مستند مرده خواران هندو

تاباندن نور به برخی زوایای تاریک و مرموز یک فرقه از مرتاضهای هندو که با هدف یافتن عمر جاودانی و نیروی فرا طبیعی گوشت مردگان را میخورند، موضوع اصلی یک مستند جدید هندی است. «تغذیه از مردگان» نام مستندی ده دقیقهای است که به کنکاش درباره دنیای هزار ساله اما بسته و نه چندان شناخته شده فرقه آگوری میپردازد. سینگ که برای ورود به دنیای فیلمسازی شرکت حمل و نقل خود را تعطیل کرده، درباره نحوه ساختن فیلمی مستند از آئین مرده خوری مرتاضهای هندی میگوید: «برای اینکه بتوانم اعتماد یک روحانی فرقه آگوری را جلب کنم و از او در حال انجام مراسم مرده خوری فیلم بگیرم، سه ماه تمام زحمت کشیدم. معمولاً در یک زمان عادی حدود ۷۰ روحانی آگوری وجود دارند و هر کدام از آنها پیش از بازگشت به کنار خانواده و زندگی عادی، دوازده سال را با آئین و رسوم این فرقه سپری میکنند. » این فرقه مرتاضها برخلاف سایر روحانیهای هندو که گیاهخوارند و از نوشیدن مسکرات دوری میکنند، علاقه زیادی به الکل و گوشت دارند. اما این خوردن گوشت اجساد انسان است که شهرتی جهانی برای آنها به ارمغان آورده، گرچه ریشه این رسم همچنان در هالهای از ابهام است. ضمن اینکه سایر فرقههای مذهبی هندو هم به همین دلیل آگوریها را سرزنش و محکوم میکنند. اعضای فرقه آگوری بیشتر در کنار مرده سوزخانههای بلندیهای شمال هند در حاشیه شهر مقدس واراناسی روزگار میگذرانند، یعنی همانجا که فیلم «تغذیه از مردگان» ساخته شده است. سینگ میگوید: «با اینکه جسد کاملاً متلاشی شده و رنگش هم تغییر کرده بود، اما آن روحانی هرگز نگران بیماری و این حرفها نبود. او روی جسد نشست. به درگاه الهه مرده سوزخانه دعا و پیش از خوردن جسد مقداری از گوشت آن را به الهه تقدیم کرد. روحانی ما بخشی از گوشت آرنج مرده را خورد با این عقیده که گوشت مرده او را از پیر شدن نجات میدهد و قدرتهایی جادویی نظیر پرواز کردن و کنترل وضع هوا به او میبخشد. اما من که با چشم خودم هیچ کدام از این نیروها را ندیدم. »
شرق – سه شنبه ۱۷ آبان ۱۳۸۴





