زندگینامه ماری کوری و دستاوردهای علمی او
«ماری کوری» با نام واقعی «ماریا اسکلودوسکا» Maria Sklodowska در هفتم نوامبر سال ۱۸۶۷ در شهر «ورشو» پایتخت لهستان به دنیا آمد. او که دختر دوم خانواده بود بخشی از زمان خود را در مدرسه و قسمت اعظم روز خود را نزد پدرش به فراگیری آموزشهای علمی میگذراند. دوران دانشجویی «ماری» مقارن شد با جنبشهای انقلابی دانشجویان «ورشو» و او پس از مدتی فعالیتهای سازمانی دریافت که صلاح در ترک ورشو و عزیمت به یکی دیگر از شهرهای لهستان به نام «کراکو» است که در آن زمان تحت قوانین اتریش اداره میشد و بعدها زیر سلطه روسها قرار گرفت. در سال ۱۸۹۱ او برای ادامه تحصیلات دانشگاهیاش به پاریس رفت و در دانشگاه سوربن در رشته فیزیک و علوم ریاضی مشغول به تحصیل شد.
او در سال ۱۸۹۴ با یکی از اساتید دانشکده فیزیک به نام «پی یر کوری» آشنا شد که این آشنایی تا اواخر سال بعد به ازدواج منتهی شد. او که شاهد کامیابی علمی شوهرش به عنوان رئیس آزمایشگاه فیزیک دانشگاه سوربن بود در نتیجه تشویقهای او موفق به اخذ مدرک دکترا در رشته فیزیک شد و پس از مرگ غمانگیز «پی یر کوری» در سال، ۱۹۰۶ او به عنوان استاد فیزیک عمومی در دانشکده علوم جانشین شوهرش شد و این اولین باری بود که یک زن به چنین مقامی میرسید. «ماری» همچنین مدیریت آزمایشگاهی را که در سال ۱۹۱۴ و به نام «پی یر کوری» در موسسه تحقیقات رادیوم دانشگاه پاریس تاسیس شد نیز برعهده گرفت. تحقیقات اولیه «ماری» به همراه شوهرش در شرایطی انجام میشد که امکانات آزمایشگاهی آن روز سطح پایینی داشت و این زوج دانشمند برای امرار معاش مجبور به پذیرفتن ساعتهای طولانی تدریس بودند.
کشف «رادیو اکتیویته» توسط «هنری بکرل» در سال ۱۸۹۶ این دو را بر آن داشت تا تحقیقات وسیعتری در این باب انجام دهند و براساس آزمایشات و تحلیلهای هوشمندانهشان خیلی زود به جداسازی «پلوتونیوم» و «رادیوم» منجر شد. بد نیست بدانید وجه تسمیه «پلوتونیوم» از «Poland» یا همان لهستان زادگاه «ماری کوری» است. «ماری» در ادامه به یافتن روشهای جدید برای جداسازی «رادیوم» از پسماندهای رادیواکتیو در مقیاسی مناسب پرداخت چرا که این آزمایشات چندان بی خطر نبود و همچنین «ماری» از این تحقیقات اهدافی پزشکی- درمانی نیز داشت. مادام کوری در طول زندگی خود سعی در گسترش و پیشرفت کاربرد درمانی «رادیوم» داشت و در خلال جنگ جهانی اول به همراه دخترش «ایرنه» خود را وقف مجروحین کرد و تلاش کرد درد آنها را با استفاده از «رادیوم» کاهش دهد.
در تمام این دوران از علاقه و پشتکار او در زمینه علم اندکی کاسته نشد و برای تاسیس آزمایشگاهی در زادگاه خود «ورشو» متحمل زحمات بسیار شد. در سال ۱۹۲۹ «هوور» رئیس جمهور وقت آمریکا هدیهای ۵۰ هزار دلاری را به او تقدیم کرد و آن را تحفه آمریکاییهای طرفدار علم معرفی کرد. مادام کوری شخصیتی آرام، باوقار، فروتن و بی ادعا داشت و در دورانی که تمام دانشمندان زمان لب به تعریف او گشوده بودند، اخلاقیات را اندکی زیرپا نگذاشت. او از سال ۱۹۱۱ تا زمان مرگش عضو ثابت انجمن فیزیک بود و از سال ۱۹۲۲ نیز به عضویت کمیته همکاری روشنفکران اتحادیه ملل درآمد. آثار علمی او طی مقالات مختلفی در نشریات علمی جهان به چاپ رسید و سه کتاب «تحقیق در باب مواد رادیواکتیو»، «ایزوتوپ» و «رفتار رادیواکتیویته» از او به یادگار باقی مانده است.
از تعداد جوایزی که به این زن دانشمند تعلق گرفته است نیز میتوان به اهمیت علمی او در روزگار خود پی برد. او مدارج افتخاری بسیاری دریافت کرد که از دکترای علوم افتخاری تا دکترای افتخاری حقوق و پزشکی را در بر میگیرد و تمام موسسات علمی برجسته آن دوران به تقدیم عضویت افتخاری به مادام کوری مفتخر بودند. او و شوهرش در سال ۱۹۰۳ به همراه «هنری بکرل» کاشف رادیواکتیویته برنده جایزه نوبل فیزیک شدند. در سال ۱۹۱۱ او موفق به اخذ دومین جایزه نوبل خود این بار در رشته شیمی شد و این جایزه را به پاس زحمات فراوان او در زمینه رادیواکتیویته به او تقدیم کردند. او همچنین به همراه شوهرش در سال ۱۹۰۳ موفق به دریافت مدال افتخار از جامعه علمی سلطنتی شده بود.
در سال ۱۹۲۱ «هاردینگ» رئیس جمهور وقت آمریکا به نمایندگی از زنان آمریکایی یک گرم «رادیوم» به عنوان تشکر از خدمات وی به عالم علم به او تقدیم کرد. «مادام کوری» در ۴ جولای ۱۹۳۴ پس از یک بیماری کوچک در شهر «سادوی» فرانسه در حالی چشم از جهان فروبست که زحمات بی شائبهاش چشم جهان را به عالمی نو گشوده بود.
یکشنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۴ – شرق
مطالب مرتبط
