زندگینامه ویوین لی و نقش بهیادماندنی اسکارلت اوهارا و بهترین فیلمهایش
تولد، کودکی و نوجوانی
ویوین مری هارتلی، که بعدها به نام ویوین لی شناخته شد، در ۵ نوامبر ۱۹۱۳ در دارجلینگ هند، در قلب طبیعت زیبای این منطقه گرمسیری و تحت سلطه بریتانیا، به دنیا آمد. پدر وی، ارنست هارتلی، یک افسر ارتش بریتانیا بود و شغل او به خانواده امکان سفر و سکونت در مناطق مختلف را میداد. مادرش، گرترود رابینسون یاکی، بانویی تحصیلکرده و هنردوست بود و علاقه زیادی به هنر و فرهنگ داشت. از همان اوان کودکی، گرترود دخترش را با آثار ادبی و موسیقی آشنا کرد و برای آموزش بهتر، ویوین را به مدرسهای شبانهروزی در انگلستان فرستاد.
ویوین دوران کودکی خود را بین دو فرهنگ گذراند؛ فرهنگ هندی که به واسطه محیط زندگیاش تجربه میکرد و فرهنگ بریتانیایی که خانوادهاش به آن وابسته بودند. از همان ابتدا، او درخشش خاصی داشت و علاقهاش به هنر و ادبیات، بیش از دیگر همسالانش بود. خانوادهاش نیز این استعدادها را جدی گرفتند و برای او برنامهریزی کردند که آیندهای روشن در زمینه هنری داشته باشد. ویوین پس از بازگشت به انگلستان و ورود به مدارس شبانهروزی، نه تنها در تحصیل موفق بود، بلکه در نمایشهای مدرسهای نیز میدرخشید و توجه معلمان و همکلاسیهایش را به خود جلب میکرد.
تحصیلات و علاقهمندی به هنر
در سن ۱۸ سالگی، ویوین لی تصمیم گرفت به صورت جدیتری به هنر بازیگری بپردازد و برای تحقق این هدف، وارد آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن (RADA) شد. در این مرکز، ویوین تحت نظر اساتید مطرح آن زمان آموزش دید و به تدریج تواناییهای بازیگری خود را پرورش داد. او در این دوره با تکنیکهای مختلف بازیگری، اصول تحلیل شخصیت و تفسیر متون نمایشی آشنا شد و این تجربه به او کمک کرد تا از یک علاقهمند به هنر، به بازیگری متبحر و حرفهای تبدیل شود. علاوه بر آموزشهای تئوری، ویوین در طول این دوران، در نمایشهای کوچک و بزرگ بسیاری ایفای نقش کرد و مورد تشویق اساتیدش قرار گرفت.
ورود به سینما و نخستین فیلمها
ویوین لی نخستین حضور سینمایی خود را در فیلم Things Are Looking Up در سال ۱۹۳۵ تجربه کرد. این نقش کوتاه هرچند ساده به نظر میرسید، اما سکوی پرتابی برای او شد. بازی ویوین، حتی در نقشی کوچک، تحسین کارگردانان و منتقدان را برانگیخت و وی را در مسیری قرار داد که از آن پس هرگز بازنگشتی نداشت. پس از این فیلم، ویوین در نقشهای بیشتری ظاهر شد و به تدریج جایگاه خود را در سینمای بریتانیا مستحکم کرد. بازی در فیلم آتش روی چمنزار (Fire Over England) در سال ۱۹۳۷ نقطه عطفی در زندگی او بود، زیرا در این فیلم با لورنس الیویه، بازیگر برجسته آن دوران، آشنا شد.
فیلم آتش روی چمنزار در واقع ماجرایی عاشقانه و تاریخی داشت و بازیگری لی و الیویه باعث شد تا هر دو به عنوان یک زوج هنری بینظیر شناخته شوند. این آشنایی به یک رابطه عاشقانه میان این دو هنرمند منجر شد و از آن پس، نه تنها در عرصه سینما بلکه در زندگی شخصی نیز شریک هم شدند.
زندگی خصوصی
ویوین لی و لارنس الیویه، اگرچه در آغاز رابطه عاشقانهشان با چالشهای فراوانی مواجه بودند (مانند تعهدات قبلی و ازدواجهای قبلی)، اما سرانجام در سال ۱۹۴۰ ازدواج کردند و به یکی از محبوبترین و مشهورترین زوجهای هنری قرن تبدیل شدند. زندگی مشترک این دو، همواره با بحث و توجه رسانهها همراه بود و بسیاری از مردم از دیدن آنها در کنار هم لذت میبردند. اما در پس پرده، زندگی آنها با مشکلات فراوانی همراه بود.
