علت خونریزی گوارشی تحتانی چطور تشخیص داده میشود؟
۱- در بیماران با هماتوشزی که وضعیت همودینامیک آنها Unstable است، اولین اقدام آندوسکوپی فوقانی است تا خونریزی گوارشی فوقانی در آنها Rule Out شود.
۲- در اکثر بیماران مبتلا به خونریزی گوارشی تحتانی، کولونوسکوپی بعد از تجویز محلول لاواژ خوراکی، روش انتخابی است؛ مگر آنکه خونریزی Massive باشد که در این شرایط آنژیوگرافی توصیه میگردد. در بیشتر موارد CT آنژیوگرافی نسبت به آنژیوگرافی برتری دارد، چرا که میتوان محل خونریزی فعال را مشخص نمود.
۳- در بیمارانی که وضعیت همودینامیک آنها Stable است:
الف) اگر بیمار کمتر از ۴۰ سال داشته باشد و خونریزی خفیف باشد، سیگموئیدوسکوپی Flexible انجام میشود. البته در افراد کمتر از ۴۰ سال هم در صورت وجود سابقه خانوادگی کانسر کولون، آنمی فقر آهن یا خونریزی زیاد باید کولونوسکوپی صورت پذیرد.
ب) اگر سن بیمار ۴۰ سال و بیشتر باشد باید کولونوسکوپی صورت پذیرد.
۴- اگر با وجود کولونوسکوپی منبع خونریزی یافت نگردید میتوان از اسکن گلبولهای قرمز نشان دار شده با 9mTC یا CT آنژیوگرافی کمک گرفت که «CT آنژیوگرافی» بهتر است.
۵- در خونریزیهای فعال دستگاه گوارش تحتانی، آنژیوگرافی علاوه بر مشخص کردن محل خونریزی (نشت ماده حاجب از عروق به داخل روده)، امکان درمان با آمبولیزاسیون را فراهم میکند.
مطالب مرتبط
