نگاهی به برخی پرترههای جاودانه «فیلیپ هاسلمن»، عکاس پرتره مشهور با سبک «پرش» نمایان کننده اسرار درون!

سال 2008 برای اولین بار در یک پزشک برایتان در مورد هنر عکاسی فیلیپ هالسمن نوشتم. این نوشته میتواند مکملی برای آن نوشته قدیمی باشد.
فیلیپ هالسمن (1906-1979) عکاس مشهور آمریکایی بود که به دلیل رویکرد خلاقانهاش در عکاسی شهرت داشت. او در ریگا، در لتونی به دنیا آمد. هالسمن بیشتر به خاطر کارش در عکاسی پرتره و همکاری با سالوادور دالی، یکی از مشهورترین هنرمندان سوررئالیست قرن بیستم مشهور شده بود.
او در خانوادهای یهودی بزرگ شد و در سنین جوانی به عکاسی علاقهمند شد. او در درسدن آلمان در رشته مهندسی تحصیل کرد، اما بعداً به عکاسی -علاقه اصلی خود- روی آورد.
هالسمن در سال 1930 به پاریس نقل مکان کرد و به عنوان عکاس شروع به کار کرد. در پاریس بود که با سالوادور دالی آشنا شد و همکاری طولانی مدت خود را آغاز کرد.
با شروع جنگ جهانی دوم، هالسمن به عنوان یهودی ساکن اروپا با خطر فزایندهای مواجه شد. او در سال 1940 با کمک آلبرت انیشتین و دیگر شخصیتهای برجستهای که از مهاجرت او حمایت کردند، موفق شد به ایالات متحده فرار کند و شهروند این کشور شود.
هالسمن و سالوادور دالی یکی از معروفترین همکاریهای هنری در تاریخ عکاسی را داشتند. آنها با هم روی مجموعهای از عکسهای سورئال و تخیلی کار کردند، از جمله عکس نمادین «Dali Atomicus» (1948)، که دالی را در هوا همراه با گربههای در حال پرش در کنار آب روان ریخته به تصویر کشیده بود. همکاری هالسمن و دالی مرزهای عکاسی مرسوم را جابجا کرد. (این عکس را در پست قبلی ما میتوانید ببینید.)
هالسمن علاقه خاصی به عکاسی از افراد در میانه پرش پیدا کرد. او این مفهوم را «پرششناسی» نامید و به یکی از سبکهای خاص او تبدیل شد. هالسمن معتقد بود که گرفتن افراد در هوا ماهیت واقعی آنها را آشکار می کند، زیرا عمل پریدن به طور لحظهای اراده سانسور کننده حالات روحی واقعی اشخص را از بین میبرد. او از بسیاری از افراد مشهور از جمله مرلین مونرو و آدری هپبورن در حال پریدن عکس گرفت.
اما عکاسی پرتره هالسمن فراتر از همکاری او با دالی بود. او در طول دوران حرفه ای خود از افراد مشهور، هنرمندان و چهره های سیاسی عکس گرفت. پرترههای او به خاطر داشتم عمق روانشناختی و ترکیببندیهای منحصربهفردشان مشهور بودند، که اغلب شخصیت متفاوت یا پنهان سوژه را آشکار میکردند.
هالسمن به دلیل تمایل خود به آزمایش تکنیکهای عکاسی مشهور بود. او اغلب از نوردهی های متعدد، اعوجاج و نورپردازی خلاقانه برای بیان دیدگاه هنری خود استفاده میکرد.
او چند دهه فعال بود و آثار او در نشریاتی مانند مجله Life ظاهر شد. او جوایز و افتخارات متعددی دریافت کرد.
اما در بعد زندگی شخصی، زندگی هالسمن با چالش هایی همراه بود، از جمله فرار از اروپا در طول جنگ جهانی دوم و مرگ غمانگیز همسر و فرزندش. علیرغم این مشکلات، او به هنرش ادامه داد.
در سال 1979، فیلیپ هالسمن کتابی با عنوان “Halsman: A Retrospective” منتشر کرد که مجموعه آثار متنوع او را به نمایش گذاشت این کتاب نگاهی عمیق به حرفه و دیدگاه هنری او دارد.
فیلیپ هالسمن در طول فعالیت حرفهای خود افتخارات و جوایز متعددی از جمله جایزه معتبر یک عمر دستاورد ASMP (انجمن عکاسان رسانهای آمریکا) در سال 1975 کسب کرد.
هالسمن در طول دوران حرفه ای خود با مشکلات قانونی مواجه شد. در سال 1941، او به قتل پدرش متهم شد و قبل از تبرئه شدن، مدتی را در زندان گذراند. این تجربه آسیب زا تأثیر عمیقی بر او گذاشت و آثار هنری او را تحت تأثیر قرار داد.
فیلیپ هالسمن در ۲۵ ژوئن ۱۹۷۹ در شهر نیویورک درگذشت و میراثی غنی در دنیای عکاسی از خود به جای گذاشت.
ادری هپبورن:

سالوادور دالی:

لوئی آرمسترانگ:
![]()
اینشتین:

همفری بوگارت:
![]()
گریس کلی:
![]()
آلفرد هیچکاک:

گریس کلی:

شارون تیت:
![]()
مارلون براندو:

مریلین مونرو:

محمد علی:

آلفرد هیچکاک:
دین مارتین و جری لوییس:
![]()
جان استاینبک
![]()
بابی فیشر:
![]()
سالوادور دالی:
![]()
آلدوس هاکسلی:
![]()
جان اف کندی:

فرانک سیناترا:

لورن باکال:

آنتونی پرکینز:






