یک میلیون کیلومتر مربع بر مساحت آمریکا افزوده شد، اما چگونه؟

همین چند هفته پیش، یک میلیون کیلومتر مربع بر مساحت آمریکا افزوده شد که تقریباً دو برابر مساحت اسپانیا است. جهش رشد غیرمنتظره نتیجه نیرو‌های زمین‌شناسی عجیب و غریب یا تهاجم به یک سرزمین خارجی نبود، بلکه نتیجه فعالیت ایالاتی بود که تلاش می‌کردند ادعای مالکیت قلمرو‌های اطراف خود در کف اقیانوس را افزایش دهند.

محدوده قاره‌ای ناحیه‌ای از بستر دریا هستند که خشکی‌های بزرگی را احاطه می‌کنند که در آن دریا در مقایسه با اقیانوس باز نسبتاً کم‌عمق است. طبق قوانین بین‌المللی، کشور‌ها می‌توانند ادعای مالکیت این محدوده‌های قاره را داشته باشند و در این صورت به آن‌ها اجازه مدیریت و بهره‌برداری از منابع آن داده می‌شود.

حدود ۷۵ کشور محدودیت‌های فلات قاره (ECS) خود را تعریف کرده‌اند که به بخشی از فلات قاره فراتر از ۲۰۰ مایل دریایی یا【۳۷۰ کیلومتر】از ساحل اشاره دارد. اما تاکنون آمریکا این کار را نکرده بود.

در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۳، وزارت امور خارجه ایالات متحده مختصات جغرافیایی جدیدی را اعلام کرد که آن‌ها ادعا می‌کنند منطقه ECS آن‌ها را مشخص می‌کند.

از سال ۲۰۰۳، مقامات ایالات متحده با NOAA، سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده، و ۱۲ آژانس دیگر برای جمع‌آوری داده‌های زمین‌شناسی برای تعیین محدودیت‌های بیرونی ECS خود همکاری می‌کنند.

در نتیجه این کار، ایالات متحده اکنون ادعای ECS در هفت منطقه فراساحلی دارد: قطب شمال، اقیانوس اطلس (ساحل شرقی)، دریای برینگ، اقیانوس آرام (ساحل غربی)، جزایر ماریانا، و دو منطقه در خلیج مکزیک. در مجموع، این منطقه مساحتی به وسعت ۱ میلیون کیلومتر مربع دارد.

منطقه جدید ادعایی زیرسطحی تحت کنترل ایالات متحده دو برابر ایالت کالیفرنیا  است.

بودن همه این‌ها کمی مبهم است. برای رسمی شدن تعریف، ایالات متحده باید داده‌ها و گزارش‌هایی را به کنوانسیون حقوق دریا‌ها (UNCLOS) سازمان ملل متحد ارائه کند. با این حال، ایالات متحده UNCLOS را به دلیل اختلاف نظر‌های سیاسی پیچیده تصویب نکرده است (این توافقنامه توسط ۱۶۸ کشور و اتحادیه اروپا تصویب شده است).

این امر باعث ایجاد تردید در مورد نحوه پذیرش این پیشنهاد تحت قوانین بین‌المللی می‌شود.

ادعای مرز‌های دریایی جدید می‌تواند در صحنه بین‌المللی بحث‌انگیز باشد. برخی از مهم‌ترین اختلافات ژئوپلیتیکی مشابه در زمان‌های اخیر چین و همسایگانش مانند فیلیپین و ویتنام را بر سر ادعای مالکیت دریای چین جنوبی درگیر کرده است.

با این حال، ایالات متحده ازادعای جدید سود زیادی خواهد برد. گسترش قلمرو کف اقیانوس در اقیانوس منجمد شمالی می‌تواند منطقه را برای استخراج بیشتر، کشتی‌رانی و ماهیگیری باز کند.

این کار همچنین پیامد‌هایی برای امنیت کشور و اعمال قدرت آن در جهان دارد. همانطور که سر والتر رالی در قرن هفدهم نوشت: ” هر که بر دریا  فرمان می‌راند، و  هر  به تجارت دنیا را داشته باشد، به ثروت‌های دنیا دست می‌یابد و در نتیجه بر خود دنیا فرمان می‌دهد. »

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
[wpcode id="260079"]