ویوین لی از اختلال دوقطبی رنج میبرد و این بیماری تأثیر عمیقی بر زندگی و رابطه او با الیویه گذاشت. رفتارهای متناقض و تغییرات خلقی ناگهانی ویوین، گاهی مشکلاتی را در زندگی شخصی و حرفهای او ایجاد میکرد. اما با این حال، او همواره به بازیگری و کار هنری خود وفادار بود و تلاش میکرد تا بر چالشهای زندگی فائق آید.
رابطه لی با همسر دومش جک مریوال نیز قابل توجه بود. مریوال یک بازیگر و کارگردان تئاتر بود و این دو در حین کار بر روی یک نمایش صحنهای “پوست دندانهای ما” در لندن با یکدیگر آشنا شدند. این زوج تا زمان مرگ لی در سال 1967 در کنار هم بودند و مریوال تا پایان عمر خود را وقف خاطره او کرد.
سبک بازیگری ویوین لی: ترکیبی از عاطفه و تسلط بر تکنیک
ویوین لی یکی از برجستهترین بازیگران کلاسیک سینماست که به دلیل اجرای بینظیر و احساسی خود شناخته میشود. سبک بازیگری او تلفیقی از احساسات عمیق، دقت در جزئیات و تحلیل روانشناختی شخصیتها بود. لی از تکنیکهای بازیگری روشمند (Method Acting) الهام میگرفت، به طوری که میکوشید در نقشهایش به طور کامل غوطهور شود و عواطف شخصیت را به دقت تجربه کند. او باور داشت که بازیگر باید خود را به طور کامل در شخصیت حل کند تا بتواند احساسات و پیچیدگیهای درونی او را به تماشاگران منتقل کند.
یکی از ویژگیهای برجسته در سبک بازیگری ویوین لی، توانایی او در نشان دادن عواطف پیچیده و متضاد بود. به عنوان مثال، در نقش اسکارلت اوهارا در فیلم بر باد رفته، او با مهارت خارقالعادهای شخصیتی را به تصویر کشید که در عین سرسختی و قدرت، آسیبپذیریها و رنجهای عمیق خود را نیز داشت. او در این نقش نه تنها ابعاد بیرونی و سطحی شخصیت اسکارلت را نمایش داد، بلکه توانست دنیای درونی پر از تناقض و ضعفهای او را نیز به خوبی به نمایش بگذارد.
بازی ویوین لی در نقش بلانش دوبوا در فیلم اتوبوسی به نام هوس نیز نمونهای از توانایی او در تحلیل روانشناختی نقش است. بلانش، زنی حساس و روانپریش است که در مواجهه با دنیای خشن و بیرحم اطرافش دچار فروپاشی میشود. لی با حساسیت و جزئیات دقیق، شکنندگی بلانش را نشان میدهد و احساسات او را به گونهای به تصویر میکشد که مخاطب را به همدلی وادار میکند.
ویوین لی همچنین به جزئیات صحنه و زبان بدن در نقشهایش بسیار توجه داشت. او به دقت حرکات، میمیکها و حالتهای بدن شخصیتهایش را انتخاب میکرد تا بتواند هرچه بهتر شخصیت را زنده کند. این توجه به جزئیات باعث میشد که هر نقشی که ایفا میکرد، حسی زنده و واقعی داشته باشد و شخصیتهایش برای تماشاگران ملموس و قابل لمس به نظر برسند.
بازیگری ویوین لی همچنین تحت تأثیر تربیت هنری کلاسیک او در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک لندن بود. این آموزشهای کلاسیک به او پایهای مستحکم در فن بیان، کنترل صدا و استفاده از زبان بدن داد. ترکیب این تکنیکها با تحلیل عمیق و عاطفی شخصیتها، سبکی منحصربهفرد به ویوین لی بخشید که در آثارش کاملاً نمایان است.
به طور کلی، سبک بازیگری ویوین لی میتواند به عنوان نوعی «بازیگری متد عقلانی» توصیف شود. او به عمق شخصیتها نفوذ میکرد، اما از تکنیکهای آموختهشدهاش برای کنترل و مدیریت این احساسات استفاده میکرد و از اغراق و دراماتیککردن بیمورد پرهیز داشت.
