گلیوما چیست و چه علائم و نشانه‌هایی دارد؟ راه‌های تشخیص و درمان

چه بیماری‌های دیگری شبیه گلیوما هستند؟

  • مدولوبلاستوم
  • مننژیوم
  • تومورهای متاستاتیک
  • آبسه مغزی
  • لنفوم CNS
  • عفونت‌های غیرمعمول (مانند توکسوپلاسموز)
  • بیماری‌های دمیلینه‌کننده (MS تومورال)

چگونگی ایجاد و علت‌های گلیوما

  • یک تومور مهاجم متشکل از سلول‌های گلیال که ممکن است دارای رشد بطئی و کند بوده و یا به‌شدت بدخیم باشد.
  • تومورها از آستروسیت‌ها (آستروستیوم، گلیوبلاستوما مولتی فورم)، الگودندروسیت‌ها (الیگودندروگلیوما) یا نورواکتودرم (مدولوبلاستوم) منشأ می‌گیرند.
  • گلیوماها به وسیله سلولاریتی و درجهٔ بدخیمی درجه‌بندی می‌شوند:
  • درجه I: آستروستیوم سلول بزرگ ساب اپاندیمال، آستروستیوم پیلوسیتی
  • درجه II: اپاندیوم، آستروستیوم مننژ، الیگوندروگلیوم، نوروسیتوم مرکزی
  • درجه III: آستروستیوم آناپلاستیک، الیگودندروگلیوم آناپلاستیک، اپاندیموم آناپلاستیک
  • درجه IV: گلیوبلاستوم مولتی‌فورم، الیگودندروگلیوم آناپلاستیک/ گلیوبلاستوم مولتی‌فورم
  • گلیوبلاستوما با درجه پایین ممکن است در یک درجه بدخیمی بالا یا پایین‌تر عود نماید.
  • اکثر تومورهای بدخیم اولیه مغزی از موتوسیون‌های ژنتیکی denovo ناشی می‌شوند.
  • گلیوبلاستوما مولتی‌فورم شایع‌ترین تومور اولیه مغز است.

علایم و نشانه‌های بالینی گلیوما

  • تظاهر بالینی بستگی به محل و سرعت رشد تومور دارد.
  • تومورهای با درجه پایین معمولاً با تشنج تظاهر می‌کنند.
  • تومورهای با درجهٔ بالا اغلب با سردرد، گیجی، نشانه‌های عصبی فوکال (مثل ضعف بازو یا پا) با یا بدون تشنج تظاهر می‌کنند.
  • هرچه تومور بدخیم‌تر باشد، سرعت از بین رفتن اعمال نورولوژیک بیشتر است.
  • تهوع/ استفراغ
  • لتارژی

چگونه بیماری گلیوما را تشخیص بدهیم؟ روند و شیوه بررسی

  • شرح حال و معاینه فیزیکی نورولوژیک دقیق
  • CT اسکن سر با و بدون کنتراست بیشتر موارد را شناسایی می‌کند.
  • MRI سر با و بدون گادولینیوم، بهترین روش تصویربرداری جهت تعیین محل و وسعت تومور است.
  • تصویربرداری توده‌های ارتشاحی، حاشیه‌های با وضوح کمتر، ادم و اثر توده‌ای را نشان می‌دهد.
  • تشخیص پاتولوژیک برای درجه‌بندی بر اساس درجهٔ سلولاریتی و پلئومورفیسم صورت می‌گیرد.
  • هتروژنی در داخل تومور شایع است.
  • آستروسایتوما معمولاً با رنگ‌آمیزی ایمنی برای پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال مثبت می‌شوند.
  • اشکال تشخیصی گلیوبلاستوما مولتی‌فورم شامل پرولیفراسیون عروقی یا نکروز انعقادی است.

راه‌های درمان گلیوما

  • استروئیدها باید در همهٔ موارد به منظور کاهش ادم اطراف تومور به کار رود.
  • درمان ضد تشنجی
  • بیوپسی استریوتاکسیک یا جراحی باز در صورت امکان؛ برداشت بیشتر و حداکثر ممکن است بقا بیشتری را اعطا کند.
  • رادیوتراپی ممکن است برای تومورهای درجه III و IV و احتمالاً II مفید باشد.
  • به‌دنبال برداشتن تومور، تومورهای درجه I و II غالباً نیاز به رادیوتراپی ندارند.
  • کموتراپی برای الیگودندروگلیومای آناپلاستیک استفاده می‌شود و ممکن است سود نسبتاً کمی برای بقا در دیگر انواع تومورها داشته باشد.

پیش‌آگهی/ عوارض

  • مهم‌ترین متغیرهای پروگنوستیک عبارتند از: سن در زمان تشخیص، هیستولوژی تومور، کفایت برداشت جراحی و وضعیت عملکردی
  • بقا به درجه تومور بستگی دارد:
  • درجه I: بیش از ۲۰ سال
  • درجه II: بیش از ۱۰ سال
  • درجه III: کمتر از ۵ سال
  • درجه IV: کمتر از ۳ سال
  • درمان رادیوتراپی ممکن است به وسیلهٔ نکروز ناشی از رادیوتراپی بافت‌های مغزی اطراف تومور عارضه‌دار شود.
  • دمانس به دنبال رادیوتراپی شایع است.
  • کموتراپی اغلب با عوارض جانبی سیستمیک همراه است.

گلیوماها به‌ندرت به وسیلهٔ جراحی تنها درمان می‌شوند به جز تومورهای درجه I.

دیدگاه خود را با ما اشتراک بگذارید:

ایمیل شما نزد ما محفوظ است و از آن تنها برای پاسخگویی احتمالی استفاده می‌شود و در سایت درج نخواهد شد.
نوشتن نام و ایمیل ضروری است. اما لازم نیست که کادر نشانی وب‌سایت پر شود.
لطفا تنها در مورد همین نوشته اظهار نظر بفرمایید و اگر درخواست و فرمایش دیگری دارید، از طریق فرم تماس مطرح کنید.