فیلم خورشید همچنان می‌دمد – خلاصه، تحلیل و نقد – The Sun Also Rises (1957)

0
سال تولید : ۱۹۵۷
کشور تولیدکننده : آمریکا
محصول : داریل ف. زانوک
کارگردان : هنری کینگ
فیلمنامه‌نویس : پیتر ویرتل، برمبنای رمانی نوشته ارنست همینگوی.
فیلمبردار : لیو تاور
آهنگساز(موسیقی متن) : هوگو فریدهافر.
هنرپیشگان : تیرون پاور، اواگاردنر، مل فرر، ارول فلین، ادی آلبرت، گریگوری راتاف، ژولیت گره‌کو، مارسل دالیو و هنری دانیل.
نوع فیلم : رنگی، ۱۲۹ دقیقه.

“جیک بارنز” (پاور)، که پس از جنگ جهانی اول ترک وطن کرده، در اروپا سرگردان است و تلاش می‌کند برناتوانی جنسی‌اش ـ بر اثر جراحت جنگی ـ غلبه کند. او همراه دختر خون گرمی به‌نام “ژرژت” (گره‌کو) از پاریس می‌گذرد و تلاش می‌کند با وجود تنهائی اجباری‌اش، لذت‌های زندگی ماجراجویانه را تجربه کند. “جیک” دل‌باخته “لیدی برت اشلی” (گاردنر)، زنی اشرافی می‌شود که قبلاً در زمان جنگ و مجروح بودنش، از او پرستاری کرده است. دو نفر دیگر هم به “لیدی برت” نظر دارند: کنت ثروتمند و عاشق‌پیشه یونانی به‌نام “می‌پی‌یویولوس” (راتاف)، و نویسنده جوان و تازه کاری (فرر) که از آشنایان قدیمی است. “جیک” و “لیدی برت” که هنوز یکدیگر را دوست دارند. در تلاش برای گریز از دیگران، موفقیت چندانی به دست نمی‌آورند.

“جیک” که دوست دارد روز جشن سان فرمین در پامپلونای اسپانیا، هجوم گاوهای مسابقه به خیابان‌های شهر را ببیند، با دوست مورد اعتمادی، “بیل” (آلبرت) به پامپلونا می‌رود، اما “لیدی برت” و دو دل‌باخته دیگرش زودتر از او به آن‌جا رسیده‌اند، و “مایک کامبل” (فلین) ـ نامزد اسکاتلندی و بی‌بندوبار سابق “لیدی برت” ـ هم به آنان می‌پیوندد. روز جشن، “بیل” و “کامبل” نوش‌خواری می‌کنند و از مقابل گاوها می‌گریزند و به‌طور معجزه‌آسائی صدمه نمی‌بینند. “لیدی برت” متوجه ماتادور جوانی می‌شود و بالاخره هم با او می‌رود و گروه متلاشی می‌شود. “جیک” می‌داند دوباره “لیدی برت” را خواهد دید و بالاخره هم “لیدی برت” از مادرید تلفن می‌زند که ماتادور جوان را رها کرده و این دو دوباره به هم می‌رسند.

زانوک از ستایشگران همینگوی به‌شمار می‌آمد و رابطه آن دو، تا سال‌ها حتی دوستانه به‌نظر می‌رسید؛ تا این که برف‌های کیلیمانجارو (هنری کینگ، ۱۹۵۲) به نمایش درآمد و کیفیت فیلم (از نظر همینگوی). ادبیات را مقابل سینما قرار داد! اما خورشید… شاید وفادارانه‌هٔرین کار هالیوودی از آثار همینگوی به شمار بیاید. این‌جا پاور (در ۴۳ سالگی) برای نقش خود مسن به‌نظر می‌رسد، با این همه اغلب بازیگران دیگر (از جمله گره‌کو در نخستین فیلم آمریکائی خود و فلین در یکی از آخرین آثارش) با قدرت ظاهر می‌شوند. فیلم، پنج میلیون دلار هزینه برمی‌دارد و در عوض در گیشه مورد استقبال قرار می‌گیرد. در سال ۱۹۸۴ برای تلویزیون (به کارگردانی: جیمز گلدستون و همکاری جین سیمور) بازسازی می‌شود.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.