10 فیلم برتر ویوین لی
- بر باد رفته (Gone with the Wind) – ۱۹۳۹
خلاصه داستان: داستان زندگی اسکارلت اوهارا، دختری زیبا و مغرور از جنوب آمریکا، در جریان جنگ داخلی آمریکا و دوران بازسازی پس از آن روایت میشود. اسکارلت که شیفته اشلی ویلتز، یک نجیبزاده جنوبی، است، باید با رد شدن عشقش کنار بیاید و با مشقتهای ناشی از جنگ مواجه شود. با وجود تمام چالشها، او سرسختانه برای بقا و بازگشت به زندگی و بازسازی املاک خانوادگیاش میجنگد. او در نهایت با رت باتلر، مردی مغرور و آزاداندیش، ازدواج میکند اما اختلافات میان آنها، عشقشان را تحت تاثیر قرار میدهد و اسکارلت درمییابد که خوشبختی در زندگی چیزهای فراتری از جاهطلبی میطلبد.ویژگیهای فیلم: این اثر به کارگردانی ویکتور فلمینگ، از پرفروشترین و محبوبترین فیلمهای کلاسیک سینما محسوب میشود و بازی ویوین لی در نقش اسکارلت اوهارا، تحسین جهانی را برانگیخت و جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. فیلم به خاطر ترکیب داستان درام، رمانتیک و جنگی و همچنین طراحی صحنههای باشکوه و جلوههای ویژه فوقالعاده، شهرت دارد و به عنوان یکی از شاهکارهای تاریخ سینما شناخته میشود. - اتوبوسی به نام هوس (A Streetcar Named Desire) – ۱۹۵۱
خلاصه داستان: این فیلم زندگی بلانش دوبوا، زنی حساس و شکننده را روایت میکند که پس از از دست دادن اموال و خانهاش، نزد خواهرش استلا به نیواورلئان میرود. با وجود اینکه بلانش تلاش دارد تا ظاهر و گذشتهاش را حفظ کند، استنلی، شوهر خشن و بیرحم استلا، به مرور پرده از رازهای زندگی بلانش برمیدارد. این تنشها او را به فروپاشی روانی سوق میدهد و او در نهایت بین واقعیت و توهم گم میشود.ویژگیهای فیلم: این اثر به کارگردانی الیا کازان، با حضور مارلون براندو در کنار ویوین لی، یکی از برترین درامهای روانشناسانه تاریخ سینماست. بازی ویوین لی در نقش بلانش تحسین جهانی را برانگیخت و دومین جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را برای او به ارمغان آورد. فیلم به شدت بر روی نمایش روانشناسی شخصیتها و مبارزات درونی آنان متمرکز است و ساختاری هنری و مینیمالیستی دارد. - Waterloo Bridge – ۱۹۴۰
خلاصه داستان: این فیلم داستان عاشقانهای در دوران جنگ جهانی اول بین روی، یک افسر انگلیسی و میرا، یک بالرین جوان است. آنها در ایستگاه واترلو آشنا میشوند و عشق پرشورشان با موانع بسیاری روبرو میشود. وقتی میرا خبر مرگ روی را در جبهه میشنود، زندگیاش از هم میپاشد و او مجبور به اتخاذ تصمیمات سختی میشود که در نهایت سرنوشت تلخ او را رقم میزند.ویژگیهای فیلم: کارگردانی مروین لیروی در این فیلم، فضایی عاشقانه و تراژیک را به تصویر میکشد که در بستر تاریخی جنگ جهانی اول رنگی خاص دارد. این اثر یکی از برجستهترین فیلمهای عاشقانه آن دوران است و بازی ویوین لی و رابرت تیلور، فیلم را به یکی از ماندگارترین آثار عاشقانه تبدیل کرده است. - Ceasar and Cleopatra – ۱۹۴۵
خلاصه داستان: این فیلم داستان جذاب رابطه عاشقانه و قدرتطلبانه میان ژولیوس سزار، امپراتور روم، و کلئوپاترا، ملکه مصر، را به تصویر میکشد. کلئوپاترا که تازه به قدرت رسیده، سعی میکند با زیرکی و تدبیر، حمایت سزار را جلب کند تا بتواند قلمرو خود را حفظ کند. این ارتباط به او امکان میدهد تا برای مدتی به عنوان ملکه بیرقیب مصر باقی بماند.ویژگیهای فیلم: ساخته گابریل پاسکال و محصول ۱۹۴۵، این اثر یکی از پرخرجترین فیلمهای آن زمان بود و جلوههای ویژه و طراحی لباسهای باشکوه به جذابیت فیلم افزود. ویوین لی در نقش کلئوپاترا با اجرا و استایل ویژهای ظاهر شد و توانست شخصیت افسانهای کلئوپاترا را با جذابیت خاصی به نمایش بگذارد. - The Roman Spring of Mrs. Stone – ۱۹۶۱
