مکانیسم‌های دفاعی روان انسان در برابر استرس

مکانیسم‌های دفاعی

کنش نمایی (acting out)

فرد مواجهه با تعارض‌های هیجانی یا عوالم استرس‌زای درونی با بیرونی، بیشتر با عمل برخورد می‌کند و سعی در اندیشه و تامل نمی‌کند.

نوع دوستی (altruism)


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)

فرد در مواجهه با تعارض‌های هیجانی یا عوامل استرس‌زای درونی یا بیرونی با از خودگذشتگی سعی می‌کند نیازهای دیگران را برآورده سازد.

نوع دوستی گونه‌ای واکنش‌سازی است که فرد با مشاهده تامین نیازهای دیگران ارضا می‌شود.

پیش بینی (anticipation)

فرد در برخورد با تعارض‌های هیجانی یا عوامل استرس‌زا، واکنش‌های هیجانی ناشی از رویدادهای احتمالی را پیش‌بینی می‌کند و پاسخ و راه‌حل‌های جایگزین و واقع‌گرایانه را در نظر می‌گیرد.

تجزیه (dissociation)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا در فعالیت‌های هوشیاری، حافظه و ادراک خود یا محیط یا رفتار حسی حرکتی گسست ایجاد می‌کند.

شوخ طبعی (humor)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا بر جوانب طنزآمیز و مضحک تعارض یا عامل استرس‌زا تاکید می‌کند.

انکار (denial)

فرد در مواجهه با تعارض‌های هیجانی یا عوامل استرس‌زا از پذیرش جنبه‌های دردناک واقعیت‌های بیرونی یا تجارب ذهنی که برای دیگران آشکار است، خودداری می‌کند.

توجیه عقلی (intellectualization)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا بیش از حد از تفکر انتزاعی استفاده می‌کند تا احساسات ناراحت کننده را کنترل یا محدود کند.

جابجایی (displacement)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، احساس یا پاسخ خود را از یک موضوع به موضوع کم‌خطر دیگری جابجا می‌کند.

جداسازی عاطفه (isolation of affect)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا تفکر را از احساساتی که در اصل به آن‌ها مرتبط بوده، جدا می‌کند و احساسات ناراحت کننده آن تفکر را از دست می‌دهد.

همه‌توانی (omnipotence)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا به گونه‌ای عمل می‌کند که گویی از نیروها و توانمندی‌های خاصی برخوردار بوده و برتر از دیگران است.

دلیل‌تراشی (rationalization)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استارس‌زا، انگیزه‌های واقعی افکار، اعمال یا احساسات خود را با توجیه‌های نادرست پنهان می‌کند.

واپس‌زنی (repression)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، امیال و افکار ناراحت کننده را به ناخودآگاه می‌فرستد.

دونیم‌سازی (splitting)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، حالت‌های عاطفی متضاد را همزمان بروز نمی‌دهد، یعنی در مورد خود یا دیگران یا فقط عاشقانه، قوی و شایسته فکر می‌کند یا نفرت‌انگیز، بد، و بی‌ارزش

واکنش‌سازی (reaction formation)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، رفتار، افکار یا احساساتی را بروز می‌دهد که متضاد با رفتار، افکار یا احساسات واقعی او می‌باشد.

این فرد رفتار، افکار یا احساسات واقعی خود را با مکانیسم واپس‌زنی (repression) به ناخودآگاه می‌فرستد.

سرکوب (suppression)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، به عمد از فکر کردن در مورد مشکلات، امیال، احساسات یا تجارب ناراحت کننده خودداری می‌کند.

فرافکنی (Projection)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، احساسات، تکانه‌ها یا افکار غیرقابل قبول خود را به غلط به دیگران نسبت می‌دهد.

همانند سازی فرافکنانه (projective identification)

فرد در مواجهه با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، احساسات، تکانه‌ها یا افکار نامقبول خود را به غلط به دیگران نسبت می‌دهد ولی بر خلاف فرافکنی ساده آنچه را که فرافکنی کرده به طور کامل انکار نمی‌کند و آن‌ها را واکنش‌هایی موجه در برابر فرد دیگر می‌داند.

والایش (sublimation)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، احساسات و تکانه‌های غیرقابل قبول را به رفتارهای قابل قبول اجتماعی تبدیل می‌کند مانند روی آوردن به ورزش بوکس برای تخلیه تکانه‌های خشم.

ابطال (undoing)

فرد در برخورد با تعارض هیجانی یا عوامل استرس‌زا، در گفتار و رفتار خود افکار، احساسات و اعمال غیرقابل قبول را به صورت سمبولیک خنثی و اصلاح می‌کند.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.