تومور غده هیپوفیز چیست و چه علائم و نشانه‌هایی دارد؟ راه‌های تشخیص و درمان

چه بیماری‌های دیگری شبیه تومور غده هیپوفیز هستند؟

  • کارسینوم
  • کرانیوفارنژیوم
  • مننژیوم
  • تومور سلول زایا
  • کوردوما
  • گلیوما
  • تومورهای متاستاتیک
  • شرایط التهابی (مثل، سارکوئیدوز، هیستوسیتوز)
  • آنوریسم بزرگ
  • کیست بن‌بست راتکه
  • سندرم زین خالی

چگونگی ایجاد و علت‌های تومور غده هیپوفیز

  • آدنوم‌های غده هیپوفیز تقریباً همیشه خوش‌خیم هستند.
  • %۱۰-۱۵ نئوپلاسم‌های داخل جمجمه‌ای را شامل می‌شوند.
  • تومورها ممکن است ترشحی (%۷۵) یا غیرترشحی (%۲۵) برای پرولاکتین باشند.
  • ممکن است از یک فرایند نئوپلاستیک داخل هیپوفیزی یا از طریق تحریک تروفیک زیاد به‌وسیله هیپوتالاموس ناشی شود.
  • تومورها به طور وسیع به میکروآدنوم‌ها (کمتر از cm1) و ماکروآدنوم‌ها (بیشتر از cm1) تقسیم می‌شوند.
  • شایع‌ترین نوع بافت‌شناختی آدنوم کروموفوب است.

علایم و نشانه‌های بالینی تومور غده هیپوفیز

  • علایم تظاهرکننده ناشی از تظاهرات اندوکرین زیادی هورمون (آمنوره، گالاکتوره، آکرومگالی، بیماری کوشینگ، هیپرتیروئیدی ثانویه) و کمبود هورمونی (در موارد آدنوم‌های کروموفوب منجر به پان هیپوپیتوئیتاریسم) یا فشار بر روی کیاسمای بینایی (نقایص میدان بینایی و سردرد) هستند.
  • به‌ندرت، آپوپلکسی هیپوفیز (انفارکتوس) ممکن است ایجاد شود که سبب پان‌هیپوپیتوئیتاریسم و کوری می‌شود.

چگونه بیماری تومور غده هیپوفیز را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی


خرید کتاب با ۱۰٪ تخفیف(همه کتاب‌ها)
  • MRI ممکن است یک تودهٔ زینی با امکان گسترش فوق‌زینی و انحراف ساقهٔ غده هیپوفیز را نشان دهد.
  • MRI تنها ۷۰% میکروآدنوم‌ها را شناسایی می‌کند.
  • ماکروآدنوم‌ها ممکن است بزرگی منتشر زین ترکی و یا تخریب آن را به همراه داشته باشند.
  • ارزیابی اندوکرین آغازین شامل سطوح پرولاکتین، هورمون رشد، ACTH، LH، FSH، TSH و تیروکسین، کورتیزول، فاکتور رشد شبه انسولین – ۱ (IGF-1)، تستوسترون و استرادیول است.

راه‌های درمان تومور غده هیپوفیز

  • فارماکوتراپی گیرنده/ هورمون (مثل آگونیست‌های دوپامین، آنالوگ‌های سوماتوستاتین) درمان اولیه است.
  • پرولاکتینوماها به وسیله آگونیست‌های دوپامینرژیک (مثل کابرگولین، پرگولید، بروموکرپتین) درمان می‌شوند.
  • برداشت جراحی برای تومورهایی که تهدیدکنندهٔ مسیرهای بینایی هستند نگه داشته می‌شود. بسیاری از این موارد از طریق ترانس اسفنوئید مورد جراحی قرار گیرند.
  • رادیوتراپی برای آدنوم‌های مقاوم یا راجعه
  • جایگزینی هورمونی برای کمبودهای هورمون و کم‌کاری هیپوفیز

پیش‌آگهی/ عوارض

  • بیشتر موارد منجر به بقاء طولانی‌مدت و یا درمان قطعی می‌شود.
  • رمیسیون با آگونیست‌های دوپامینی تنها در ۱۰۰-۷۰% پرولاکتینوماها رخ می‌دهد.
  • رمیسیون بعد از جراحی برای آکرومگالی یا بیماری کوشینگ ثانویه به آدنوماها، ۹۰-۸۰% است.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.