خلاصه داستان: این فیلم داستان کارن استون، بازیگر زنی سالخورده و ثروتمند است که پس از مرگ همسرش در رم به تنهایی زندگی میکند. او با پسری جوان و خوشچهره آشنا میشود و رابطهای عاشقانه با او برقرار میکند، اما به تدریج متوجه میشود که جوان عاشق ثروت اوست. در حالی که او در دنیایی از عشق و غم گرفتار است، دچار تغییرات روحی میشود که پیامدهای خطرناکی به دنبال دارد.ویژگیهای فیلم: این فیلم، به کارگردانی خوزه کوئینترو و با بازی وارن بیتی، بر اساس رمان تنسی ویلیامز ساخته شده و از آثار معروف در سبک درام روانشناسانه است. بازی ویوین لی در این فیلم، عمیق و تأثیرگذار است و فیلم با توجه به موضوع عشق و وسوسههای انسانی، از آثار برجسته سینمای دهه ۶۰ میلادی به شمار میآید. - Fire Over England – ۱۹۳۷
خلاصه داستان: این فیلم تاریخی، به دوران الیزابت اول و تلاشهای او برای دفاع از بریتانیا در برابر تهدیدات اسپانیاییها میپردازد. ویوین لی در این فیلم نقش سینتیا، دختر جوانی که عاشق قهرمان داستان است را ایفا میکند. این عشق در فضایی از جنگ و درگیریهای سیاسی شکل میگیرد.ویژگیهای فیلم: این اثر تاریخی یکی از اولین فیلمهای ویوین لی بود که با حضور او و لورنس الیویه به شهرت رسید. فیلم به خاطر بازیهای پرقدرت و طراحی صحنههای تاریخی بسیار خوب، مورد تحسین قرار گرفت و موفق شد جایگاه ویوین لی را در سینمای بریتانیا تقویت کند. - That Hamilton Woman – ۱۹۴۱
خلاصه داستان: داستان عاشقانه اما همیلتون و لرد نلسون، افسر نیروی دریایی بریتانیا در دوران ناپلئون، است. اما زنی زیبا و خوشرفتار است که به عشق عمیقی نسبت به لرد نلسون دچار میشود. این رابطه با وجود موانع اجتماعی و سیاسی، به یکی از عاشقانهترین داستانهای قرن تبدیل میشود.ویژگیهای فیلم: کارگردان این فیلم، الکساندر کوردا، با ترکیب تاریخی و عاشقانهای زیبا، فیلمی پراحساس و درام خلق کرد. بازی ویوین لی و لورنس الیویه، یکی از بهیادماندنیترین زوجهای سینما، نقطه قوت این فیلم بود و مورد تحسین منتقدان و تماشاگران قرار گرفت. - Dark Journey – ۱۹۳۷
خلاصه داستان: این فیلم داستان زنی دو جاسوس در طول جنگ جهانی اول است. مادلین، یک جاسوس فرانسوی، وانمود میکند که یک خیاط ساده است و با افسر آلمانی ملاقات میکند. رابطه بین این دو به تدریج به عشقی پیچیده تبدیل میشود، در حالی که رازهای آنها میتواند سرنوشت جنگ را تغییر دهد.ویژگیهای فیلم: با کارگردانی ویکتور ساویل، این فیلم جاسوسی و عاشقانه، با حال و هوای رازآلود و فضای جنگ جهانی، توانست به یکی از آثار جذاب ویوین لی در اوایل دوران حرفهایاش تبدیل شود و بازی او در نقشی دوگانه تحسینبرانگیز بود. - The Deep Blue Sea – تئاتر تلویزیونی ۱۹۵۵
خلاصه داستان: داستان این فیلم در مورد زنی به نام هستر کالیر است که در زندگی با همسرش احساس خوشبختی نمیکند و وارد رابطهای عاطفی با فردی دیگر میشود. اما این رابطه نیز به چالشهایی برمیخورد و هستر در نهایت به نقطهای میرسد که باید با حقیقت و انتخابهایش روبرو شود.ویژگیهای فیلم: این فیلم که به صورت تئاتری ضبط شده، یکی از عمیقترین آثار درام است که با بازی درخشان ویوین لی توانست عمق روحیات و احساسات شخصیت را نشان دهد. - Ship of Fools – ۱۹۶۵
خلاصه داستان: در این فیلم مسافران مختلفی در یک کشتی در حال سفر هستند و هر کدام از آنها دنیای خاص و داستانی متفاوت دارند. لی در نقش زن جذاب و بیپروایی ظاهر میشود که ماجراجوییهایش با مردان مختلف کشتی او را به سوی مسیری غیرمنتظره هدایت میکند.
