کالیما ایناچوس: پروانهای که وانمود میکند یک برگ مرده است
قدم زدن در میان جنگل ها و جنگل های بارانی جنوب شرقی آسیا ممکن است شگفتی عجیبی برای ما به ارمغان بیاورد. شاید در لحظه ای خاص در حین راه رفتن متوجه شویم که ناگهان برگی خشک و پژمرده از روی زمین بلند می شود و انگار چیزی نیست پرواز می کند و ما را به تعجب وا می دارد که چگونه ممکن است.
البته این در مورد جادو یا چیز دیگری نیست، بلکه Kallima inachus ، پروانه ای که در زیستگاه وسیعی که از هند تا ژاپن می رود، یافت می شود و یکی از بهترین نمونه های استتار حیوانات در طبیعت است.
معمولاً از میان زیر درختان و در کنار نهرها پرواز می کند و توسط شیره درختان، گودال های گلی و میوه های رسیده جذب می شود که از آنها تغذیه می کند.
وقتی توسط پرنده ای تعقیب می شود و احساس خطر می کند، شروع به پرواز نامنظم می کند، ناگهان در شاخ و برگ جنگل می افتد و با چشمان بسته بی حرکت می ماند. به این ترتیب پرنده نمی تواند آن را پیدا کند.
در این موقعیت پروانه مانند یک برگ خشک به نظر می رسد که کاملاً خود را از دشمنان طبیعی خود استتار می کند. مبدل بسیار واقع گرایانه است، با رگه هایی که شبیه رگه های تیره یک برگ است.
وقتی بالهایش را میبندد، فقط نشانههای زیرین آن قابل مشاهده است که شامل طرحها و خطوط نامنظم در سایههای مختلف بژ، قهوهای، زرد و مشکی است. حتی دارای لکههای سفید و نقاط تیره و لکههایی است که شبیه کپک یا گلسنگ است که در برگهای پژمرده در مناطق استوایی رایج است.
خار روی بال عقبی شبیه ساقه برگ است و بالهای آن زاویهدار و تا نقطهای در بالهای جلویی مخروطی هستند و این تاثیر را بیشتر تقویت میکند.
دو نسل در سال تولید می کند، یکی در فصل بارندگی و دیگری در فصل خشک. در طول فصل بارندگی پروانه ها کوچکتر، اما رنگ شدیدتر هستند. ماده ها کمی بزرگتر از نرها هستند.
هنگامی که بال های خود را به پشت می بندد، شباهت به یک برگ مرده چشمگیر و بسیار آشکار است و با نوار عرضی تیره، باریک و مستقیمی که از راس بال جلویی تا بال عقبی کشیده شده است، برجسته می شود. اغلب، نوارهای مورب باریک دیگری را نشان می دهد که از آن بیرون می آیند و همگی رگبرگ مرکزی و رگبرگ های جانبی برگ را شبیه سازی می کنند.
آنها را می توان در هند، از جمله در ارتفاعات کم در هیمالیا، در نپال، بوتان، بنگلادش، میانمار، جنوب چین، تایلند، لائوس، ژاپن، تایوان و ویتنام یافت. برخی از نمونه ها اخیرا در پاکستان دیده شده است.
این پروانه معمولاً در ارتفاعات زیر 1800 متر زندگی می کند، اما برخی از محققان حضور آن را تا ارتفاع 2400 متری در مناطق کوهستانی با بارندگی شدید ثبت کرده اند. مکانهای آفتابی را دوست دارد و در طول روز معمولاً با بالهای نیمه باز روی تنه یا برگ میچرخند، جایی که ما آنها را نمیبینیم مگر اینکه همانطور که در ابتدا گفتیم وقتی از آنجا رد میشویم بترسند.
مطالب مرتبط
