سیر بیماری یک غده در ریه ( ندول منفرد)
- ندولهای بدخیم در مقابل خوش خیم
- سن زیر 35 سال ………………………….. 2% بدخیمی
زیر 35-45 ……………………………. 15-30% بدخیمی
بالای 45 سال ………………………… بیش از 50% بدخیمی
- اندازه
کوچکتر از 1 cm…………………. 90% خوشخیم
بزرگتر از 2 cm ……………………. 70% بدخیم
- پایداری یا ثبات: ضایعات موجود کم در طی 2 سال گذشته تغییر نداشتهاند احتمالاً خوشخیماند.
- کلسیفیکاسیون: کلسیفیکاسیونها با احتمال بیشتری خوشخیم هستند مخصوصا اگر dense با محور مرکزی یا نمای صفحهای یا نقطهای داشته باشد.
- در سرطانهایی که بصورت ندول منفرد تظاهر میکنند بقای 5 ساله 50% است (در مقابل 10% بقا در همهٔ سرطانها)
مطالب مرتبط
