پوست انسان هم میتواند طعمها را احساس کند و دانشمندان دلیل آن را کشف کردند!
وقتی طعم تلخی را در دهان خود حس میکنید، به احتمال زیاد بلافاصله آن را بیرون میاندازید. این واکنش غریزی یک مکانیسم دفاعی طبیعی است که ما را از مصرف مواد سمی و مضر بازمیدارد. اما آیا تا به حال فکر کردهاید که این گیرندههای تشخیص طعم تلخ ممکن است در جاهای دیگری از بدن هم وجود داشته باشند؟
مطالعهای جدید نشان داده که گیرندههای طعم تلخ فقط در زبان قرار ندارند، بلکه در پوست نیز هستند. محققان دریافتهاند که این گیرندهها در سلولهای پوستی وجود دارند و به بدن کمک میکنند تا از ورود و تجمع مواد بالقوه خطرناک جلوگیری کند.
کشف حضور گیرندههای طعم در سلولهای پوستی
تحقیقی که توسط زیستشناسان دانشگاه علوم اوکایاما انجام شده است، نشان میدهد که گیرندههای طعم نوع ۲ (TAS2Rs) نهتنها روی زبان بلکه در سلولهای کراتینوسیت (Keratinocytes) – سلولهای اصلی تشکیلدهنده اپیدرم – نیز وجود دارند.
پیش از این تصور میشد که گیرندههای طعم تلخ فقط برای شناسایی مواد مضر در غذاها روی زبان ما تکامل یافتهاند، اما پژوهشهای جدید نشان دادهاند که این گیرندهها در نقاط مختلف بدن حضور دارند. این گیرندهها در روده، معده، مجاری هوایی فوقانی و حالا، طبق این پژوهش، در پوست نیز یافت شدهاند.
یک مطالعه در سال ۲۰۱۵ نشان داد که این گیرندهها نهتنها در سلولهای پوستی وجود دارند، بلکه فعالیت زیادی دارند و بهطور مستقیم در فرآیندهای دفاعی پوست نقش ایفا میکنند. اما پژوهش جدید وارد مرحلهای عمیقتر شده و نشان داده که این گیرندهها دقیقاً چگونه عمل میکنند.
آزمایش واکنش پوست به طعم تلخ
برای بررسی نحوه عملکرد این گیرندهها، دانشمندان از سلولهای پوستی آزمایشگاهی استفاده کردند و آنها را در معرض یک ماده بسیار تلخ به نام فنیلتیوکاربامید (Phenylthiocarbamide – PTC) قرار دادند. این ترکیب به دلیل تلخی شدید خود، در بسیاری از مطالعات مربوط به ژنتیک طعم تلخ مورد استفاده قرار میگیرد.
هنگامی که گیرندههای پوستی PTC را شناسایی کردند، یک واکنش فوری در سلولها رخ داد. در این فرآیند، بدن شروع به تولید گروهی از انتقالدهندههای ABC (ABC Transporters) کرد که کار آنها انتقال این ترکیب تلخ از درون سلول به بیرون است.
آزمایش اثبات دفع مواد تلخ از سلول
برای بررسی اینکه آیا این مکانیسم واقعاً کار میکند یا نه، پژوهشگران از یک رنگ خاص استفاده کردند که در حالت عادی باید از سلول خارج میشد.
اما زمانی که سلولها در معرض وراپامیل (Verapamil) – یک مادهای که جلوی عملکرد انتقالدهندههای ABC را میگیرد – قرار گرفتند، رنگ در داخل سلول باقی ماند و راهی برای خروج پیدا نکرد. این آزمایش بهطور قطعی نشان داد که گیرندههای طعم تلخ در پوست واقعاً به دفع مواد ناخواسته از سلولها کمک میکنند.
حفاظت از سلولهای پوستی در برابر مواد سمی
این مکانیسم نهتنها به دفع مواد تلخ کمک میکند، بلکه میتواند یک نقش محافظتی در برابر سموم ایفا کند. در آزمایشی دیگر، پژوهشگران سلولهای پوستی را در معرض دوز سمی یک آنتیهیستامین به نام دیفنهیدرامین (Diphenhydramine) قرار دادند.
نتایج شگفتانگیز بود! سلولهایی که گیرندههای طعم تلخ آنها از قبل فعال شده بودند، مقاومت بیشتری در برابر این ماده سمی نشان دادند و میزان زندهمانی آنها بالاتر بود. این یافته نشان میدهد که گیرندههای طعم تلخ نهتنها برای دفع مواد تلخ از سلولها مهم هستند، بلکه میتوانند سلولهای پوست را در برابر ترکیبات سمی محافظت کنند.
آیا میتوان از این ویژگی برای مراقبت از پوست استفاده کرد؟
یکی از نکات جالب این پژوهش این است که محققان پیشنهاد دادهاند که میتوان از ترکیبات خاصی برای تحریک این گیرندهها استفاده کرد و توانایی پوست را در دفع سموم افزایش داد.
این ایده ممکن است در آینده منجر به تولید محصولات پوستی شود که به خروج مواد مضر از پوست کمک کنند. برای مثال، شاید استفاده از ماسکها یا اسکرابهای طبیعی که گیرندههای طعم تلخ را تحریک میکنند، به افزایش پاکسازی و سمزدایی پوست کمک کند.
منبع: FASEB BioAdvances
مطالب مرتبط