ویژگیهای فیلم: کارگردان فیلم، استنلی کرامر، با بهرهگیری از شخصیتهای متنوع و دکوراسیون متفاوت، داستانی چندلایه از روابط انسانی را به تصویر میکشد.
نقش بهیادماندنی اسکارلت اوهارا: چهرهای از عشق، جاهطلبی و پایداری در فیلم بر باد رفته
نقش اسکارلت اوهارا در فیلم بر باد رفته (۱۹۳۹) یکی از جاودانهترین و بهیادماندنیترین نقشهای ویوین لی و تاریخ سینما است. اسکارلت، دختر جوان و سرکش خانواده اوهارا، که در مزرعهای به نام تارا در جنوب آمریکا زندگی میکند، نماینده زنی است که در مسیر زندگی با مشکلات و چالشهای بیشماری روبرو میشود. او در خلال جنگ داخلی آمریکا، نه تنها باید با از دست دادن عشق و خواستههای خود مواجه شود، بلکه باید برای بقا و حفظ خانه و خانوادهاش با سختیهای غیرقابل تصوری بجنگد.
ویوین لی در این نقش توانست شخصیتی پیچیده را به تصویر بکشد؛ اسکارلت زنی است که ترکیبی از خودخواهی، جاهطلبی، سرسختی و همزمان آسیبپذیری را در خود جای داده است. لی با هنرمندی کامل توانست این ابعاد متفاوت را در نقش اسکارلت نشان دهد و از او چهرهای واقعی و انسانی ساخت. شخصیت اسکارلت نه تنها با زیبایی و جذابیت ظاهری، بلکه با شجاعت و ارادهای که برای غلبه بر مشکلات دارد، جذاب و بهیادماندنی است.
یکی از نقاط عطف شخصیت اسکارلت، توانایی او در انطباق و تغییر است؛ او در طول فیلم از دختری مغرور و بیتجربه به زنی مستقل و مقاوم تبدیل میشود که برای حفظ خانوادهاش، حتی ارزشهای پیشین خود را کنار میگذارد. این تغییرات درونی و پیچیدگیهای عاطفی که با بازی خارقالعاده ویوین لی به نمایش درآمد، اسکارلت را به یکی از محبوبترین و بهیادماندنیترین شخصیتهای زن سینما بدل کرد.
بازی ویوین لی در این نقش به گونهای بود که توانست با نمایش عواطف شدید و گاه متناقض اسکارلت، همدلی و همزمان انتقاد تماشاگران را برانگیزد. این نمایش عواطف، او را به نوعی نماد زنانگی توانمند تبدیل کرد که در برابر شرایط دشوار، به جای تسلیم، ایستادگی میکند. دیالوگهای ماندگار او مانند “فردا روز دیگری است”، که در لحظات ناامیدی و شکست بیان میکند، به یکی از جملات انگیزشی تاریخ سینما تبدیل شده و نشاندهنده امید و پایداری اسکارلت در برابر سختیهاست.
نقش اسکارلت اوهارا برای ویوین لی بسیار چالشبرانگیز بود، زیرا نه تنها از نظر جسمی و احساسی به تلاش زیادی نیاز داشت، بلکه باید شخصیتی چندبعدی و پیچیده را با تمام ضعفها و قوتهایش به تصویر میکشید. او برای این نقش، جایزه اسکار بهترین بازیگر زن را دریافت کرد و این نقش به نوعی برند شخصی وی شد، به طوری که ویوین لی تا همیشه با نقش اسکارلت اوهارا در ذهن و قلب تماشاگران باقی مانده است.
