چهره پنهان در تابلوهای نقاشی – از سالوادور دالی تا میدجرنی

پرتره‌های پنهان در نقاشی‌ها، دسته‌ای از آثار هنری هستند که در آن هنرمند چهره یا تصویری را در ترکیب‌بندی پنهانی با اجزای نقاشی اصلی قرار می‌دهد، نقاش اغلب از بینندگان می‌خواهد که برای کشف آن از نزدیک یا از زاویه خاصی نگاه کنند. این تکنیک شکلی از پازل یا خطای دیداری هم می‌تواند محسوب شود.

هنرمندان برجسته‌ای که زیاد این کار را می‌کردند:

سالوادور دالی: سالوادور دالی، هنرمند مشهور سورئالیست، به خاطر گنجاندن چهره‌های پنهان شهرت داشت. یکی از معروف‌ترین آثار او با این تکنیک، «Galatea of the Spheres» است که در آن پرتره‌ای از گالا، همسرش، توسط اشکال کروی کوچک‌تر شکل گرفته است.

جوزپه آرسیمبولدو: یک نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود. او  برای خلق چهره‌های پنهان پرتره در نقاشی‌های میوه‌ها، سبزیجات و‌اشیاء دیگر مشهور است. آثار او مانند “Vertumnus” و “Summer” نمونه‌های کلاسیک این نوع هنر هستند.

اکتاویو اوکامپو: یک هنرمند معاصر مکزیکی است. او هم برای نقاشی‌های پیچیده و دقیق خود که اغلب دارد مشهور است. اثر «توهم فریدا» او نمونه قابل توجهی از این سبکاست.

لیو بولین: این هنرمند معاصر چینی با سری نقاشی‌های «مرد نامرئی»مشهور شده. او روی بدن و لباس خودش نقاشی می‌کند، طوری که با محیط اطراف ترکیب شود و جلوه‌ای استتارمانند ایجاد می‌کند.

ونسان ون گوگ: ون گوگ چهره خود را در برخی از نقاشی‌های خود مانند “شب پرستاره” گنجانده است. او یک سلف پرتره کوچک در گوشه سمت چپ بالا کشید که تقریباً در میان ستارگان در حال چرخش پنهان شده.

اما در اینجا به طراحی‌هایی نگاه می‌کنیم که در انها سعی شده با استفاده از میدجرنی همین حالت چهره پنهان ایجاد شود. اگر احیانا در درک چهره مشکل داشتید، آنها را خیلی کوچک کنید و به صورت بندانگشتی ببینید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]