در اولین مورد گزارش شده در انسان، قارچهای گیاهی یک فرد را آلوده و بیمار کردند!
قارچ Chondrostereum purpureum با آلوده کردن برگها و شاخههای آنها در صورت عدم درمان سریع میتواند برای گیاه کشنده باشد.
اما جدای از خطر از دست دادن گهگاهی بوتههای رز، بیماری قارچی هرگز برای انسان بیماریزا نبوده است، دست کم تا امروز.
اما اولین مورد گزارش شده غفونت با قارچ گیاهی، که یک قارچشناس ۶۱ ساله هندی را درگیر کرده بود، چیز جالبی به نظر میرسد. گلوی او مبتلا به این قارچ که موسوم به برگ نقرهای هم است، شده بود.
بر اساس مقالهای که در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد، یک بیمار مرد در منطقه شرقی هند با سرفه و صدای خشن، خستگی و مشکل در بلع به یک مرکز پزشکی مراجعه میکند. سی تی اسکن اشعه ایکس از گردن او یک آبسه پر از چرک را در کنار نای او نشان داد.
آزمایشها نتوانست باکتریای را پیدا کند، اما یک تکنیک رنگآمیزی ویژه برای قارچها، وجود رشتههای بلند و ریشهمانند به نام هیف را نشان داد.
بیماریهای قارچی در انسانها کاملاً غیرمعمول نیستند، اگرچه از میلیونها گونهی شناختهشده قارچها، تنها چند صد گونه میتوانند آسیب زیادی به ما وارد کنند.
در ضمن گاهی اوقات، به ویژه در افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، قارچهایی مانند آسپرژیلوس، میتوانند قسمتهای عمیق بدن ما را آلوده کنند.
با این حال، این عفونت خاص شباهت زیادی به هیچ یک از آنها نداشت، اما متخصصان پزشکی را بر آن داشت تا از یک مرکز تحقیقاتی و مرجع قارچ سازمان جهانی بهداشت، کمک بگیرند. این مرکز با استفاده از DNA نوع قارچ را شناسایی کرد.
اگرچه بیمار خود یک قارچشناس بود، اما نمیتوانست به خاطر بیاورد که اخیراً با این گونه خاص کار کرده است. کار مزرعهای او را با مواد در حال پوسیدگی بود و او با سایر قارچهای گیاهی در تماس بود.
برای اینکه پاتوژنها از هر گونهای در داخل میزبان لانه کنند و شروع به تکثیر کنند، به ابزار مناسب نیاز دارند. آنها نه تنها به راهی برای تأمین مواد مغذی مناسب نیاز دارند، بلکه به چند ترفند برای مقابله با محیط و سیستم ایمنی بدن هم نیاز دارند.
معمولا قارچی که هیفهای خود را از برگها و ساقهها عبور دهد به صورت مشابه در داخل بدن انسان، موفق نیست.
در ضمن مورد شرح داده شده سیستم ایمنی سالمی داشت و داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی یا HIV، دیابت یا هر نوع بیماری مزمن، نداشت.
در حالی که گونههای باکتریایی مقاوم در مقابل آنتی بیوتیک موسوم به ابر میکروبها و ویروسهای جدید که از جمعیتهای جانوری پدید میآیند در مرکز توجه ما هستند، ما به ندرت به انتقال بیماریهای گیاهی به بدن خود فکر میکنیم.
اما قارچها بهویژه خطر قابلتوجهی دارند – شباهتهای موجود در بیوشیمی قارچی و حیوانی، طراحی واکسنها و درمانهای مناسبی را که میتوانند از عفونت پیشگیری یا مدیریت کنند، به یک چالش واقعی تبدیل میکنند.
خوشبختانه در مورد این بیمار، تخلیه منظم زخم به مدت دو ماه و استفاده از یک عامل ضد قارچ رایج، پاسخ داد. پس از دو سال معاینه پیگیرانه، بیمار خوب است و هیچ نشانهای از عفونت تکرار نشد.
بعید است بتوانیم دریابیم که چرا چنین عفونتی در بدن او گسترش یافته بود.
این تحقیق در Medical Mycology Case Reports منتشر شده.
مطالب مرتبط
