تئودوروس آنجلوپولوس -کارگردان برجسته یونانی- زندگینامه
تئودوروس آنجلوپولوس کارگردان برجسته یونانی متولد سال ۱۹۳۵ در شهر آتن است. او در یک خانواده متوسط یونانی چشم به جهان گشود و تحصیلات خود را در رشته حقوق دانشگاه آتن و تحصیلات تکمیلی خود را در رشته سوربن فرانسه به پایان رساند. وی در سال ۱۹۶۴ به زادگاه خود بازگشت و در روزنامهای به نام «نیروی دموکراسی» مشغول به کار شد. وی در سال ۱۹۷۰ اولین فیلم خود را با عنوان «بازسازی» ساخت. از دیگر فیلمهای او میتوان به «روزهای ۲۶» در سال، ۱۹۷۲ تئاتری (۱۹۷۵)، شکارچیان (۱۹۷۸)، اسکندر کبیر (۱۹۸۰)، پرورش زنبور عسل (۱۹۸۶)، نوری در غبار (۱۹۸۸)، گامهای معلق (۱۹۹۱) و نگاه اولیس (۱۹۹۵) اشاره کرد. این کارگردان سرشناس تاکنون سناریوی ۱۰ فیلم را نیز به رشته تحریر در آورده است و دهها جایزه هنری از جشنوارههای داخلی و خارجی از کشورهای فرانسه، ایتالیا، بلژیک و اتریش دریافت کرده است.
وی همچنین برنده جایزه طلایی پنجاه و یکمین دوره جشنواره فیلم کن برای ساخت فیلم «ابدیت و یک روز» شد. این فیلم داستان نویسندهای است که به بیماری سرطان مبتلا بوده و در آستانه مرگ با یک کودک مهاجر آلبانیایی که به شکل غیرقانونی وارد یونان شده بود، آشنا میشود. ماجراهایی که برای این دو رخ میدهد نشانگر تقابل میان «مرگ و زندگی» است. آنجلوپولوس در سالهای اخیر به کارگردانی معروف است که عمدتاً به دنبال صحنههای طولانی، شاتهای ادامه دار، داستانهای ساده و روند کند اما پرمعنای قصه بوده است. شاید کندی صحنههای فیلمهای وی تاثیر بیشتری بر ذهن تماشاگران فیلم داشته باشد. گفته میشود حتی زمان بعضی از فیلمهای او بیش از چهار ساعت بوده است. در دهه اخیر او تلاش کرده است فیلمهای خود را با واقعیتهای اجتماعی نزدیکتر سازد. اولین فیلم وی به نام «بازسازی» است که در آن قتل یک کارگر مهاجر بازگشته به کشور توسط همسرش و دوست همسرش نشان داد که در سینمای آنجلوپولوس پرداختن به مسائل اجتماعی جایگاه ویژهای دارد.
فیلم «روزهای ۳۶» که داستان این فیلم مربوط به زندان و حکومت دیکتاتوری ژنرال متزگزاس است، واقعیتهای جامعه یونان را به نمایش میگذارد. فیلم «بازیگران مسافر» در سال ۱۹۷۵ بی شک یکی از موفقترین فیلمهای این کارگردان برجسته یونان است. فیلمی که تاریخ این کشور از دهه ۱۹۳۰ الی پایان جنگهای داخلی این کشور و بحران سیاسی – اجتماعی این کشور را به تصویر کشیده است. فیلم «شکارچیان» نام فیلم بعدی این کارگردان یونان در سال ۱۹۷۸ بود. در این فیلم بار دیگر مبارزات سیاسی مردم و سیاستمداران این کشور در دهه ۱۹۴۰ برای رسیدن به آزادیهای سیاسی _ اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است. فیلم بعدی وی «اسکندر کبیر» (۱۹۸۰) نام دارد. وی در این فیلم طولانی، اشتباهات و خطاهای سیاستمداران آرمان گرای این کشور را به باد انتقاد گرفته است. در این فیلم همچنین تقابل گروههای قانون گرا و گروههای آنارشیستی و در نهایت شکاف موجود سیاسی در کشورش را به تصویر کشیده است. در سال ۱۹۸۳ وی فیلم «سفر به سیترا» را که عمدتاً به بازگشت یک تبعیدی به یونان پس از ۳۰ سال و حاکمیت یک دولت غیرنظامی در کشورش اختصاص دارد، میسازد.
در سال ۱۹۸۶ وی فیلم «پرورش زنبور عسل» با هنرمندی مارچلو ماستوریانی که در نقش یک معلم بازنشسته و مسن ظاهر شده است را ساخته است. هنرپیشه این فیلم با سفرهای طولانی خود به یونان تلاش دارد آرمانها و آرزوهای گذشته خویش را با قوانین کشوری که دائماً دستخوش تغییرات است، به نمایش گذارد. فیلم «چشماندازی در مه» از دیگر فیلمهای آنجلوپولوس است که نسبت به دیگر فیلمهای او احساسیتر است. قصه این فیلم مربوط به دختر و پسری است که برای پیدا کردن پدرشان که ظاهراً در آلمان مشغول کارگری است، در تلاش هستند. فیلم «گامهای معلق» (۱۹۹۱) که در خصوص موقعیت مهاجران خارجی مقیم شمال یونان است از دیگر فیلمهای موفق این کارگردان مطرح یونان است.
پس از این فیلم حمله به آنجلوپولوس و این که وی عمدتاً در فیلمهای خود تصویر مخدوشی از یونان ارائه میدهد، شدت گرفت. اما گروهی نیز معتقدند که وی با تولید چنین فیلمهایی به دنبال طرح فرهنگ ملی کشورش بوده است. آنجلوپولوس که در سالهای اخیر در عرصه سینمای یونان دارای دوستداران سرسخت و دشمنانی پرقدرت است بارها عشق و علاقه خود را به هنر سینما ابراز داشته است. وی در مراسم دریافت جایزه انجمن دوستداران ادب و هنر شهر کاوالای یونان که به مناسبت پنجاهمین سالگرد تاسیس این انجمن برگزار شد اعلام داشت: «هر چه زمان میگذرد، بیش از هر وقت دیگر به نظر من همه چیز از سینما میگذرد و آنچه که بیش از هر چیز از آن لذت میبرم کوشش و وسعت آن چیزی است که من از سینما شرح میدهم. » از دیگر فیلمهای وی «بال سوم» است که داستان این فیلم مربوط به سال ۱۹۱۷ و همزمان با انقلاب اکتبر روسیه است. آنجلوپولوس مدعی است ۳۹ سال در عرصه سینما حضور فعالی داشته و این به معنای یک زندگی کامل است. وی همچنین در زمینه فیلمهای گذشته خود مدعی است: «وقتی کارهای گذشته خود را دوباره مرور میکنم فکر میکنم آنها متعلق به گذشته بودهاند و نمیتوانم کارهایی را که قبلاً ساختهام دوباره پیش روی خود داشته باشم، تا اشتباهات خود را دوباره نظاره کنم. »
سه شنبه ۱۰ آبان ۱۳۸۴ – شرق
مطالب مرتبط
