مجموعه‌ای از آلبوم‌های عکس خاندان سلطنت روسیه که پیش از قتل آنها مخفیانه به خارج از کشور منتقل شده بود

۱۹ اسفند ۱۴۰۰آخرین بروزرسانی: ۱۵ اسفند ۱۴۰۴

زمان تقریبی مطالعه 3 دقیقه

نیکُلای الکساندروویچ رومانوف یا نیکلای دوم (زاده ۱۸ مه ۱۸۶۸ – مرگ ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸) واپسین تزار روسیه، پادشاه لهستان و دوک بزرگ فنلاند بود. لقب کامل او «نیکولای دوم، امپراتور و فرمانروای مطلق سراسر روسیه» بود. او از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۱۷ – که ناچار به کناره‌گیری شد – حکومت کرد. او نشان داد که از اداره کشور آشوب‌زده‌اش و نیز ارتش که درگیر جنگ جهانی اول بود ناتوان است. فرمانروایی او با انقلاب ۱۹۱۷ روسیه به پایان رسید. چند ماه پس از این انقلاب، نیکلای و خانواده‌اش به دست بلشویکها کشته شدند. کلیسای ارتدکس روسیه پس از تقدیس نیکلای، وی را نیکلای «قدیس رنج‌کشیده» خواند.

در ساعت ۰۲:۳۳ بامداد ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸ میلادی نیکلای دوم، همسرش و هر پنج فرزندشان، به همراه پزشک خانوادگی و سه خدمت‌کار در زیرزمین آن دژ تیرباران شدند. مأموران اجرای قتل‌عام، به گریه نیکلای در آخرین لحظات عمرش اشاره می‌کنند. مأموران، پیکرهای کشته‌شدگان را در اسید گذاشتند و بازمانده جسدشان را به خاک سپردند. در سال ۱۹۹۸ میلادی، یعنی هشتاد سال پس از آن حادثه، پیکرهای کشته‌شدگان شناسایی شدند. این پیکرها از خاک خارج شد و سپس در مراسمی با حضور بوریس یلتسین، بر طبق آیین مسیحیان، در شهر سن‌پترزبورگ به خاک‌سپرده شدند.

اما بعد قتل خانواده تزار، مجموعه‌ای از آلبوم‌های عکس خاندان سلطنت مخفیانه به خارج از کشور انتقال داده شد. این آلبوم‌ها حاوی تصاویری بکر از زندگی خانواده‌ای است که سرنوشت‌شان به شکلی تراژیک رقم خورد. تمامی تصاویر این مجموعه متعلق به آرشیو کتابخانه دانشگاه ییل است.

شش آلبوم خانوادگی رومانوف، بقای منحصربه‌فردی را از آخرین سال‌های سلسله امپراتوری روسیه نشان می‌دهند. صدها عکس موجود در این آلبوم‌ها که بین سال‌های 1907 تا 1915 گرفته شده‌اند، مربوط به اولین شکوفایی عکاسی محبوب هستند، زمانی که پیشرفت‌های جدید در فناوری، دوربین‌ها را در اختیار آماتورهایی قرار داد که می‌توانستند لحظات بداهه زندگی روزمره را در مقیاس وسیع ثبت کنند. . آلبوم های رومانوف چنین لحظاتی را در زندگی خصوصی نه فقط هر خانواده ای، بلکه در یکی از قدیمی ترین و معتبرترین خانه های حاکم اروپا ثبت می کند. این آلبوم ها که توسط دوست و محرم صمیمی تزارینا، آنا ویروبووا، نجات یافتند، واقعاً بقای قابل توجهی هستند.

نیکولای دوم و ملکه الکساندرا، همسرش (سمت راست)، به همراه چهار دختر و پسرشان. تزار در ۱۴ اسفند ۱۲۹۵ مجبور شد از مقام سلطنت استعفا دهد. او و خانواده‌اش یک سال بعد به دست نیروهای بلشویک به ضرب گلوله و زخم سرنیزه کشته شدند. انقلابیون پیکر آنها را در اسید حل کردند و بقایای آن را در حفره‌ای در یک معدن رها کردند.

تزار نیکولای دوم در سواحل سنگی فنلاند. از او نقل است که بعد از جوانمرگ شدن پدرش به دوستی گفته بود «هنوز آماده این نیستم که تزار شوم. من از حکومت‌داری چیزی نمی‌دانم.»

نیکولای دوم و پسرش، الکسی، شاهزاده جوان از بیماری هموفیلی رنج می‌برد.

آنا ویروبووا (سمت راست)، به همراه دوشس‌های بزرگ تاتیانا و الگا. بعد از قتل خانواده، آنا که دوست نزدیک خاندان سلطنت بود، توانست از اتحاد شوروی به همراه شش آلبوم به خارج فرار کند.

ملکه الکساندرا (سمت چپ)، به همراه آنا ویروبووا، و الگا، دوشس بزرگ و فرزند ارشد خانواده. آنا بعد از انقلاب بازداشت شد اما توانست به همراه آلبوم‌های سلطنتی به فنلاند بگریزد. این آلبوم‌ها حاوی ۲۶۰۰ قطعه عکس از زندگی خصوصی خانواده سلطنتی رومانوف بود. آنا ویروبووا در ۱۳۵۳ در هلسینکی درگذشت.

خوشامدگویی به ملکه الکساندرا برفراز عرشه کشتی سلطنتی استاندارت. شاهزاده‌خانم‌ها هم در پس‌زمینه دیده می‌شوند.

دو تن از دوشس‌های بزرگ برفراز عرشه کشتی استاندارت. وقتی بچه‌ها هنوز کوچک بودند، برای هرکدام یک ملوان می‌گماردند تا مواظب باشند که شاهزاده‌ها به بیرون از کشتی نیفتند.