نقش اسکارلت، نماد عشق، مبارزه و استقلال زنانه است و حضور ویوین لی در این نقش، به سینما و ادبیات آمریکا بُعدی جدید بخشید. اسکارلت اوهارا همچنان به عنوان نمادی از زنانی که در برابر سختیها تسلیم نمیشوند، در یادها باقی مانده و بازی ویوین لی در این نقش، همچنان الهامبخش نسلهای بعدی بازیگران زن است.
با وجود موفقیت و شهرت، زندگی شخصی لی با تراژدی و مبارزه با بیماری روانی همراه بود. او در طول زندگیاش دچار شکستگیهای متعددی شد و اغلب برای درمان در بیمارستان بستری شد. با این وجود، میراث او به عنوان یکی از بزرگترین بازیگران زن تمام دوران همچنان پابرجاست.
ویوین لی برای قدردانی از کمکهایش به سینما و هنر، چندین جایزه و ادای احترام پس از مرگ دریافت کرده است. در سال 2013، یک پلاک آبی بیرون خانه سابق او در لندن نصب شد و در سال 2019، موزه ویکتوریا و آلبرت در لندن نمایشگاه بزرگی را به زندگی و حرفه او اختصاص داد.
زندگی ویوین لی همچنین با چندین مبارزات شخصی از جمله روابط پر سر و صدا با هر دو شوهرش، مبارزه با بیماری روانی و مبارزه با سل مشخص شد. او اولین بار در اواسط دهه 1940 به این بیماری مبتلا شد و در نهایت منجر به مرگ نابهنگام او در سن 53 سالگی شد.
مبارزه لی با بیماری روانی نیز به خوبی مستند شده بود و او اغلب برای معالجه در بیمارستان بستری میشد. در اواسط دهه 1950، او تحت درمان با شوک الکتریکی قرار گرفت، که در آن زمان یک درمان بحث برانگیز و اغلب دردناک برای افسردگی بود. با این حال، علیرغم مبارزاتش، لی به کار و علاقه خود، از جمله بازیگری و امور بشردوستانه، ادامه داد.
زندگی شخصی و مبارزات لی موضوع چندین کتاب و بیوگرافی بوده است، از جمله «ویوین لی: یک پرتره صمیمی» نوشته کندرا بین و «ویوین لی: بیوگرافی» نوشته آن ادواردز. این آثار هم زندگی شخصی و هم زندگی حرفهای او را روشن کردهاند و بینشی را در مورد زن پشت برخی از نمادینترین نقشهای تاریخ سینما ارائه میکنند.
یکی دیگر از جنبههای جالب کار ویوین لی، کار او به عنوان مدافع هنر و مشارکت او در سازمانهای فرهنگی بود. لی علاوه بر کار روی صحنه و صفحه نمایش، یکی از اعضای فعال تئاتر یادبود شکسپیر در استراتفورد آپون آون بود و همچنین در هیئت مدیره تئاتر اولد ویک در لندن خدمت کرد.
لی به اهمیت هنر و نقش آن در جامعه اعتقاد زیادی داشت و علاقه زیادی به حمایت از سازمانهای فرهنگی و ترویج کار هنرمندان و مجریان با استعداد داشت. او همچنین به خاطر سخاوتش معروف بود و اغلب وقت و منابع خود را به امور خیریه مربوط به سل و سایر مسائل بهداشتی اهدا میکرد.
کمکهای لی به هنر و فرهنگ در طول سالها به روشهای مختلفی شناخته شده است. در سال 1951، به دلیل خدماتش در نمایشنامه، نشان CBE (فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا) را دریافت کرد و در سال 1960، او را به عنوان Dame Commander Order of the British Empire انتخاب کردند. او همچنین پس از مرگ جایزه لارنس اولیویه را برای بهترین بازیگر زن در یک احیاء در سال 1991 برای بازی در فیلم «تراموا به نام هوس» دریافت کرد.
مرگ ویوین لی
ویوین لی در 8 ژوئیه 1967 در سن 53 سالگی درگذشت. او چندین سال از بیماری سل رنج میبرد و چندین بار برای معالجه در بیمارستان بستری شده بود. سلامتی او در ماههای منتهی به مرگش به سرعت رو به کاهش بود و در نهایت در خانهاش در لندن درگذشت.
مطالب مرتبط
