درمان تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی چگونه صورت می‌گیرد؟

0

تهوع و استفراغ شاید ترسناک‌ترین عارضه ناشی از شیمی درمانی باشد. این عارضه در بیماران جوان و زنان شایع‌تر است. سابقه مصرف زیاد الکل با کاهش ریسک همراه است.

طبقه‌بندی: به ۳ گروه زیر تقسیم می‌شوند:

۱- حاد: در طی ۲۴ ساعت اول شیمی درمانی رخ می‌دهد.

۲- تأخیری: ۵-۲ روز پس از آغاز شیمی درمانی، اتفاق می‌افتد.

٣- پیش از انجام شیمی درمانی: بیمارانی که سابقه تهوع و استفراغ در شیمی درمانی قبلی را دارند یا از سطوح بالای اضطراب رنج می‌برند، ممکن است قبل از شروع شیمی درمانی دچار این عارضه بشوند.

درمان: بهترین Approach درمانی، پیشگیری است.

براساس شدت تهوع و استفراغ رژیم‌های درمانی زیر به کار برده می‌شوند:

١- تهوع و استفراغ شدید: آنتاگونیست رسپتور نوروکینین-۱ (۱-NK) مثل Aprepitant یا Fosaprepitant به همراه آنتاگونیست رسپتور ۵HT3 سروتونین و دگزامتازون.

۲- تهوع و استفراغ متوسط: آنتاگونیست رسپتور SHT3 به همراه دگزامتازون

۳- در موارد تهوع و استفراغ تأخیری، بهترین درمان، دگزامتازون است. الانزاپین هم برای پیشگیری از تهوع حاد و تأخیری به کار برده می‌شود.

۴- تهوع و استفراغ قبل از شیمی درمانی به خوبی به بنزودیازپین‌ها قبل از شیمی درمانی پاسخ می‌دهد.


 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.