قمر زحل که به شکل ستاره مرگ (سری فیلمهای جنگهای ستارهای) است، ممکن است اقیانوس جوانی در داخل خود پنهان کرده باشد
به نظر میرسد اقیانوسهای درون قمرها در میان قمرهای سیارات غول پیکر منظومه شمسی بسیار رایج هستند و به تازگی محققان مشکوک شدهاند که یک قمر دیگر با این ویژگی پیدا کردهاند.
نام این قمر میماس Mimas است. قمر کوچک زحل به دلیل سطح دهانهای که دارد بسیار محبوب است، چرا که آن را بسیار شبیه ستاره مرگ سری فیلمهای جنگهای ستارهای کرده است. اما به نظر میرسد که این قمر چیزهایی زیادی پنهان کرده باشد.
تحقیق مبتنی بر تحقیقات قبلی است که نشان میداد میماس در مدار خود بینظمی دارد. یک پیشنهاد این بود که دارای یک هسته سنگی تخم مرغی شکل بود که باعث رانش میشود. احتمال دیگر، وجود اقیانوسی بود که در اعماق ماه مدفون شده بود و تأثیر زیادی بر سطح ماه نداشت.
مدلهای جدید نشان میدهند که سناریوی دوم، سناریوییبسیار منطقیتر است. هسته دراز آن باید بیشتر شبیه یک پنکیک باشد تا یک تخم مرغ. مدلها نشان میدهند که یک اقیانوس مایع ممکن است بین 20 تا 30 کیلومتر زیر سطح وجود داشته باشد.
دکتر نیک کوپر، یکی از نویسندگان، از دانشگاه کوئین مری لندن، میگوید: «میماس قمر کوچکی است، تنها حدود 400 کیلومتر قطر دارد و سطح دهانههای آن هیچ نشانهای از اقیانوس پنهان در زیر آن ندارد.
در بیانیه دانشمندان گفته شده: «این کشف میماس را به کلوپ انحصاری قمرهایی با اقیانوسهای داخلی، از جمله انسلادوس و اروپا اضافه میکند، اما با یک تفاوت منحصر به فرد: اقیانوس آن بهطور قابل توجهی جوان است و تخمینزده میشود که تنها 5 تا 15 میلیون ساله باشد.»
بسته به مدل مورد استفاده، سن برآورده شده متفاوت است. قدیمیترین سن 25 میلیون سال تخمین زده میشود و یک تاریخنگاری دیگر سن آن را به جوانی فقط 2 میلیون سال میداند. صرف نظر از سن دقیق، اقیانوس فوقالعاده جوان است و با هیچ قمر اقیانوسی شناخته شده دیگری قابل مقایسه نیست.
دکتر کوپر توضیح میدهد: «وجود اقیانوس آب مایع اخیراً شکلگرفته، میماس را به یک نامزد اصلی برای مطالعه، برای محققانی که منشا حیات را بررسی میکنند، تبدیل میکند.»
این تجزیه و تحلیل به یاری دادههای ماموریت کاسینی، یک همکاری بینالمللی بین ناسا، آژانس فضایی اروپا و آژانس فضایی ایتالیا امکانپذیر شد. این فضایما 13 سال را در اطراف زحل گذراند و سیاره، حلقهها و قمرهای آن را بررسی کرد. این فضایما در سال 2017 برای محافظت از این قمرها در برابر آلودگی احتمالی با منشا زمینی به خاطر تصادم احتمالی آن با قمرها، عمدا نابود شد. و تقریباً هفت سال بعد، دادهها به اکتشافات بزرگ منجر میشوند.
این تحقیق در مجله Nature منتشر شده.
مطالب مرتبط
