اول تصور می‌شد که این وسایل الکترونیک آینده خوبی دارند و بسیار محبوب می‌شوند، اما عمرشان خیلی کوتاه بود و زود فراموش شدند

0

برخی از وسایلی که الکترونیک و پدیده‌ها را که می‌بینیم، تصور می‌کنیم گه دست کم چند سال مهمان ما هستند، اما تب استفاده از آنها خیلی زودتر از چیزی که تصورش را می‌کنیم، فروکش می‌کند و آنها خیلی زود تبدیل به چیزهای قدیمی بامزه می‌شوند.

در این پست تعدادی از آنها را با هم مرور می‌کنیم:

وسایل الکترونیک شفاف

تصور می‌شد که گوشی موتورولای Razr تا چند سال محبوب و لوکس باقی بماند، اما این مدل هم زود فراموش شد:

زمان خیلی کوتاهی باتری‌هایی مد شدند که روی بدنه خودشان، میزان شارژ را نشان می‌دادند:

استفاده از اینترنت موبایلی در روزهای اول هراس‌انگیز بود، چون فقط باز کردن چند صفحه، باعث می‌شد که کلی به هزینه موبایل ما اضافه شود. مخصوصا این مطلب وقتی که قبض موبایل‌ها را پدرها و مادرهایمان می‌پرداختند، بیشتر توام با استرس می‌شد.

در ایران شاید استفاده از این ساعت‌های آلارم‌دار دیجیتال کنار تختی، زیادی محبوب نشد. اما در فرنگ اینها زمانی یک کادویی قابل قبول و وسیله به دردبخوری محسوب می‌شدند. اما اینها هم به سرعت با پیشرفته شدن گوشی‌های موبایل به کلی غیرضروری شدند:

باز زمان کوتاهی تلویزیون‌هایی به بازار آمده بودند که روی خودشان پخش‌کننده VHS داشتند:

این MP3 پلیرها هم عمری کوتاه داشتند:

نوارهای کاستی که زمانی می‌شد آنها را به آی‌پاد وصل کرد تا از سیستم استریوی خودرو، موسیقی پخش شود:

DVD پلیرهای پرتابل زمانی اسباب تفاخر بودند:

و زمان کوتاهی دیدن فیلم روی صفحات کوچک آی‌پاد و نیز وسایلی که فکر mp4 پلیر نام گرفته بودند، خیلی کار جالب و متمایزی محسوب می‌شد. دیدن فیلم روی صفحه دو انیچی و البته زحمت خیلی زیاد برای فشرده کردن فیلم‌ها و ریختن آنها داخلشان!

نت‌فلیکس زمانی سرویس ارسال DVD داشت!

پخش‌کننده‌های CD که CD changer داشتند. هر کدام از ما نوعی از این پخش‌کننده‌ها را داشتیم و معلوم هم نبود که چرا این همه تعویض CD باید مهم باشد و آپشن محسوب شود!

به اصطلاح CD من‌های پرتابل: فکر کنم در ایران حداکثر ۲ سال محبوب بودند. من هم یکی از اینها را داشتم و زمانی برای خودشان پدیده‌ای بودند:

من هیچ وقت پیجر نداشتم، اما اینها هم در ایران حداکثر ۲ سالی محبوب شدند و حتی تبلیغشان از تلویزیون هم پخش می‌شد!

تلفن‌های خودرو: فکر کنم هیچ وقت در ایران مرسوم نشدند، اما مدت کوتاهی در فرنگ، خیلی مرسوم بودند و ما فقط در فیلم‌ها آنها را می‌دیدیم و شگفت‌زده می‌شدیم:

و زمانی این تلویزیون‌ه با صفحه نمایش کمی بزرگ، فقط مختص آدم‌های پولدار بودند. اما الان دست‌کم تهیه تلویزیون تا ۵۵ اینچ برای قشر متوسط هم دور از دسترس نیست:

بله! الان هم مانیتورهایی که روی خودشان اسپیکر دارند، ساخته می‌شوند، اما نه دیگر این طور!

این یکی را کسانی به یاد می‌آورند که آی‌فون نسل یک را داشتند. معلوم نبود که این اپلیکیشن نوشیدن چرا اینقدر محبوب بود. اپلیکیشن با استفاده از اطلاعات ژیروسکوپ کار می‌کرد و در زمان خودش خیلی چیز محشری محسوب می‌شد!

و این اپلیکیشن هم زمانی خیلی محبوب بود:

این یکی را شاید کاملا یادتان رفته. یک زمانی سرویس‌هایی مد شده بودند که پیامک کاربر را می‌گرفتند و بعد این محتوا را وارد توییتر و فیس بوک می‌کردند و حتی وبلاگش می‌کردند. باور نمی‌کنید؟!

این پست قدیمی سال ۱۳۸۶ «یک پزشک» را بخوانید که در آن توضیح داده بودم که چطور می‌شود با SMS وبلاگ نوشت!


 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.