چه چیزی باعث بروز میگرن می‌شود؟

0

ماریان شوارتز

سردردی مداوم و شدید. خطوط روشن زیگ‌زاگی دیدتان را پر می‌کند. حساسیت به نور، خستگی مداوم، بدخوابی.

میگرن می‌تواند شامل هر کدام از این علائم باشد. در حالی که سردرد‌های ناتوان کننده یکی از رایج‌ترین تجربه‌های میگرنی‌ها است، واژهٔ «سردرد» عملاً نمی‌تواند طیف وسیعی از علائم ایجاد شده توسط میگرن را توصیف کند. هیچ دو میگرنی شبیه به هم نیستند، و حتی در برخی موارد سردرد هم وجود ندارد.

خب پس میگرن چیست؟ چه اتفاقی در مغز باعث بروز میگرن می‌شود؟

برای پی بردن به میگرن باید به سراغ روزها و ساعاتی برویم که میگرن به سراغمان می‌آید، زمانی که افراد اغلب علائم هشدار دهنده‌ای اعم از خستگی یا تغییر خلق و خو، خمیازه پی در پی اختلالات خواب، حالت تهوع، حساسیت به نور و صدا یا حتی افزایش تشنگی در خود می‌بینند. این علائم هشدار دهنده به بخش خاصی از مغز اشاره دارد: هیپوتالاموس. هیپوتالاموس‌ها معمولا سیستم‌هایی را که در بروز این علائم نقش دارند کنترل می‌کنند ـ مانند تعادل هورمونی داخلی، ریتم شبانه روزی و تنظیم آب بدن ما. ارتباطات گسترده‌ای در طول مغز در جریان است و فعالیتشان در روزهای منتهی به میگرن از حد معمول بیشتر است.

هاله میگرنی یکی دیگر از علائم هشدار دهنده رایج است، که می‌تواند به شکل تغییرات موقتی در بینایی مورمور شدن یا حتی مشکل در تکلم بروز کند. این احساسات ناشی از تغییر بار در غشاهای سلولی است که منجر به تغییرات وسیع در فعالیت مغز و جریان خون آن می‌شود. ما نمی‌دانیم که چه چیزی‌هایی عامل این تغییر بار هستند، اما می‌تواند به‌سرعت در سطح مغز پخش شود، و بسته به محل آسیب دیده علائم متفاوتی ایجاد کند. مثلاً اگر این اتفاق در قشر بینایی رخ دهد، ممکن است باعث ایجاد تصویر یا نقطه کوری در میدان دید شود.

در مرحله سردرد، عصب سه‌قلو نقش کلیدی ایفا می‌کند. عصب سه‌قلو معمولا لمس، دما و سایر احساسات را از پوست به بیشتر صورت، قسمتی از پوست سر و برخی از رگ‌های خونی و لایه‌هایی که قشر مغز را می‌پوشانند، منتقل می‌کند. وقتی این جریان فعال می‌شود، عصب سه‌قلو سیگنال‌های درد را مخابره می‌کند. در طول میگرن، این مسیر درد حساس می‌شود، به این معنی که آستانه حد‌اقلی تحریک درد کاهش می‌یابد. احساساتی که معمولاً بدون درد بودند، مثل سرفه‌کردن، خم شدن یا نور و صدا آزار دهنده می‌شوند.

میگرن همانقدر که شایع است متنوع هم هست، که ۳۳% زنان و ۱۳% مردان در طول زندگیشان به آن دچار می‌شوند. با این حال، هنوز هم خیلی چیز‌ها درباره‌اش نمی‌دانیم. ما میگرن را یک اختلال عصبی می‌دانیم که مناطق مختلف مغز را مثل ساقه مغز، نیمکره‌های مغزی و خود اعصاب را تحت تاثیر قرار می‌دهند. ولی همچنان به طور قطع نمی‌دانیم چه چیزی باعث بروز میگرن می‌شود، چرا برخی از مردم دچار میگرن شوند و دیگران نه، چرا زنان بیشتر از مردان از آن رنج می‌برند یا چرا الگوهای میگرن افراد گاهی در طول عمرشان تغییر می‌کنند. نوسانات هورمونی به نظر می‌آید در برخی از این موارد نقش دارد: برخی از زنان، پس از یائسگی که نوسانات هورمون‌های جنسی کاهش می‌یابد کاهش فراوانی در تعداد میگرن خود تجربه می‌کنند. در حالی که این نوسانات اندکی قبل از یائسگی افزایش می یابد و برخی از زنان سردردهای بدتر یا جدیدی را تجربه می‌کنند.

بیماران مبتلا به میگرن معمولاً بیشتر به افسردگی، اختلال ترس، اختلالات خواب، سکته مغزی و سایر بیماری‌ها دچار می‌شوند. ارتباط برقرار کردن با این بیماری‌ها به احتمال زیاد پیچیده است، احتمالا میگرن باعث بروز این بیماری‌ها می‌شود و یا بالعکس یا شاید هم ریشه در ژنتیک فرد دارند. اگر‌چه با وجود چند مورد استثنا ژنتیک به طور قطع در این موضوع نقش دارد هیچ ژن خاصی نیست که باعث بروز میگرن شود. ژن‌های خاصی به اینکه نورون‌های مغز ما به سادگی به محرک‌های محیطی واکنش نشان دهند و سیگنال‌های درد را منتقل کنند،نظارت می‌کنند ممکن است نورون‌های مغز افراد مبتلا به میگرن راحت‌تر به محرک‌های محیطی واکنش نشان دهند و کمتر احتمال دارد راه سیگنال‌های درد را سد کنند.

در حالی که هیچ راه ساده‌ای برای توضیح آنچه در مغز ما به خاطر این اختلال پیچیده اتفاق میفتد، وجود ندارد اما یک چیز حتمی است: میگرن چیزی فراتر از یک سردرد ساده است.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.