پشت میزنشینی، آن هم به مدت سالها میتواند واقعا کشنده باشد – ۲۲ دقیقه تحرک روزانه میتواند این خطر را به میزان قابل توجهی کاهش دهد

شهروندان کشورهای توسعه یافته به طور متوسط 9 تا 10 ساعت در روز را در حالا نشسته میگذرانند. خواه گذراندن وقت در مقابل کامپیوتر، گیر افتادن در ترافیک یا استراحت در مقابل تلویزیون. واقعیت این است که زندگی ما به طور فزایندهای بیتحرک شده است.
این امر نگرانکننده است زیرا زمان طولانی نشستن و سکون با تعدادی از مشکلات سلامتی از جمله چاقی، بیماری قلبی و انواع خاصی از سرطانها مرتبط است. اینها میتوانند منجر به مرگ زودرس شود.
اما یک مطالعه جدید نشان می دهد که در افراد بالای 50 سال، تنها 22 دقیقه ورزش در روز میتواند خطر مرگ زودرس ناشی از سبک زندگی بسیار کم تحرک را کاهش دهد.
این تیم دادههای دو مطالعه از نروژ -یکی از سوئد و دیگری از ایالات متحده- را ترکیب کرد. این مطالعات شامل حدود 12000 نفر آدم 50 ساله یا بالاتر بود که از ابزارهای الکترونیک پوشیدنی استفاده می کردند تا میزان تحرک روزانهشان بررسی شود.
شرکت کنندگان حداقل به مدت دو سال (میانگین 5.2 سال بود) در طول دوره مطالعه، پیگیری شدند. این مطالعه بین سالهای 2003-2020 انجام شد.
پژوهشگران عوامل دیگر را هم در نظر گرفتند مانند تحصیلات، مصرف الکل، وضعیت سیگار کشیدن، و سابقه قبلی بیماری قلبی، سرطان و دیابت. بعد بررسی کردند که از بین این همه جمعیت چه تعداد درگذشتهاند و آیا رابطهای بین تحرک و زمان مرگ میتوانند پیدا کنند یا خیر.
در مجموع 805 شرکت کننده در طول پیگیری جان خود را از دست دادند. محققان دریافتند افرادی که بیش از 12 ساعت در روز بی تحرک بودند، بیشترین خطر مرگ را داشتند ( یعنی 38 درصد بیشتر از افرادی که به مدت 8 ساعت بی تحرک بودند).
جالب بود که افرادی که بیش از 22 دقیقه ورزش کردند، دیگر خطر افزایش قابل توجهی وجود نداشت – یعنی خطر به طور کلی شبیه به افرادی بود که به مدت کمتر، یعنی 8 ساعت بی تحرک بودند.
مدت زمان بیشتر فعالیت بدنی روزانه به طور پیوسته با خطر کمتر مرگ، همراهی دارد. به عنوان مثال،
ده دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در هر روز می تواند خطر مرگ و میر را تا 15 درصد در افرادی که کمتر از 10.5 ساعت در روز بی تحرک هستند کاهش دهد.
و در کسانی که بیش از ۱۰.۵ ساعت بیتحرک بودند، ده دقیقه اضافی تحرک خطر مرگ و میر را تا 35 درصد کاهش می دهد.
البته این مطالعه فقط شرکتکنندگان 50 ساله و بالاتر را شامل میشد و پیداست که دانستن مورد مشابه در افراد جوان هم خیلی مهم است.
علاوه بر این، تفاوتهای فرهنگی و سبک زندگی بین کشورها ممکن است بر نحوه اندازهگیری و تجزیه و تحلیل دادههای بین مطالعات تأثیر بگذارد.
اما در کل خبر خوب این است که حتی ورزش های کوتاه مدت نیز میتوانند این اثرات مثبت را داشته باشند. در این مطالعه، تحرک 22 دقیقهای روزانه به صورت یک دفعه در نظر گرفته نشده بود. فعالیت میتوانست شامل مجموع ورزش روزانه و نیز فعالیتهای تصادفی باشد، مانند بالا رفتن از پلهها.
چندین مطالعه با استفاده از دستگاههای پوشیدنی هم قبلا مشخص کردهاند که دورههای کوتاه فعالیتهای روزمره با شدت بالا مانند بالا رفتن از پله یا فعالیتهای انرژیگیری مانند چمنزنی در فضای باز یا تمیز کردن پنجرهها میتواند مرگومیر و بیماری قلبی و خطر سرطان را کاهش دهد.
متیو احمدی، پژوهشگر فوق دکتری دانشکده پزشکی و بهداشت، دانشگاه سیدنی و امانوئل استاماتاکیس، استاد فعالیت بدنی، سبک زندگی و سلامت جمعیت، دانشگاه سیدنی
منبع: The Conversation





