این عکسها نشان میدهند که پشتکار یا گذر زمان، به تدریج کارهای عجیبی میکنند
جلوی گذشت زمان را نمیتوان گرفت. چه زندگیتان در شادی سپری شود و چه در رخوت و تکرار یا غم، زمان میگذرد و ناگزیر آثاری به بار میآورد.
از سوی دیگر برخی روندهای تکراری که فکر نمیکنیم بتوانند هیچ اثری روی امورات به ظاهر مستحکم و خدشهناپذیر داشته باشند، به تدریج کار خودشان را میکنند.
در این پست با هم عکسهایی را میبینیم که تاییدکننده همین امر هستند:
چکیده آب در طی 700 سال از سقف این قطلعه ایتالیایی، حفرههایی بر روی سنگهای زیرین ایجاد کرده است:
زمانی یک بلوک آجری بود، اما حالا جریان آب صاف و صیقلیاش کرده:
اثر پنجه کشیدنهای مکرر این سگ بر روی در خودرو:
حلقههای زنجیر فلزی در گذر زمان به مانند چوب در آستانه فروپاشی شدهاند:
این تایر خودرو را طوری ساختهاند که وقتی ضخامتش کم میشود، عبارت لزوم تعویض لاستیک خودرو، بر روی آن دیده شود:
صاحب این تلویزیون قدیمی، زیاد Pac-Man بازی میکرد. جنس نمایشگرهای قدیمی هم طوری بود که این طور عوارض و نقشبستنها را بر روی آنها ممکن میکرد:
فرسوده شدن پلاک این شرکت، آن را شبیه لوگوهای به سبک هوی متال کرده است:
تلاش 40 ساله طبیعت برای بلعیدن یک خودروی رها شده:
فرش و سنگفرش در هم ادغام شدهاند:
سوییچ یک تراکتور قدیمی:
پسورد را حدس بزنید!
تفاوت یک سوزن خیاطی نو و 4 ماه کار کرده:
درختی که علامت راهنمایی کنار جاده را بلعیده است:
لایههای رنگ دیوار یک کارخانه تولید خودرو در دیترویت:
رسوبات داخل یک لوله آب قدیمی:
اثر 50 سال برخورد زنگ به قسمت بالاییاش:
چند سال هم زدن با این قاشق، نوکاش را فرسوده کرده؟
نه! بیشتر مردم «کار واش» نمیخواهند!
فرسودگی محافظ کیبورد، به ویژه در قسمتهایی پراستفاده:
عروسک تدی خرس محبوب و آن یکی که کمتر استفاده شده!
فرسایش تدریجی:
اثر دست و نور بر دو قسمت یک کاغذ با هم مقایسه کنید. قسمتی که زیر چسب است و قسمت رها:
پلکان چوبی یک آسیاب بادی قرن هفدهمی:
کف سنگی تمیز در مقایسه با کفی با جرم و کثیفی 12 ساله
جای پای فروشنده در عرض 10 سال:
هر دو یک کتابند! یکی زیاد استفاده شده یا مورد استفاده یک بچه درسخوان بوده!
قدمهای مردم به تدریج جای پا بر روی این تختهسنگ در ترکیه را توسعه داده و گرد و مدور کردهاند:
تخته برش نان:
کوله پشتی 4 سال استفاده شده در مقایسه با یک عدد کوله پشتی نو از همان نوع و برند:
اثر تسمه تاب بر روی شاخه درخت:
پلههای برج پیزا:
مطالب مرتبط
خیلی جالب بود این نشون میده که صبر کردن واقعا نتیجه شگفت انگیزی داره
در آزمایشگاه که کار میکردم، خیلی وقتا فراموش میکردم که شیر مخزن بسته باشه، شارژر رو با خودم ببرم، داده ها رو همراه خودم ببرم و یا یه سری چیزمیزای الکتریکی رو تنظیم کنم. وقتایی هم که یادم نمیرفت و انجام میدادم، تمام طول شب استرس داشتم که نکنه مثلا پمپ رو روشن کردم. خلاصه. یه لیست شامل 9 قدم برای خروج از آزمایشگاه درست کرده بودم و هرروز بهش نگاه میکردم و نه استرس الکی داشتم و نه چیزی جامیموند. به تازگی بعد از دو سال رفتم آزمایشگاه، نوشته ها در اثر آفتاب به شدت تار شده بود و یه رنگ خیلی ضعیفی داشت. الان اینا رو دیدم یاد اون افتادم.
خیلی زیبا بود